aybike

08.07.15 Geçen sene bugün, sanaldan tanışıp kısa zamanda çok anlam yüklediğim bir çocuk, "Aybike sen madem hayatımda kalıcısın, o zaman seni canımı gözümü kırpmadan verebileceğim bir arkadaşımla tanıştıracağım" diyerek kendisinin de olduğu üç kişilik bir gruba eklemişti beni. Tanımadığım bir kız vardı grupta. Başta şüpheyle yaklaştım, güvenemedim. Güven problemi yaşayan birinden kolay güvenmesi beklenilemezdi zaten. Sonra, "O güvenmiş," dedim kendi kendime, "sen niye güvenmeyesin." O gece kendimi açmamı istedi tanımadığım kız. Geçmişimden bahsettim biraz, acılarımdan. Dinledi sonuna kadar. O açtı kendini bana azıcık, dinledim. Önceden beri tanışıyormuşuz gibi hissetmiştim, ruhu ruhuma düğümlenmişti sanki anne rahmine düşmeden önce. Vakti geldiğinde birbirlerini bulabilmeleri için görevlendirilmişti sanki ruhlarımız. Kırgınlıklar, acılar, buruk hayaller vardı sesinde. Kaç hevesi sindirmişti kursağı, kaç yalana doymuştu şimdiye kadar kim bilir. Dışı buzdan duvarlarla çevriliydi, ancak sesine dikkatle odaklandığımda küçük bir kız çocuğu bulurdum hep. Göstermezdi kolay kolay acılarını, anılarını. Her anısı bir süre sonra acı olurdu hep. Pamuk şekeri elinden çalınmış bir kız çocuğunun burukluğu vardı üzerinde. "Böyle bir kız değildin sen eskiden, Sana ne yaptılar, sana ne yaptılar? Kirpiklerin ıslanıyor durup dururken." dizelerinin hüznünü barındırırdı içinde. Hiç göremesemde onu, zihnime kazımıştım iki üç kare fotoğraftan bildiğim güzelliğini. Bir şiirdi O, baştan sona. Kahverengi gözleri Süreya dizelerine meydan okurdu, kirpiklerini görse, ne şiirler yazardı Nâzım. Burnu, kıskandırırdı Özdemir Âsaf'ın şiirlerini. Dudakları, Ece Ayhan mısralarına benzerdi. Turgut Uyar tanısa, göğe değilde, ona bakardı hep. Gök gibiydi o, gülüşüne gizlerdi sonsuz maviliği. Şiir gibiydi dedim ya, şiir kadar güzeldi, şiir kadar masum, şiir kadar hüzün dolu. Bazen canı yanardı, yanında olamazdım mesafeler yüzünden. Farklı şehirlerin farklı sokaklarında düşmüş, ruhundaki yaraların kanlarını farklı kaldırımlara akıtmış iki kırık kızdık biz. Yanında olamadığım her ana lanet ederdim. Bir sarılmalık acısı vardı bana göre, sarılmak isterdim hep ona. Belki sarılsa dinmeyecekti acısı, ama omzundaki yükü sırtlanmak isterdim hep. Canı yandığında, bulamazdı yanında kimseyi. Çoğu zaman da istemezdi birini. Zamanında çok istemişti birilerini yanında, onlar gelmeyince de istemedi bir daha kimseyi başucunda. Terasa çıkar, dudaklarının arasına yerleştirirdi sigarasını. Onu hiç görmedim sigara içerken ama, gözlerimi kapattığımda kaşları çatık, sağ elinde yaktığı çakmağıyla, sol eliyle rüzgara cephe alarak yakardı hep sigarasını. Böyle kazınmıştı zihnime. Canı yanınca sigarasına koşardı, "bırakacağım" derdi hep ama bir türlü bırakmazdı. Bırakmasını bekleyemezdim ondan. Ruhu içinde alev alev yanıp kül olurdu onun. Tek yanan kendisi olmasın diye de sigara yakardı. İçine çektiği o gri duman, soluk borusundan içeri sızardı ince ince. Sigarasını ellerimle yakmak isterdim onun, omzum başına yuva olsun isterdim. Olmadı. 