bisikleta

this is the current stats of bisikleta as of 01 october 2013. i honestly haven’t been paying attention to the numbers. i was surprised that the blog even hit 500 followers a several months after i started it and now after two years … O____O

all that the numbers tell me is that the peeps who follow this blog are a fun-loving lot who likes bikes and likes to ride bikes. you guys and gals made this blog so i’d like to shout out a huge THANK YOU! to everyone. you inspire. ^_^

- noel of bisikleta

Angas ng sasakyan ko no. 

Akin yung bike na may basket sa harapan. Actually, sa pinsan ko pala pero inangkin ko na since di naman niya ginagamit.

Pagpasok ko kasi sa tindahan kanina, wala pa yang mga motor na yan. Paglabas ko, nagulat ako at natuwa kasi nakihilera sila. Feeling siguro ng bike, motor na din siya.

Anyway, laking tulong sa akin ng bisikleta na to (na may mukha ni Miley Cyrus sa takip ng kadena) dahil P45-P60 ang pamasahe kung magtatricycle pa ako papuntang bayan.

anonymous asked:

Man, I hope your girlfriend is OK - I see you haven't posted anything recently. I've been checking your blog pretty much every day for over a year now, and it's been great pleasure for me as I love bikes too. I knew something was wrong when you stopped posting earlier this year and was very sad reading your reply. I wish you all the best in getting through this. Tamas.

hello peeps,

a little update: my girlfriend had a checkup earlier with her oncologist and she’s very happy with my girlfriend’s progress and how her body is responding positively to the chemo treatments. she’s had three chemo sessions already and next week will be her fourth. if the ct scans after the fourth session shows no sign of the cancer then she’ll only go through two more session instead of four. we are hoping for the former as the meds we are using are expensive.

many, many thanks to you guys for your support, encouragement and patience. hopefully posts will normalize sooner than later.

Narealize ko na para pala talagang pagbibisikleta ang buhay. Sa una takot kang itapak ang dalawang paa mo sa pedal sa pangambang matutumba ka kapag inalis mo ang pagkakatapak ng iyong mga paa sa lupa. Andami mong naiisip na nakapagpapadalawang isip sa'yo na magpatuloy. “Paano kung hindi ko pala talaga kaya?”, “Paano kung matumba lang ako at masugatan?” “Paano kung masira ko pa ang bisikleta?” Andami mong tanong. Puro “paano?”. Paano mo malalaman kung hindi mo susubukan? 

Kahapon, pinahiram ako ng bisikleta ng isang kaibigan. Nagdalawang isip ako noong una. Hindi ko na kasi maalala kung kailan ako huling sumakay ng bisikleta. Hindi ko alam kung marunong pa ba ako pero sige pa rin. Masubukan nga ulit. Bahala na. Sa mga unang mga pagpadyak sa pedal, pagewang-gewang ang takbo ko. Nanginginig. Kinakabahan. Muntik pa ngang mahulog sa kanal. Buti na lang may preno. phew! Ayun, tuloy lang ako sa pagpedal hanggang sa hindi ko na namalayan na balanse na pala ang pagtakbo ko.Hindi na nanginginig. “Smooth-sailing” ika nga nila. Ansarap lang sa pakiramdam na napatunayan ko sa sarili ko na kaya ko pa rin pala, na napagtagumpayan ko ‘yung takot na baka sumemplang na naman ako kagaya noong unang beses na sinubukan kong magbisikleta. Sobrang saya na hindi ko maipaliwanag. Basta.

Huwag kang matakot na sumubok o sumugal, bahagi lang iyan ng buhay. Mas masaya nang madapa at masugatan kaysa mamatay sa kakaisip ng “Ano nga kaya kung..?” Sa bawat pagkakadapa, bangon lang. Kung wala ka ng lakas para tumayo, eh di gumapang ka. Basta sa kahit anong paraan, umabante ka patungo sa gusto mong puntahan. Walang imposible. Maniwala at manalig ka lang. :)

J. Deanon.

Sasakyan kita.
Buong araw.
Wala akong pakialam kahit mapagod.

Sasakyan kita.
Dadalhin sa iba’t ibang lugar.
Pabilisin mo ang aking paghinga.

Huwag mo akong paibigin
Dahil sa paglubog ng araw
Iiwan rin natin ang isa’t isa 

Alam kong ibabalik lang din kita sa kanya.

Kay J. Deanon. 

bisikleta

shutupnhearme:

Gustong gusto ko magbisikleta kasi ang pakiramdam ko lumilipad ako.

Gustong gusto ko yung hangin na humahaplos sa mukha ko.

May pulosyon man o wala. Mabilis o mabagal.

Pakiramdam ko malaya ako.

Kakanta. Tatawa. Sisigaw. Iiyak.

Walang makakapigil. Walang makikialam.

Ako ang may desisyon kung bibilis o babagal.

Nasa akin kung gusto kong tumigil.

Kung sesemplang man ako tatawanan ko lang ang sarili ko at tatayo.

Babalik sa pagbibisikleta. Kahit pa may sakit na iniinda.

I wrote this last year, around September or October, but it seems like it’s still undone. I don’t know how to complete this. :(