babile

IRAQ. Babil governorate. Latifiya. May 19, 2007. US troops mark the landing spot for a resupply chopper with green smoke. The chopper brought them food and water. 

The original group of soldiers that started this patrol encountered tragedy after an explosion killed a US soldier and wounded 4 coalition soldiers. The soldiers were taking part in the search for three other US soldiers who had been captured several days previously.

Photograph: Michael Kamber for The New York Times

Cloud and Tifa’s WOFF Bios.

First, Cloud Strife:

CV: Steve Burton / Takahiro Sakurai

Age in Grymoire: 21

Notes: Buster sword / Chocobo haircut / Former member of SOLDIER / The quiet, serious type / Keeps his cool / Fights against the Federation with the League of S

Cloud and the League

The Grymoirian Cloud used to work for Shinra as a member of SOLDIER. However, a certain incident caused their paths to diverge.

Quistis asked Cloud to stay on with the League of S as a freelance mercenary, and Cloud agreed…Under one condition.

The Condition

Cloud’s condition for staying with the League was this: SeeD must agree to help him track a man down, and if Cloud should decide to pursue the manhunt alone, they must not interfere. 

Cloud seeks vengeance. His reasons are unclear, but when it comes to this one man, he goes blind with rage.

Antichampions

Enna Kros created the Champions as a kind of antibody to make her worlds and the people within them stronger; when a menace like the Cogna appears, the Champions awaken and fight it off.But there are also “Antichampions” who work not to save the word, but to destroy it. The man with silver hair whom Cloud is pursuing is just one of these Antichampions.

The Man with the Silver Hair

Cloud never explains why he holds such a fierce grudge against the silver-haired man. Still, Grymoire’s Mediums often suffer the same fate as their originals. We never meet Zack and Aerith in Grymoire, so the dots shouldn’t be very hard to connect.  

Although Cloud’s past haunts him, that doesn’t mean he’s doomed to dilly-dally, shilly shally forever. After all, he’s got both Tifa and his allies in the League of S to help him turn things around.

First World of Origin

FINAL FANTASY VII 

So Cloud is angry at the death of both Zack and Aerith in WoFF! Seems like in WoFF Seph killed Zack. And Tifa’s Dilly dally, shilly shally line appears! Don’t worry Cloud, you got Tifa and your friends!

CV: Rachael Leigh Cook / Ayumi Ito

Age in Grymoire: 20

Notes: Aspiring martial artist / Seems cheerful and outgoing, but is actually quite shy / “Whoa! It finally worked!” / A cowgirl? Really?

She’s There When You Need Her

Even though Tifa had never met Reynn and Lann, she still put herself in danger to rescue them. Call it heroic or call it reckless,  Tifa just isn’t the kind of woman to leave anyone stuck in a jam.

Tifa’s Dream

Tifa makes ends meet as a guide in Babil, but hopes to one day save up enough to open her own restaurant. She’d be in seventh heaven if she ever made it happen.

Ready to Wrangle

Tifa’s wearing her CRISIS CORE -FINAL FANTASY VII- outfit. However, she’s the same age as she was in FINAL FANTASY VII.

First World of Origin

FINAL FANTASY VII

Tifa’s bio is really cute. She wants to own her very own restaurant! So she took up a job as a guide to save up the money! In WoFF it seems that the Nibelheim Incident never happened as she is still working as a guide and does not yet have 7th Heaven. I think it’s awesome Tifa is so career oriented. 

Terrorism Breakdown, Part 1

All of this is from the Global Terrorism Database, and unless stated otherwise, everything is from the 2015 numbers, because the 2016 dataset isn’t out yet.

Countries with at least 100 attacks

  • Iraq (2743)
  • Afghanistan (1926)
  • Pakistan (1235)
  • India (882)
  • Philippines (717)
  • Yemen (668)
  • Ukraine* (637)
  • Nigeria (637)
  • Egypt (582)
  • Libya (542)
  • Syria (485)
  • Bangladesh (465)
  • Turkey (416)
  • Somalia (407)
  • Thailand (277)
  • West Bank and Gaza Strip (247)
  • Sudan (158)
  • Democratic Republic of the Congo (141)
  • Colombia (135)
  • Mali (120)
  • United Kingdom** (115)
  • Saudi Arabia (103)

Attacks in the countries with the most attacks

Iraq

Attacks in Iraq are predominantly bombings. Of the 2743 attacks in 2015, approximately 2200 were bombings. Baghdad, which sees close to half the bombings (over 900), has primarily bombs that are categorized as unknown explosive type, many of which are set off in shops, markets, or other crowded areas. A lot of these are what people would often term generally as IEDs, even if they don’t fit any technical definition of that term.

Al Anbar has almost as many vehicle-borne improvised explosive devices (VBIEDs) aka car bombs as Baghdad, so a much higher proportion of the bombings in Al Anbar are VBIEDs. The other governates in Iraq that faced more than 100 attacks in the year are Babil, Diyala, Kirkuk, Nineveh (Ninawa), and Saladin (Salah ad Din). Nineveh is particularly notable because its capital is Mosul.

Relatively few (<10%) of the attacks in Iraq are projectile explosives (rockets, mortars, RPGs, etc.), except for in Al Anbar. There are also relatively few (<10%) gun attacks there, though about a third of the ones that do happen do so in Baghdad.

Afghanistan

Bombings make up about 40% of the attacks in Afghanistan. Of those, by far the highest number (>200) are from landmines, in large part because Afghanistan was seeded with a huge number of landmines, particularly during the Soviet invasion. The Taliban frequently moves landmines from those minefields to roadsides, occasionally blowing themselves up in the process.

While there are VBIEDs in Afghanistan, they make up a much smaller proportion of the bombings in the country (about 13% as opposed to about 23%). Proportionally much more common in Afghanistan (almost a third of the attacks) are armed assaults, primarily perpetrated using firearms. Kidnappings are also much more prominent.

The provinces in Afghanistan that faced more than 100 attacks in the year were Ghazni, Helmand, Herat, Kabul, Kandahar, and Nangarhar.

Pakistan

About half of the attacks in Pakistan are bombings. While about half of those bombings are of unknown explosive type, the remaining ones are primarily remote triggered, landmines, grenades, and projectile explosives. There are very few VBIEDs in Pakistan. The projectile explosives are centered heavily in Balochistan, while grenades are more spread.