467 kilometre vardı bizim aramızda ama, her gece sımsıkı sarılarak uyurdu ruhlarımız. Bazen acımazdı, kırıp dökeceğini düşünmeden davranır, sözcüklerini akıllanayım diye en acı şekliyle kullanırdı. Bir şey anlattığımda sonuna kadar dinler, ona göre yapardı yorumunu. Geveze satırlarıma katlanırdı hep, bazen sıkılırdı, bunalırdı ama tek kelime etmezdi kırmamak için, hissederdim. Sevilmeyi isterdi hep. Belki isteği kişiler tarafından değildi ama, çok sevildi güzelliği şiirleri kıskandıran kız. Işılaydı adı. Adı gibiydi yüzü, ay gibi hep ışıl ışıldı. Güzelim diye severdim onu, hem güzel olduğunu söylerdim, hem de sahiplenirdim. Aylar önce hiç tanımadığım, beni hiç tanımayan o kız, gün geldi beni en çok tanıyan kişilerden biri oldu. Hayatımda çok özel bir yer kapladı. "Aygüzeli" derdi bana, ondan bunu duyduğumda bir papatya filizlenirdi ruhumda. Yanımda oldu her zaman, 467 kilometreye inat. Kendine özgü bir insan oldu hep. Örneğin, doğumgünümü ilk kutlayan değil, son kutlayan oldu 4,5 dakikalik bir ses kaydıyla. 8 senelik arkadaşlarım, ailem bir mesajı çok görürken, bana aldığım en güzel doğum günü hediyesini gönderdi kargoyla. Ahşap bir kutuyu elleriyle boyamış, içine iki şiir kitabı, üç deniz kabuğu, bir ayraç, bir kalem, bir defter ve iki sayfalık bir not koymuştu. Notta "Şiir, parmak uçlarında satır çizgileri olan bir kıza şiir hediye edilir dedim." yazmış. Takılı kalmıştım bu cümlede, hayatımda aldığım en güzel hediyeydi. Notta ayrıca "Hayatını renklendiremedim, bende kutuyu renklendirmek istedim." yazıyordu. Bilmiyordu ama, onunla tanıştığımda ömrümün kasvetli havası yerini gökkuşaklarına bırakmıştı. Dile kolay tam 1 sene geçti, o benden geçip gitmedi. "Sen benim en güzel iyiki'msin" derdim ona. Öyleydi. Aklıma her geldiğinde, sürekli şükrettim Allah'a. İyiki yolladı onu hayatıma, iyiki tanıştım onunla. Eğer bunları okuyorsan, iyiki varsın Güzelim. Biliyorsunki, sen benim en güzel İyiki'msin.
2

I can’t believe I’ve let this lie unfinished for so long in my folders /sobs
I have to continue with this someday, I want to fix the glass/birds part better but not sure how atm ; v ;
“I threw my hands in the air, said, "Show me something,”
He said, “If you dare, come a little closer.”“
Not really sure how to feel about it, something in the way you move. Makes me feel like I can’t live without you, it takes me all the way.
I want you to stay
It’s not much of a life you’re living, it’s not just something you take–it’s given
There’s so much about this ship just melting. The idea when I drew this came from our rp, Aybike, whom owns Aril. In the rp she’s been spending time in German for a long time, she’s a very strict person who doesn’t really like culture that much. He’s a storyteller and when he tells his stories, you can actually see them before you, through magic. Long story short these two are adorable <3

2

gtjknklfjgklg //loads the ship and sends it off in some modern day AU-
Aril is my friends oc http://aybikesart.tumblr.com/
And Bailey is mine <3
the song is called ‘Baby it’s cold outside’ and it is just the cutest ever. I really hope to finish this drawing
here’s the song https://soundcloud.com/paola-bennet/baby-its-cold-outside-ft-joe an artist Marmzy suggested to me and I have to say I love all her songs so go listen O v O