boels

2

Ellen van Dijk wins Stage 3 of the 2016 Ladies Tour of Qatar - via the race facebook

Stage 3

1.   Ellen van Dijk (Ned) Boels Dolmans, 2:48:56
2.   Kirsten Wild (Ned) Hitec Products, + 00:07
3.   Lauretta Hanson (Aus) Australia, s.t.
4.   Anouska Koster (Ned) Rabo-Liv, s.t.
5.   Trixi Worrack (Ger) Canyon-SRAM, + 00:08
6.   Gracie Elvin (Aus) ORICA-AIS, + 00:11
7.   Tiffany Cromwell (Aus) Canyon-SRAM, + 00:13
8.   Romy Kasper (Ger) Boels Dolmans, + 00:19
9.   Shelley Olds (USA) Cylance, + 00:24
10. Christine Majerus (Lux) Boels Dolmans, + 00:45

Gold GC jersey:  Trixi Worrack

Silver points jersey: Kirsten Wild

White Best Young Rider jersey: Lauretta Hanson

anonymous asked:

pick 5 of your ocs and fill out the ask thing

*hugs* Thanks anon! This will be in 5 parts to keep it from being too long.

Full Name: Boel Merlin Angel

Gender and Sexuality: Cis male, Super gay

Pronouns: He/Him

Ethnicity/Species: American/Dutch

Birthplace and Birthdate: New Leonardtown, May 11th

Guilty Pleasures: Eating Cheez-It’s and Vanilla ice cream.

Phobias: Athazagoraphobia, fear of being forgotten.

What They Would Be Famous For: Gayest man alive

What They Would Get Arrested For: Probably something like underaged drinking or shoplifting.

OC You Ship Them With: Alex. Period.

OC Most Likely To Murder Them: Madison…

Favorite Movie/Book Genre: Mystery stuff.

Least Favorite Movie/Book Cliche: The whole plot to most romantic movies. He hates how most of then are heterosexual and he finds then disgusting.

Talents and/or Powers: He has a whole hell of a lot of patience. It’s incredible.

Why Someone Might Love Them: Super cute and huggable.

Why Someone Might Hate Them: Has a crush on who should be their boyfriend.

How They Change: Goes from being a depressed little baby to a more confident version of themselves.

Why You Love Them: He was literally my first OC and was originally supposed to be an angel (hence his last name) so his design is pretty old since I designed him almost a year ago maybe.

P. 366 (28/366)

“Hey, ben je thuis?”

De deur viel achter mij dicht. Geen antwoord.

“Waar ben je? Je auto staat er?”

Ik stopte de sleutels in mijn jas en hing deze aan de kapstok, het is niet vreemd dat je de auto laat staan en toch weg bent. Je vervloekt dat ding iedere dag opnieuw. Waarschijnlijk was je naar de super om boodschappen te doen en zou je zo weer terug komen.

Natuurlijk had ik naar huis kunnen gaan en later terug kunnen komen, of misschien zelf de spullen kunnen pakken die ik kwam halen en de boel weer afsluiten, maar in plaats daarvan zette ik een pot koffie en deed ik de achterdeur open om wat frisse lucht binnen te laten.
Precies op het moment dat ik merkte dat zelfs je fiets nog buiten stond hoorde ik boven gerommel. Geen normale geluiden, maar alsof iemand probeert om zo min mogelijk geluid te maken.

Ik nam de trap met twee treden tegelijkertijd. Bang om wat ik boven aan zou kunnen treffen.

Maar daar was je dan, rode ogen en betraande wangen die verraden wat er net was gebeurd. Je was zo vreselijk kwetsbaar op dat moment dat ik bang was dat ik je stuk zou maken als ik dichterbij zou komen.
Ik had je nog nooit zo gebroken gezien. Even was ik bang dat ik te laat was geweest, dat ik het niet meer tegen kon houden.

Ik was optijd deze keer. Uren lang heb ik bij je op de grond gezeten, alleen maar lieve woordjes gefluisterd en je vast gehouden.

Ik weet dat we allemaal zo onze demonen hebben en dat we niet altijd weten wat we er tegen moeten doen, maar mijn lief, ik zou die van jou zo graag wegnemen. Ik zou zo graag willen dat ze jou met rust zouden laten.

Dag 30 - Stef

De woordenaar

Hij zoekt elke dag voordat hij naar bed gaat alle woorden die hij die dag gezegd heeft bij elkaar en sorteert ze. De woorden die ongeschonden zijn mond uitgekomen zijn haalt hij er uit en bergt ze netjes op in de leuch; en met de beschadigde woorden gaat hij aan de slag. Hij legt ze allemaal op tafel en zoekt naar nieuwe manieren waarop ze in elkaar passen. Hij draait letters om, knijpt lettergrepen fijn en lijmt klinkers aan medeklinkers. Zo maakt hij nieuwe woorden.

Er zijn mensen die hem een beleefdloze fietsenrijper noemen. Anderen noemen hem een laksmarcheerder, woorduitvisser of boekse teeg. Het doet hem verder weinig hoor, maak je geen zorgen. Hij stapelt elke avond gewoon netjes zijn ruikraagjes op, zoals het hoort. Hij doet al zijn huinen in de daarvoor bestemde vakjes, en als de kelfjes vol zijn maakt hij zijn karaatsmepper schoon en bergt de boel weer op. Noem hem gerust een greefmeijer, een open hurg of een vreekwaker, maar weet dat broken word artiest de nomenclatuur is die zijn voorkeur heeft.

Nu weet je waar woorden als bijzettafeltje, roeiriem en blaten vandaan komen. Hij maakt ze en uiteindelijk gebruik jij ze. Ik zou je graag naar zijn website wijzen, maar hij verandert het adres elke dag in een woord dat hij die dag uitgevonden heeft. Ik beloof je dat, als je ooit zoveel geluk hebt dat je de website vindt, je bijnierknotjes zullen smelten als kijf in warme boezel.