About a quarter of the attacks are armed assaults, primarily perpetrated using firearms. While armed assaults occur with relative frequency in Balochistan, Khyber Pakhtunkhwa, and Sindh, bombings occur most frequently in Balochistan, Khyber Pakhtunkhwa, and the Federally Administered Tribal Areas. Overall, those four provinces are the ones that have the bulk of the attacks (over 100 in each), with virtually no attacks occurring anywhere else except Punjab, which had 63.

India

Approximately 45% of India’s attacks are bombings. About 25% of those bombings were grenade, with the majority remaining being of unknown explosive types. Many of the remaining attacks in India are armed assaults perpetrated using firearms. Of the other remaining attacks, most are split between attacks on facilities/infrastructure and kidnappings. Facility/infrastructure attacks are mostly done through arson, while kidnappings are primarily perpetrated using guns.

In India, only Chhattisgarh, Jammu and Kashmir, and Manipur had more than 100 attacks in 2015. Over a third of facility/infrastructure attacks happened in Chhattisgarh, while bombings happen primarily in Chhattisgarh and Manipur, with a slightly lower number occurring in Jammu and Kashmir and Jharkhand. Jammu and Kashmir had nearly a third of the armed assaults. Jammu and Kashmir, however, had nearly zero kidnappings, with those split primarily between Chhattisgarh, Manipur, and Meghalaya.

*It’s complicated whether you count any of the fighting in Ukraine as terrorism.

**103 of these 115 attacks were in Northern Ireland.

Ve geleceğe ödünç verdiğim yaşanmamış günlerimin yasını tutarım sessiz sedasız...


Kalırsam düşlerimi, arzularımı hep ertelemek zorunda kalacağım..

Bahar bulaştı ya hayata, ağaca, suya, içimde öyle bir seyahat kımıldıyor ki, diren direnebilirsen.

Yüreğim bavulunu toplamış çoktan; ruhum sırtlamış çantasını.
“Uzaklar” çekiyor içimdeki seyyahın tasmasını…


Marianne Faithful sanki şarkı değil, derdimin nedenini söylüyor radyoda: “Saçlarında ılık rüzgârla, spor bir araba sürerek, Paris'e hiç gitmediğini otuzyedi yaşında fark etti”.

Buket Uzuner, yaşayageldiği hayatın anlamsızlığını otuzyedinci yaşgününde idrak eden bir kadının öyküsünü anlatıyor “Karayel Hüznü”nde… Bıkkın kadın, doğum gününün sabahında, büyük boy bir beyaz kağıda kırmızı rujla şu notu yazıp bırakıyor evdekilere:

“Bugün benim doğum günüm. Değişiklik olsun diye bu kez size domuz kanından nefis bir çorba hazırladım. İçine de zehir kattım. Ben Alpler'e gidiyorum; çünkü otuzyedi yaşıma girdim ve hâlâ Alp Dağları'na gidemediğimi ayrımsadım. Kalırsam, asla gidemeyeceğimi anladım. Kalırsam düşlerimi, arzularımı hep ertelemek zorunda kalacağımı da……..Hoşçakalın”.
 


“Yaşamak değil. Beni bu telaş öldürecek” dediği gibi şairin; o telaşla, bırakın Paris yolunda ılık rüzgârlara taratmayı saçlarımızı, sevdiğimizle doyasıya bir sohbet bile edemedik biz…

Gözümüz saatte söyleştik hep, koşuşur gibi seviştik, yarışır gibi çalıştık. Hep yetişilecek bir yerler vardı, aranacak adamlar, yapılacak işler… Bir sonraki günün telaşı, bir öncekinin terine bulaştı; başkalarının hayatı, bizimkini aştı.

Kör karanlıkta çalar saat sesi yerine, kuşluk vakti, kızarmış ekmek kokusu veya yavuklu busesi ile uyanma düşlerini hababam erteledik. Yirmili yaşlardayken otuzlara kurduk saatin alarmını, otuzlarımızda kırklara, belki sonra ellilere…

Lakin öyle yanlış kurgulanmış ki hayat, kuşlukta uyanma fırsatını sunduğunda size, artık uyku girmez oluyor gözlerinize…
Doyasıya söyleşmek, telaşsız sevişmek için bol zamana kavuştuğunuzda, söyleşecek, sevişecek kimsecikler kalmıyor yanınızda… Özenle yarına sakladığınız bir sarı lira gibi ömrünüz; vakti gelip sandıktan çıkardığınızda bir de bakıyorsunuz ki, tedavülden kalkmış…

 
Jorge Luis Borges'in derlediği Babil kitaplığında Papini'nin “Ödenmeyen Gün” adlı bir öyküsü vardır. Güzel bir prensesin başından geçenleri anlatır:

Yirmiiki yaşındayken bu prensese bir beyefendi sürpriz bir teklifle gelir. Hasta kızı için gençlik yılları aradığını söyler ve “Bana gençliğinizden bir yıl ödünç verirseniz, ömrünüz sona ermeden onu gün gün size geri ödeyeceğim” der.

Prenses henüz o kadar gençtir ki, cömertçe gözden çıkarır bir yılı; ödünç verir beyefendiye… yirmiüç yerine yirmidört yaşına basar o yıl yaşgününde… Yıllar yılı hatırlamaz verdiği borcu… Ancak ne zaman ki kırk yaşını aşar ve o dillere destan güzelliği bozulmaya yüz tutar; arar beyefendiyi ve 365 günlük alacağını tek tek tahsil etmeye başlar. Özellikle balo günleri, bütün çizgileri yok olmuş bir yüzle ve körpe bir bedenle girer salonlara… Gece odasına sızmayı başaran aşıkları, gece yarısından sonra yüzünün nasıl kırıştığını hayretle gözlerler… Her gençleşmenin ardından uyanış anı daha acı verici olur. Çünkü yaşı ilerledikçe, o hali ile yirmiüç yaşı arasındaki fark daha da açılır. Fark açıldıkça “bir gün, bir saat, bir an olsun” gençlik aşısını tatmak daha güzel gelir.

