be-eenvoud

Ik vraag me af of je nog van me houdt;
Laat ieder antwoord beven in het zwart,
Maar liefde beperkt zich niet tot eenvoud.
   
Toch, terwijl ik wacht word ik langzaam oud
En één twijfel spreekt diep vanuit mijn hart:
Ik vraag me af of je nog van me houdt,
   
Want jou laten gaan was mijn grootste fout;
We kozen de weg van de minste smart,
Maar liefde beperkt zich niet tot eenvoud.
   
Antwoord, toe, al laat het je misschien koud,
Gun mij jouw waarheid, ook al is zij hard;
Ik vraag me af of je nog van me houdt.
   
Spreek dan!– in zilver, want zwijgen is goud
En mijn hart is moe van al jouw getart,
Maar liefde beperkt zich niet tot eenvoud.
   
Soms zijn we slechts wonden en bijtend zout,
Soms zijn we knopen, eindelijk ontward;
Ik vraag me af of je nog van me houdt,
Maar liefde beperkt zich niet tot eenvoud.
—  Zeg dat je van me houdt, M.A. Tempels © 2017