Vuur is koud en kledder nat,
De zee is lekker droog.
De ballon die stijgt omlaag,
En de baksteen valt omhoog.
De lucht is lekker groen,
En het gras toevallig blauw.
De kat die blaft de hele dag,
En de hond die zegt miauw.

De zon is lekker vierkant,
En de ruit toevallig rond.
Met koorts dan ben je beter,
En ziek zijn is gezond.
Links is lekker rechts,
En hier toevallig daar.
Ik word morgen tachtig,
En mijn oma zeven jaar.

Wie steelt krijgt een beloning,
Wie weggeeft is een dief.
Voor braaf zijn krijg je straf werk,
En klieren dat is lief.
Achmed komt uit holland,
En Johan is een turk.
Mijn moeder is een kerel,
En mijn vader draagt een jurk.

Raar is leuk, gewoon dat is zo saai.
Keer het om, geef de boel een draai.
Raar is leuk, gewoon dat is zo saai.
Aap niet na, je bent geen papagaai.

—  Wat ik hiermee probeer te zeggen is, dat je altijd je zelf moet blijven en je niet aanpast aan anderen of je zorgen maakt wat andere mensen van je vinden.
youtube

Kasper is very happy to finish the Ladies Tour of Qatar in 2nd place - YouTube

anonymous asked:

Hoi Hak! Vandaag ben ik precies een maand gestopt met roken.. maar in plaats van sigaretten roken ben ik nu steeds meer en vaker joints aan het roken. Vooral voor het slapen gaan.. of met rokend gezelschap. Moet ik uitkijken voor een verslaving? Er mee stoppen? Of is dit een tijdelijke steun die mij nu juist weerhoudt van sigaretten roken? Ben ik überhaupt gestopt met roken?? Ik rook weliswaar nog.. alleen dan wat anders. Aaah ik weet het niet!! Help...

Ik kan van hieruit natuurlijk niet precies zien wat er aan de hand is, maar wiet en tabak zijn twee verschillende dingen. Als je niet iedere sigaret door een jointje vervangt en bedenkt dat de inhoud van zo’n joint minder schadelijk is dan die van een sigaret… Dat die dingen een vervangmiddel zijn is niet onlogisch. Anderen zetten het op een vreten of kauwen op elke balpen die ze tegenkomen. Je moet natuurlijk ALTIJD uitkijken voor verslavingen. Ik ken een boel mensen die ‘s avonds voor het slapengaan nog effe een joint roken om tot rust te komen. Waarom ook niet, als het daar bij blijft? Maar… Blijft het daar bij? Heb je zelf nog het gevoel dat je ook hier mee zou kunnen stoppen?

Roze overhemd, blauwe sweater

Het bovenste knoopje van zijn overhemd deed enorm zijn best om de boel bij elkaar te houden. Ik schatte hem ergens midden dertig. Roze overhemd, blauwe sweater. Brilletje omhoog in zijn toch al een beetje grijzende watergolf. In de verte deed hij me aan iemand denken, maar ik kwam er niet op.

We hadden elkaar volgens mij nog nooit ontmoet, maar toen ik aan kwam lopen, deed hij van wel: “Hey gozer! Hoe is ‘ie dan?” – niemand die ik ken noemt mij ‘gozer’, dus we hadden elkaar inderdaad nog nooit ontmoet. Ik wilde hem een hand geven, maar hij ging voor een handshake. Het werd de meest ongemakkelijk geforceerde begroeting. Ik greep mis, hij klopte me op m’n schouder, ging vol voor een mannelijke knuffel, maar ik kende hem nog steeds niet. Uiteindelijk greep hij mijn rechterarm bij de schouder vast, kneep er in en keek me aan alsof hij me stond te keuren. Ik kreeg een “Allright, allright.”, dus ik kon er blijkbaar mee door. En ik wist nog steeds niet op wie hij nou leek.

Of hij een muntthee kon krijgen, met de muntblaadjes op een apart schoteltje zodat hij zelf kon bepalen hoe veel er in ging. De serveerster keek mij er op aan. Hij vroeg het, ik schaamde me. Ik zat met hem aan tafel om dingen te bespreken. Hij vond mij tof en deed daarom zijn best om ervoor te zorgen dat ik hem tof zou vinden. Het was bijna ontroerend om te zien. Het had iets moois. Hij was niet eens nep; dat snelle, dat hippe… dat kwam echt van binnen. Een oprecht geïnteresseerde man die hoopte dat het wederzijds zou zijn, waarvan ik nog steeds niet wist op wie hij leek.

Na de koffie trokken we portemonnees, maar de mijne moest al gauw weer in m’n broekzak. “Tien ekkies de neus, die tik ik wel even af.” – hierbij dacht ik meteen: dit moet ik onthouden, dit wil ik zelf ook ooit zeggen. De handdruk bij het afscheid was al minder ongemakkelijk. Ik had goed opgelet bij de eerste keer en herhaalde zijn bewegingen van toen, maar dan gespiegeld. Hij ging nog even “het grachtengordeltje Zuid aantikken” en ik dacht alleen maar: “Bram Moszkowicz, daar lijk je op.”

youtube

Chantal Blaak after sprinting too early on stage 1 at Ladies Tour of Qatar - YouTube

anonymous asked:

Wat staat er morgen op het programma?

Niks bijzonders. Een paar tekeningen afwerken, beetje schrijven, beetje muziek maken… Mevrouw Hak zit op d’r werk, de kids zijn uit logeren en ik heb nog een paar dagen vakantie. Lekker chille boel dus.