Ancak sayılı gün çabuk geçer. Kalan günlerini hoyratça harcayan prenses, geri isteyebileceği sadece bir günü kaldığını fark eder: “Bir günlük ışık, sonra sonsuza dek karanlık…”
Ateşli bir sevgilinin bütün bedenini okşaması için o tek günü özenle saklar. Bu son yaşam parasını harcamak için çılgınca bir istek duysa da kıyamaz bir türlü. 

Nihayet evine gelip, öyküsünü dinleyen ve dizlerine kapanarak gençliğinin son gününü kendisiyle geçirmesi için yalvaran bir adamın teklifini kabul eder.

“O gün” geldiğinde adam, en şık elbisesi ve titreyen yüreğiyle açar bahçe kapısını… Kadının villasına girer, iki kişilik hazırlanmış masada mumların yandığını görür. Bir süre bekledikten sonra meraklanıp prensesin kapısını tıklatır. Yanıt gelmeyince açıp girer. Dört bir yana savrulmuş görkemli giysilerle dolu odada prenses aynanın karşısında bir kanepeye uzanmıştır. Yüzü bembeyazdır. Gençliğinin dönmesini beklerken son nefesini vermiştir prenses… Adam bu ani ölümün nedenini yerde bulduğu mektupta okur. 

Satırlar, borçlu beyefendiye aittir:

“Soylu prenses!.. Size borçlu olduğum son gençlik gününü geri veremeyeceğim için çok üzgünüm. (..) En derin bağlılığımla…”

 

Erikler, kirazlar, çileklerle çıkageldi mi Haziran, pupa yelken kıpırdanır içim.

Saçlarını ılık rüzgârlara salıp uzak başkentlere spor arabalar süren coşkulu kadınların şarkılarını dinlerim Haziran'da… Ardında veda mesajları bırakarak hep ertelediği düşlerinin peşisıra yüksek dağlara tırmanan öfkeli kadınların öykülerini okurum. Ve geleceğe ödünç verdiğim yaşanmamış günlerimin yasını tutarım sessiz sedasız…
Yaşam… O hepimize borçlu olan hergele, öder inşallah bir gün hesabını. Yaşarız ertelediklerimizi, “gençliğimizin son günü” çalınmadan elimizden. 



Can Dündar - Ödünç Hayatlar

7

Boğazkale, ÇORUM (04/2016)

Hattuşa (Boğazkale) Ören Yeri;

“Hattuşa Ören Yeri” Çorum İli, Boğazkale İlçesi’nde bulunmakta ve Çorum İli’nin 82 km. güneybatısında yer almaktadır. 1834 yılında keşfedilen ve günümüzden 5 bin yıl öncesine ait kültürel verilere rastlanan Hattuşa Ören Yeri’nde, ilk organize devleti kuran Hititlerin ilk başkenti olan Hattuşa bulunmaktadır. Hattuşa Ören Yeri, UNESCO tarafından 1986 yılında Korunması Gerekli Dünya Kültür Mirası olarak 377. sırada tescillenmiştir. Günümüzde görülebilen ve büyük çoğunluğu Büyük Kral IV. Tudhaliya dönemine ait olan kalıntılar arasında tapınaklar, kraliyet konutları ve surlar bulunmaktadır.

Mısır, Babil ve Mitanni gibi Eski Doğu’nun büyük güçlerinden biri olan Hititler, yaklaşık M.Ö. 1200 yıllarına kadar Anadolu’nun büyük bir kısmına ve zaman zaman da Kuzey Suriye’ye hükmetmişlerdir. 

Brothers in arms. Shi’i and Sunni Iraqi soldiers pray side by side after a big battle against ISIS terrorists in Jarf Al-Sakhr, a town located in northern Babil. The area is now under complete control of the Iraqi army. May God bless them, keep them safe, strong, united, and return them safe to their families.

“Gurur ve Önyargı” bu iki duygu sizce ne kadar etkileyebilir hayatı? Benim cevabım şu: bu iki duygu bazen o kadar ileri gidebilir ki hayatın merkezinde konuşlanır. Jane Austen da bu kitapta bu iki duygu üzerinden hem bir dönem eleştirisi yapmış hem de bir aşk hikayesi anlatmış. Hem psikolojik hem de sosyolojik tespitler mevcut kitapta.
Bu kitabı neden tavsiye ediyorum? Romanda yer alan karakterlerden biraz bahsedecek olursam beş kızı olan bir anne ve baba var ki bir ebeveyn birbirine ancak bu kadar zıt olabilirler. Anne kızlarını evlendirmenin peşine düşmüşken baba son derece kızların hayatına müdahale etmeme çabası içerisinde. 18. yy İngiltere'sine göre sıradan bir aileler. Beş kız kardeş de hepsi farklı bir tipleme. Bu kızların en büyüğü Jane tam bir pollyanna iken Jane'den bir küçük olan Elizabeth ise önyargı ile hareket eden birisi. Mr. Bingley, naif ve soylu bir karakter ve Jane'e olan ilgisi ile ön olana çıkıyor. Ama çevreden etkilenmeden de edemiyor. Mr. Darcy ise Mr. Bingleyin arkadaşı ve son derece soylu ve zengin. Buna bağlı olarak da gururlu yapısıyla ön plana çıkıyor. Kitaptaki yan karakterlerde toplumun yapısını anlaşılması için önemli. Mr. Collins taşrada yaşayan bir rahip ve son derece hadsiz yaklaşımlarıyla göze çarpıyor. Mr. Wicham ise bir asker ve dolandırıcılığı dillere destan oluyor. Bu karakterler çevresinde kitap dönemi yansıtan ve eleştirisini yapan bir eser. Austen kitapta soylu-sıradan çatışması nüktedan bir dille eleştirilmiş. Evlilik etrafında dönen hayatın saçmalığı ortaya koyuluyor.
Kısacası “Gurur ve Önyargı” okumaya değer kitaplardan…
İyi okumalar
@okuyorumla

Organization XIII Monthly Event: Zexion

June 13 - 19

Every month, an Organization XIII member according to the month on the 13th will be featured! Since June is the 6th month of the year, Zexion is up!

There are 13 quests, where you can get a new medal of that member (Zexion B), avatar parts (Zexion’s hairstyle), and a title (No.VI).

Zexion B

  • Ability name: Hallucination
  • Description: [Random] +1 strength for 1 turn. More skills activated = higher multiplier. (No, not abilities this time.) 4 (5*) / 6 (6*) hits.
  • AG cost: 0
  • Guilt tier: 3

This time features a new enemy called the Barrier Master (from KH2). Make your way around the illusions and complete the challenges.

Challenges

  1. Defeat at least 1 Barrier Master.
  2. Clear the quest in 1 turn.
  3. Clear in 60 seconds.
  4. Defeat all enemies in 2 turns.
  5. Defeat at least 3 Barrier Masters.
  6. Clear the quest in 1 turn.
  7. Clear in 50 seconds.
  8. Defeat all enemies in 2 turns.
  9. Defeat at least 4 Barrier Masters.
  10. Clear the quest in 1 turn.
  11. Clear in 75 seconds.
  12. Defeat all enemies in 2 turns.
  13. Defeat all enemies in 2 turns.

Reminder that there is currently no guilt campaign.

Seni seviyorum"a karşılık “Ben de seni” demek istemeyenler için alternatif  “Ben de seni"ler
— 

–Seni seviyorum. Sen de beni sevme.

Bir portakal ağacının hayatı boyunca yetiştirdiği 18.000 portakaldan sonuncusu ol ve C vitamini olarak girdiğin vücuttan büyük bir fikir olarak çık; Esatir-i Yunaniye seni de yazsın.

Benim için… Bir zeytin fidanı dik, zamanla ‘ölmez ağacı’ olur adı; en az 3.000 yıl yaşar ve yaşadığı zaman boyunca da hiçkimseyi öldürmez.

Benim için bir cümleden ibaret olacağına, işçiliğiyle göz kamaştıran bir anafikir ol.

Eski balıkçılardan dinlediğin bir efsaneyi hatırla ve suyun altında burun buruna geldiğin bir orfozun gözlerine bakıp “Neden öyle büyük büyük bakıyor?” derken, suyun altında bir denizkızı gördüğü için öyle bakıyor olabileceğini düşün.

Kaz Dağı‘nın eteklerinde sakız reçeli, mor kekik, kuru incir, zeytinyağı, limon kekiği ve adaçayı satarak ailesini geçindiren ve okul masraflarını dahi kendisi çıkartan 12 yaşındaki bir çocuk ol.

Bir çocuk ol ve kafiyelere uyma.

Sigara tütününden deniz atı yap.

Senden daha iri cüsseli bir adamla güreş tut.

Adı “Sefil” olan mutlu bir fil çiz.

Hava kararsın.

Assos antik kentine, “tarihi eser kaçakçısı” şüphesiyle tutuklanabileceğine aldırmadan, kapıları kapandıktan sonra tel örgülerinin altından sürünerek kaçak gir.

Tüm Athena Tapınağı senin olsun.

Hayatının en güzel manzarasına karşı o gece kırmızı şarap iç; yıldızlar altında Zeus‘a bir dal sigara kurban et.

Bir kitapçıya uğra ve daha önce okuduğun ve sevdiğin ve bu yüzden bir arkadaşına da okusun diye ödünç verdiğin bir kitabı, sana geri dönmeyeceğini bildiğin için yeniden satın al.

Bu kitabı bir başkası istiyorsa da, onun gözlerine baka baka o kitabı ver ona ki alnında kocaman kocaman harflerle ENAYİ yazsın.

Enayi ol çünkü bilgelik enayilikten doğar.

Enayiliğinle gurur duy; şark kurnazları için hayatın kontenjanı hiç dolmaz.

Gecekondularla onur duy.

Çünkü bugün saraylarda oturanların yaşaması için verilen her savaşta, o evlerde yaşayanların dedeleri öldüler.

Gecekondularla onur duy çünkü gururla gösterilen şu apartmanlar denizinde, gecekonduların bahçelerinde halen en az üç kavak, beş erik ağacı, bir o kadar da sebze meyve ve çiçek sürüsü var.

Köpeklerininse tasması yok.

Bir köpek ol, Diyojen seni kıskansın.

Doğunun hükümdarlarının kendilerine niçin “zil-ullah-ı rûy-i zemîn“ yani “Allah'ın yeryüzündeki gölgesi” dedirttiklerini düşün ve sen kendine böyle dedirtmeye çalışsaydın, seni nasıl da taşlayarak öldüreceklerini;

bir cümlenin nasıl da ölümcül bir gücü olabildiğini ve her cümlenin, coğrafyasına ve makamına göre değişen anlamlar içerdiğini.

Sen de beni sevme.

Demine, devranına de.

Deniz Ayvazovski olsun, dalgaların boyu birkaç metre olmasına rağmen “Üşürüz” diyen arkadaşlarına baka baka suya gir.

“Hasta olursun” desinler, hasta olmazsın.

Fırtına vakti, dalgaların üzerinden uçuşan kelebeklerden ol.

Ametistler boynunu, dumanlı kuvarslar avuç içlerini öpsün.

Lapis lazuli taşından bir kolye ucu yap, belki milyon yıl sonra bir arkeolog, senin için “bu insanın Uzak Doğu‘yla bir bağlantısı olabilir” şeklinde yanlış bir tahmin yürütsün.  

Urfa Göbeklitepe‘deki dilek ağacının dibinde hayatının en demli çayını iç; çay sevmiyorsan, hayatında ilk defa mırra tat.

Troya‘nın kayıp heykeli Palladion sen ol ama seni hiçkimse çalmasın.

Kollarını kanatıp da birbirlerinin kanlarını emerek kan kardeş olanların makamını, kardeşlik için yakılan şarkıların meyanını iliklerine kadar hisset.

İspanyolların her “Olé!” deyişlerinde aslında “Allah” diye bağırdıklarını biliyorsan, yolun Endülüs coğrafyasına mutlaka düşsün;

bir akşamüstü çiçekler ve kadınlar arasında flamenko izliyorken, topukları yere vuran o İspanyol ’gypsy’, seni hiç anlamadığın ama çok iyi tanıdığın bir dilde çağırsın kendine.

Hiç tanışmamış olsalar da tanışmadan birbirini tanıyan insanların, birbirlerine ait anlamları binlerce yıldır kendilerinde barındırdıklarını gör.

Bazıları köle olarak doğar” diyen Aristo‘nun, vasiyetnamesinde “kölesinin serbest bırakılmasını” isteyişindeki o gülünç hikâyeyi düşün;

23 bıçak darbesiyle öldürülen Sezar‘ın ardından, “Sezar’ı sevmediğimden değil, Roma’yı çok sevdiğimden” diye bağıran Brütüs‘ün telâşını.

Beni çok sevme. Bir kitap yaz; son cümlesi “gök gürültüsü” olsun.

Marsilya kentini kuran bir Foçalı ol; Roma kentini kuran Antandroslu bir Troya kaçağı.

Omnia mea mecum porto” yazılı bir dövmen olsun; okuduğun o çok sevdiğin kitapta adına en çok üzüldüğün karakterin adını taşıyan bir de teknen;

Samoslu Epiküros‘u ve tüm bahçe filozoflarını kıskandıracak kadar güzel bir de bahçen.

Şaraplık ve sofralık üzüm, erik, zeytin, iğde, nar, ayva, antepfıstığı, incir, şeftali, satsuma, limon, sakız, buhur yetişsin o yeşile çalan bahçede; o bahçenin orta yerinde de korkuluk diye diktiğin bir faltaşı, bir Priaposheykeli olsun.

Çünkü Priapos‘un kocaman penisi, ölüme meydan okumaktır.

Baharın rüzgârları, bahçenin kokularını karşı adalara taşısın.

Ada halkı senin bahçenin kokuları nedeniyle mis kokan adaları için “Moshos” desinler.

Salatanda roka mutlaka olsun. Bahçenin zeytinlerinden taşbaskıyla elde ettiğin erken hasat zeytinyağına doyur salatayı.

Rakıyı fazlaca kaçırıyorsan, eskilerin “kinara” dedikleri enginar, bahçenden eksik olmasın.

Bir sevgilin olsun ya da olmasın; sen de beni sevme.

Afrika kadar sömürüldükten sonra bile, ben de dahil hiçkimseye borcun olmasın.

Bırak da saçların bugün dağınık kalsın.

Bugün, güzel kalçalar sana da ilham versin.

“Benden ne istersin?” diyen Büyük İskender‘e, “Gölge etme, başka da ihsan istemem” dediği için; İskender‘e “İskender olmasaydım, Diyojen olmak isterdim” dedirten bir fıçı filozofuna dönüşsün ruhun.

Simurg‘u arayan kuşları Kaf Dağı‘nın ardına götüren bir Hüthüt ol; bir şehzadenin başına konmuş güzeller güzeli bir Hümâ; yedi vadili ahir zamanda, kalbur samanda keyif çat ki seni masallardaki tembel ağustos böcekleri bile kıskansın.

Hiç tanışmayacağın ve tanımadığın insanlar, en olmayacak duandan sonra bile gizlice “amin” desinler.

Kristof Kolomb‘un haritalarını ele geçirdiği zaman, Piri Reis‘in gözlerinin nasıl da parladığını hayal et ve gözlerin hep öyle parıldasın çünkü gözleri parlayan insanın yaşı olmaz.

Sana güleryüzüyle para üstünü uzatan kasiyere, sen bir buçuk defa gülümse.

En az yüz kiloluk bir yayın balığının, o tuhaf bıyıklarıyla, bir Osmanlı beyefendisi gibi sular altında sergüzeşte dalmışken, tavladığı dişi yayın balıklarının yaptığı tatlı nazı düşün.

Achilleus‘un ordularının üzerine yürüyen Skamandros nehri gibi ak.

Titanların savaşına karışma, bırak da ne bok yerlerse yesinler.

Şu yıldızlı gökkubbede, güneşten ve aydan sonra en çok parlayan sen ol;

Afrodit‘ten al adını; sana Venüs yıldızı desinler; çobanlar seni “çoban yıldızı” diye sevsinler, akşamcılar “akşam yıldızı” diye; sabah namazına kalkan hacılarsa “sabah yıldızı”.

Beni sen de sevme.

Düğününü İda‘da yap ama Eris‘i bile davet et.

Gerçek olamıyorsan bile, pek de güzel uydurulmuş bir yalan ol.

Atinalı bir “metiokos” yani bir liman haytası olacaksan da, ellerin ayakların yine de bakımlı olsun.

Bakımlı eller ve ayaklar, fonksiyonelliğe meydan okumaktır.

Orospuysan, işini severek ve hakkını vererek yap; orospuluğun orospusu ol; Perikles‘in karısı Aspasia, İskender‘in anası Olympia dahil tüm ‘heteir‘ler seni kıskansın.

Hepaistos‘tan daha fazla çalış.

Sokrates’ten daha çok düşün.

Tembellik hakkını yine de sen savun.

Yediğin zeytinin çekirdeğini avcuna tükürürken, tufandan sağ kurtulan bir güvercinin onu tükürüp de zeytin ağaçlarını tüm devrana nasıl da peydah ettiğini tasavvur et.

21. yüzyılın Oscar Wilde‘ı sen ol, havandan geçilmesin; ölürsen, mezar taşında ruj izleri eksik olmasın.

Sırf güzel şiirler yazıyor diye mor kahküllü, bal gülüşlü, arı Sappho olmaya çalışma; bu defa, Lesbos‘lu şair güzelim Sappho‘nun güzeller güzeli manzarası olmaya çalış.

“Üç güzeller yarışması“ndaki altın elmayı, “üretim hatası var” diye Hermes’le Zeus’a geri yolla.

Güzelliğin hükmünü Paris‘e bırakma, güzelliğin hükmünü veren sen ol.

İskenderiyeli Hypatia‘dan daha güzel olmaya çalışacağına, ondan daha bilge olmaya çalış.

Aşk ya da bilgelik uğruna dağları delmene gerek yok; dağlarda birkaç gün geçirmen ve kendini kendine doğru adımlaman kâfi.

Sevdiğinin zannı altında ol, pirinin kalbinde.

Pirin aşığın olsun.

Gökkubben pirin.

Sen de beni sevme; ben seni severim.

Sen bugünlük keyfine bak.

Karnın acıkırsa da hayatında ilk kez meyveleri dalındayken tat.

Tıka basa yemek yeme ama rüyanda şu pırıl pırıl dolunayı kurabiye gibi yediğini gör; deniz seviyesinin 39 kilometre üstündeyken bile dünya senin olsun; Babil Kulesi bile zevke gelip yeniden kurulsun.

Boğaz‘ın suları üç kere çekilip, beş kere kudursun.

Şişmanlıktan çatlıyorsan da heykelini Rubens yontsun.

Bir kedi ol, gezdiğin tüm çatıların kiremitleri çıtır çıtır şarkılar söylesin.

Binlerce yalan uğruna yaşayacağına, seni sen yapan bir tek gerçek uğruna öl.

Fırında yemek yap çünkü fırın mutluluktur.

Masanda canlı çiçekler mutlaka olsun çünkü çiçeğin canlısını sevmek aşk-ı ekberdir.

Paraların ön yüzüne resmini yontacakları kadar ünlü değilsen, Efes paralarındaki arı figürü kadar ünlü ol.

Kızılırmak‘ın antik adı “Alyscamps“ın döne dolaşa nasıl olur da Paris Champs Elysee’nin “Elize“sine evrilebildiğini düşün.

Eğer okumamışsam, bana Sabahattin Ali‘nin Kürk Mantolu Madonna’sını hediye et.

Eğer delirmemişsem, beni delirt.

Zaferlerini zeytin, defne ya da mersin yapraklarıyla yaptığın çelenkleri saçlarının hemen üzerine koyarak kutla; aralarına birkaç ölü arı serpiştir ama arıları öldürme.

Sana deli diyene, sen divaneyim de.

Lykia Yolu’nu yürüyeceğim” deme, hiç değilse bu yaz, bu defa yürü o yolu.

Oğuz Atay‘ın Tutunamayanlar‘ını artık bitir.

Kitap yazamıyorsan bile, bir kitap yazsaydın, adını ne koyabileceğini düşün ve bir kenara not et; kulübe hoş geleceksin, çünkü artık bir kitap yazmaya başlamış olacaksın.

Sen de beni sevme,
n’olursun…

Helle‘nin de boğulduğu yer Hellespont‘un en dar yeri Sestos ve Abydos arasında boğulan Hero ve Leandros için yas tut mesela; Kala-i Sultaniyye sana eşlik eder; görürsün.

Ben muhtemelen aynı yeri yüzerek geçmeye çalışacağım, bir mayıs akşamına doğru.

Beklerim.

Bu dünyanın tüm çatışması ve kederi, rind ile zâhid arasındaki haldedir;

Dionysos (Bacchus) olamayacağını biliyorsan, adı Bakkahi‘lerden, yani Bakha‘lardan, yani İbbaki‘lerden, yani Zembekikos‘lardan gelen bir Zeybek ol;

Evohe!” diye bağır, harmandalına gönlünü ver;

zeybeklerin başlarındaki çiçekli yazmaların, aslında, antik dünyada Bakkahi’lerden kalma çiçek çelenkleri ve asma yaprakları olduğunu bil ve zeybekleri sev.

Ege'yi sev.

Harmandalını sev.

Harmandalı oynayan zeybeklerin, kollarını her havaya kaldırıp yere çöktüklerinde, aslında, şaraplık üzümleri toplayıp sepetlere koyduklarını ve yeniden ayağa kalktıklarında da o üzümleri şarap olsunlar diye ezerek kendinden geçen Dionysos alaylarına karıştıklarını gör.

Madde ve mâna ayrımında Dionysiak şölenlere ruhunu ve bedenini kaptır.

Dionysos'un aşkına;

yer gibi kertil, toprak gibi savrul;
mey gibi ak, sel gibi vur!

Âteş-i ıskest ke’nder ney fütâd, cûşiş-i ışkest ke’nder mey fütâd”ı ezberlemene gerek yok; anlamını bilmen yeter.

At nalı şeklindeki bir şölen masasının etrafında yaptıkları “aşk”konuşmasına, “Bugün neyi övelim?” diye başladıkları için bile, Platon‘un Şölen isimli diyaloğunu okumayı her dem sürdür.

Milâttan önce 585 yılının 28 Mayıs‘ında güneş tutulması olacağını önceden hesap eden adam, Miletli Thales, “her şey sudur” diyorsa; vardır elbette bir bildiği daha;

madem böyle, bu su metaforunun bir ucundan tut ve suyun altında yıkanıyorken, kendinin de tamamen su olduğunu düşün; epey rahatlatıyor.

Bunu da ben söylüyorum sana, Thales değil.

Duşun altında değil de denizin ortasındaysan; suyun yüzeyine sırt üstü yat ve gökkubbeye bakıyorken, boşlukta uçuyor olduğunu düşün; gülümseyeceksin…

Su gibi olursan eğer, kalbinle düşünecek, beyninle seveceksin.

Gün gelecek, felsefeyle ileri derecede ilgilenen herkesin “bilge” olmadığını anlayacaksın;

kocaman profesörlerin bile birer zavallı olabileceğini.

Sayılara mutlak bir inançla bağlı olan ve bugünkü birçok tarikatın da kökeninin dayandığı Pisagor efendiyi düşün:

Dik kenarları 1 birim olan bir dik üçgenin hipotenüs uzunluğunun rasyonel bir sayı olmadığını kanıtlayan öğrencisi Metanpontumlu Hippasus‘u, sırf bu yüzden bir kaşık suda boğmadı mı?  

Pisagor bir katildi ve filozoflar da dahil her insan, bir kaşık suda boğma heveslisi yaratıklardır.

Fakat bazıları da vardır ki felsefelerinin tutarlılığı uğruna, Empedokles gibi de Etna kraterinin ağzından atarlar kendilerini.

Yanardağların ağzına geldiğin vakit, Empedokles‘i ve bizi düşün.

Santorini Adası'na bir gün düşerse yolun, halen dumanı tüten Nea Kamenivolkanına bakıp, Firostefani sırtlarına kurularak kayıp kent Atlantis'i ve bizi düşün.

Arabeskler ve tılsımlar aklının bir köşesindeyken, bana en büyük yazarların ve filozofların gözleriyle bak.

Nebrisler giyindiğin zamanlardaysa en yükseklere kurul; senin makamın için “post nişin” desinler.

En yükseklerdeyken çamurun dibinin parlak olduğunu unutma çünkü makamının yüksekliğine bu yakışır.

Apollon'dan gözünü alamadığında dahi, Dionysos alaylarında saf tut.

Bozkırın yalnızlığına, ormanların kalabalığına aldanma; aslında her ikisi de senin etrafın.

Labrisini toprağa gömsen bile nereye gömdüğünü unutma.

Sen de beni sevme, ben seni severim.

Yeri gelir, sana şiirlerden börekler açarım. Pers topraklarına kadar uzanıp Sohrab‘tan bir iki satır bile okurum; Hayyam efendi dahi bizi kıskanır.

Bakarsın bir akordeon sesi duyulur bir yerlerden.

Ne zaman bir akordeon sesi duysam, durur dinlerim.

Beni durdurmak için akordeon çal.

Sen de beni sevme, ben seni severim.

Günlerden cuma ve ne dediğimi bilmiyorum; zürafalar yine gümbür gümbür bulut yiyor.

Karşına şair Pindaros‘un evi gibi dikilmezsem de benim adım cihanda sulhdeğil!

Ne zaman bir gemi görsem, yeni Troya'yı kurmak için denizlere açılmayı kafasına koyan bir Aeneas olurum.

Ne zaman bir gemi görsem, Harar‘a kaçmayı kafasına koyan acemi bir Rimbaud olurum.

Acemi sözcüğünün, “Acem“den gelip gelmediğini de düşünmeden edemem.

Kafamın içinden, üstünde dev balinaların yüzdüğü, kiklopların cirit attığı dev portolon haritalar çizer, riskli rotalar belirlerim.

Portolon sözcüğünün etimolojik kökeninin, Portekizli denizcilerden gelip gelmediği takılır aklıma bu defa.

O gün bir buçuk hayalperestsem eğer, Afrika haritasını fillerin kulağına benzetirim.

Yeri gelir, Kserkes gibi de kabaran denizleri kırbaçlarım.

Yeri gelir, “gibi” olmam, “ta kendisi” olurum;

İthaka‘ya varamayan gemilerin tayfası, cennetten kovulanların elması.

Sen de beni sevme, ben seni severim.

Bu gidişle yemediğim halt kalmaz.

Uçurtmaya “uçutturma” bile derim.

Köprüler kurulur, köprüler yıkılır.

Kara yakılar yakan, tılsımlı bakılar bakan yaşlı bir ’şaman’a dönüşürüm.

Köprücük kemiklerim derinleşir; belimdeki venüs gamzeleri belirginleşir.

Sen de beni sevme, ben seni severim.

Çünkü sevgide demokratlık diye bir şey yoktur.

Sevme halinde ayar, sevme halinde ölçü yoktur.

Mintarafillah, ortasını bulamadık diye, Aristoteles efendi bize kızar.

Sırf bu yüzden, “Demokrasi” diye diye kıçını yırtan, gözleri döne döne dört dörtlük bir “tiran“a dönüşen o adama seve seve meydan okurum.

Köle ahlâkı“yla değil de “efendi ahlâkı“yla meydan oku sen de ve bu sistemde senin efendin olmuşların efendisi olmadan da bu hayatı terk etme.

Emin ol ki yapayalnızsın bu savaşta.

Emin ol ki yapayalnızım bu savaşta.

Yalnız savaşında sana başarılar dilerim.

Yalnız savaşımda kendime başarılar dilerim.

Başarı dileklerim bize mikron mikron güç veriyorsa, artık yalnız değiliz ve kazanacağız.

Hazırlıklar başlasın çünkü kazanacağız ve çok kalabalık yalnızlarız.

Kazanacağız çünkü devrim başıbozukluk ister.

Efesli Herakleitos bile devrimle değişir.

Zafer çelengini ben örerim mersin yapraklarından.

Balkanlar‘dan Himalayalar‘a kadar uzanan 15 yaşında bir İskenderolurum.

Sen yeter ki beni de sevme.

Ben seni sevmeler diktasını ilân ederim.

Diktatörlük günlerinde, git okulunu falan as örneğin. Okulun yoksa da işinden istifa et.

İşin de yoksa bu durumu sanata dök; işin sanatın olsun, seni sevmek de benim sanatım.

Yorulursan, ayaklarına ben yaparım en güzel masajları.

Dithyrambos, bağbozumu şenliklerini başlatır.

Merak etme; parasız da kalmayız; parasız kalacaksak da aç ve keyifsiz kalmayız; denizlerin balıkları ve ormanların meyveleri halen canlı ve leziz.

Bağlarda, güvercin yumurtası büyüklüğündeki üzüm taneleri halen bozulmuş değil.

Plajlar halen yatılabilecek ve cırcır böcekleriyle panik ataklar yaşayabileceğimiz kadar geniş…

Ben seni böyle de severim ve panlar, kendi çıkardıkları sirinks seslerinden panik içinde kaçışır.

Ağustos böcekleri, cırcır böcekleri ve çekirgeler, kendi çıkardıkları cırsesinden uçuşur.

Ateş böcekleri üçer beşer deniz fenerine dönüşür.

Biz o aralar hiç oralı olmayız ve üstümüzü gece örter.

Bakarsın, bir yerlerden bir lir sesi duyulur.

Ben ne zaman bir lir sesi duysam, durur dinlerim.

Ben ne zaman bir şeyi durup da dinlesem, ona aşık olurum.

Parmaklarım hem liri, hem de seni sever.

“Git, bir işe yara” diyenlerden de olamam.

“Git, bir şişe şarap aç” derim; daha iyi.

En nihayetinde, kitabımızda "in vino feritas” yazdığı için, "in vino veritas“ yazılı durur bizim bağımızın bahçemizin kapısında;

sen beni sevmesen de olur, çünkü benim için güzel olan, “salt fonksiyonel olmayan“dır.

Benim için güzel olan, “yüzde elli tahmin edilebilir ama yüzde elli öngörülemeyen olan“ın adıdır.

Şaraplık üzümün bile güzel tanesi, mücadeleyi sevenidir. Azıcık güneş görmek için, en soğuk iklimde bile kendisini hırpalayanıdır.

Benim için güzel ol; bir fırtınanın başlatıcısı bir kelebek.

Ben süt beyaz omuzlarının üzerine ‘cupidon‘lar bile kondururum.

Uğruna daktiller dökerim, sen bir işe yaramasan da olur.

Çünkü sevgide işlevsellik yoktur ve benim işim güzeli sevmektir.

Aşkta Hitler, sokakta Shakespeare, yatakta Hector‘um.

Senin için beş para etmesem de olur, çünkü seni seviyorum.

Pes sühan kütâh bâyed vesselâm“:

”Ben de seni” deme; bana aniden bir şeyler söyle.


Ozan Önen

 | 2. 11. 2012, Cuma - Çankaya, Ankara

* Bu yazımın kısa versiyonu, L-Manyak Dergisi Nisan 2015 sayısında yayımlanmıştır.

Nerden çıktın karşıma böyle Sitare
Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde
Kirpiklerin yüreğime batıyor
Telaşlı bir kalabalığın ortasında
Ayaküstü konuşuyoruz
Nedimin nigehban nergisleri gibi
Üstümüzde bütün nazarlar
Çok utanıyorum Sitare
Dün oturup hesap ettim
Sen doğduğun zaman
Ben bir askeri mektepte talebeymişim
Sen bilmezsin Sitare
Burada gündüzler çekip durduğumuz bir mercan tespih
Geceler içinde uyuduğumuz birer siyah buluttu
Her akşam dokuzda yat borusu çalardı
Yat borusu baştan aşağı hüzün çalardı
Bir derin uykuya atardım kendimi
Siyah benli bir kız düşlerime kaçardı
Bende onu alır anamın düşlerine kaçardım

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Seninle konuşurken Sitare
Aklıma yıldızlar dökülüyor
Bir çaresiz Zühre oluyorsun Babil caddelerinde
Ateş gözlü kahinler koşuyorlar arkandan
Binlerce meşalenin ışığı kımıldıyor saçlarında
Gökyüzü salkım salkım
Zigguratlar tıklım tıklım
Dönüp dolaşıp dudaklarına takılıyor aklım
Ah benim bu akıldan sıyrılmış aklım
Kimi gün boşlukta konacak yer bulamayan
Kimi gün inatçı yosunlar gibi kepez diplerine yapışan aklım
Gözlerine baktığım zaman Sitare
Bütün çöllere ay doğuyor
Yoldaş ediyorum kendime İmrül Kays’ı Antere’yi A’şa’yı
En kuytu vahaları dolaşıyorum
Hangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş Sitare
Çadırla su arasında bir cılga var
O cılgada narin ayak izlerin var
Durgun suya düşüp kalmış gözlerin var

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Bazan sapsarı bir benizle geliyorsun
Yorgun çizgileri alnında uykusuzluğun
Biliyorum içinde bir sızı var
Bıçak ağzı gibi bir sızı var
Bu sızıdır işte seni verimsiz kılan
Züheyr’in Suad’ı gibi keremsiz kılan
Kuzeyden güneye
Güneyden kuzeye
Heyy! Gidip geliyorum bu çöllerde
Kureyş’in heybetli ve inatçı develeri
Hiç aldırmadan benim esmer sevdama
Geviş getiriyorlar ufka bakarak
Ben kaçıp Yesrib’e sığınıyorum
Yesrib bahane, bir kitaba sığınıyorum
Dağda, ovada, badiyede okuduğum hep elif
Elif diyorum Sitare, sineme elif çekiyorum
“Ah minel aşk-ı ve halatihi..”
Çok eski bir gerçektir bu biliyorum

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Sinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruz
Ve ikimizde ıslanıyoruz
Ben ne yağmurlar gördüm Sitare
Ben kaç kez iliklerime kadar ıslandım
Bilmiyorum sen kaç yaşındaydın
Ben göğü hep bir kurşun gibi ağır
O şehirde sırılsıklam gezerdim
Bölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardan
Tapınaklar insanları safra gibi atardı
Sonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardı
Bir gün bu şehrin kirli yağmurları alıp götürdü beni
Gidip bir Uygur çadırında göğü dinledim
Kara bulutlar kükrerken bir Kaşkar sabahında
Oturup Aprunçur Tigin ile seni konuştuk
Bakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsun
Gizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsun
Kaşı karam, gözü karam, saçı karam
Umay gibi yumuşak huylum
Nerden çıktın karşıma böyle
Sesin ılık bir bahar güneşi gibi ığıl ığıl akıyor içime
Asya’nın bozkırlarında ordular düşüyor peşime
Yığılıp kalmışım bu Anadolu toprağına Sitare
Adam akıllı yorulmuşum
Ellerin böyle olmamalıydı
Ellerine acıyorum
Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum
Durup durup ıssız yerlerde
“güçlü ol ey kalbim, güçlü ol
Daha çok işimiz var” diyorum…

Ali Karakaşlı kitapları- “Sensiz Giden Trenler / Ağlayamayanların Öyküleri” ve “İçimdeki Kuşları Vurdular”
Babil - İdefix - KitapYurdu -VatanKitap - n11 - BKMKitap- DR -KitapAğacı - Yakın Plan - HarmanKitap - İlkNokta - Kitap Diyarı - KitapSihirbazı - İnkılapKitabevi- ErenKitap - KitapAmbarı - BeyzaKitap - İnsanKitap - KitapAdam - Kitapperver - KitapSahaf - KitapStore - Eganba Kitap - KitapCadde - NeOkur- Pandora - Ensar Kitap - Prefix- KitapBurada - KitapZen - KitapTek - OkuOku-
#İçimdekiKuşlarıVurdular
#SensizGidenTrenler
#AğlayamayanlarınÖyküleri
#SekeratKısaFilm
#AliKarakasli
İlk tepkiler çok güzel- “Sensiz Giden Trenler/ Ağlayamayanların Öyküleri” beklediğimizden de çok ilgi görüyor- siz değerli okur-dostlara çok teşekkürler;)

10

Güzel insanlar,

Bir anımsatma; Şehre Keder Yağıyor‬'u temin etmek isteyen dostlarımız için temin adresleri aşağıda yer almaktadır. 

Kitabevleri: Tüm D&R mağazaları, Remzi, İnkılâp, Nezih, Mephisto, Megavizyon, Dost, Kitapsan, Arkadaş

İnternet; D&R, kitapyurdu, idefixe, pandora, ilknokta, babil, eganba

Desteklerinize çok teşekkür ediyorum.
Saygılarımla..
Önder Deniz Çavuşlar