asgj

kur dielli me mban shoqeri cdo dite te ngrohte pranvere, nuk me kujtohesh me ti, as ai, as ajo, as ata njerezit te cilet me uruan vjet per ditelindje edhe per vit te ri ose ata qe me thone mirmengjes kur me shohin ne sy… me kujtohet parfumi qe vura te merkuren e dyte te marsit & ai stilolapsi qe leshonte ngjyren e erret blu. mbremjen dielli iku dhe me tha mirupafshim, ashtu sic me thone shumica e njerezve. sepse ashtu si pres diellin kur te zgjohem diten tjeter, shpresoj qe kur te zgjohem te te gjej prane carcafit si rreze te tij edhe te me thuash miremengjes duke me pare ne sy. kaloi dita tjeter edhe une akoma po mendoj syte e tu me nje ngjyre kafe te zakonshme. nje ngjyre aq te njohur edhe te perhershme, asgje te vecante pervec se ishin syte e vetem te cileve ju kam thene pershendetjen me te sinqerte. stilolapsi blu po zbehet, seshte me i erret… parfumin e zevendesova me nje ere me te forte edhe dielli ka dite pa dal sepse ka marre ngjyren e lotit qe rrodhi kur kuptova qe diellin duhet ta shoh ne sy edhe jo te futem ne hije me ty.
—  @prefacee

A mund te lidhesh universin me dashurine?
Ka frymemarrje te shkurtra dhe fjale qe mund te jene lamtumira, por jo gjithmone kane per qellim te interpretohen si te tilla.
Dhe ja si dashuria, ndonjehere, mund te perngjase me universin:
-Ajo te thote qe shpreson, qe nje dite, mbase shume larg nga kjo e sotmja, te shikoni boten dhe te mos I keni me borxhe, pra, ajo shpreson qe, nje dite, ju mund te jeni, realisht te jeni. E hena dhe toka rrotullohen rreth nje ylli qe digjet; kur do te ndalojne ata se qeni borxhlinj?
-Ti ndalon ne vend, dhe I thua qe e do, sepse guximi kalon ne majat e gishterinjve te tu, jo nga gjuha, por tashme ajo e di, e di. A do te ishte universi ende I bukur nese nuk do te kishte ngjyra? Ti e di qe ajo do te ishte.
-Floket e saj marrin nje nuance te arte vibruese kur nder to perplaset drita, dhe ti fillon te pyesesh perseri veten se prej nga u krijua dielli.
-Ajo te puth e kete here, nuk mban asgje per vete, nuk ka me pengesa, nuk ka me droje, nuk ka me rezerva; te jepet e tera, mish e thua e as nuk te urren per cfaredo qe mund t’i kesh bere; dicka shperthen ne gjoksin tend dhe e tere qenia jote perfshihet nga nje shi i zjarrte meteoresh.
-Ti e merr ate me vete ne frymemarrjen tende perpara se t’ia kthesh me nje peshperime qe jehon. E ajo te ka degjuar ta besh edhe me pare, por e ka interpretuar si beje, ndryshe nga tani.
“A do ta marrim jeten mbare bashke?”
Kete here do te thote qendro, kete here do te thote me ty. Merr kete jete, zgjidh kete nga te gjithe mundesite e imagjinueshme.
-Dhe ne momentin qe te gjitha keto shkrihen ne nje te vetme, ne nje mori grumbujsh te turbullt ne kohe, nje ku ju nuk jeni takuar kurre, nje ku u larguat nga njeri tjetri, nje ku kjo nuk ndodh. Keshtuqe, mbase eshte fat, mbase eshte e shkruar, mbase eshte dicka e Zotit, ose mbase nuk eshte asnjera nga keto. Sido te jete, planetet rreshtohen dhe atomet bashkohen derisa ajo ta marre kete jete me ty ne nje grusht te mbledhur.
-Ja si, me ne fund, e kupton qe universi mund te jete dashuri.

•A’

Te gjesh dike qe e do dhe te do eshte e mrekullueshme, ndenje e mrekullueshme. Por te gjesh shpirtin binjak eshte ndjenje akoma me e mire. Nje shpirt binjak eshte dikush qe ju kupton si askush tjeter, te do si askush tjer, do jete aty per ty gjithemone, pa marre parasysh se cfare ndodhe. Thone se asgje nuk zgjate pergjithemone, por une besoj fort ne faktin se per disa, dashuria jeton edhe kur ne s'jemi me.
—  Cecilia Ahern - P.S Te dua

Sot mora nje tjeter rruge per ne shtepi.
Kalova prane atij kryqezimit ku te shtrengova ne krahe per here te fundit dhe per nje cast ndalova se marri fryme. Jam gati te betohem se e ndjeva trupin tend mbeshtetur fort pas timit, buzet e tua ne floket e mi dhe ngrohtesine qe leshonte fiziku yt mbi lekuren time. Mund te degjoja shiun e rrembyeshem teksa godiste ashtu pa meshire trotuarin. Ti nuk po me perqafoje. Me njeren dore mbaje cadren kurse me tjetren me prekje floket. I kisha leshuar mbi fytyre ate dite. Ti the se mbanin ere te mire. Me vone the gjithashtu qe askush nuk te kishte perqafuar ne ate menyre me pare.
Si ne shume nete te tjera, edhe sot me doli gjumi. Per nje moment m'u shfaq si ne mjegull fytyra jote dhe degjova serish shiun e asaj dite. Asgje me teper se nje fantazme e se shkuares, nje tjeter hije e atyre gjerave te cilat qendrojne me ty per nje kohe te gjate, teper te gjate per te qene te harrueshme. Une akoma mund te degjoj shiun.

Sot kishte diell gjithe diten.
Dhe neser, kur te marr vellain e vogel nga stervitja e futbollit, do kaloj prane rrugices ku te mbajta per dore heren e fundit.

Sikur, sonte t’m'thoje se t'mungoj. Qe mungesa ime t'vret n'cdo frymemarrje. Sikur, dashni, vetem sikur t'ishe. T'ishe me mua, t'ishe i imi. Por s'je apo jo?
Jane shume “sikur” qe me vrasin, shume deshira qe m'konsumojne. Shume pytje pa pergjigje. Asht mungese. Je shume ‘ti’ brenda meje. Jeton ende ti, n'shpirtin tim, ke ndertuar shtepi aty, nen germadhat e mungeses sate triumfon kujtimi jot.
Por sonte ti m'mungon. Edhe n'kete shkrim mungon, edhe ky shkrim vuan pa ty, e sheh? Ka teper vuajtje n'keto vargje. Ka mungese, ndjenja t'ndrydhme. Ka shume dashni per ty, per ne. Por, e para ka edhe shume 'por’.
Sepse si gjithmone, ti nuk e di. Ti nuk e di qe ky shkrim t'dedikohet ty, s'do e dish, s'mund ta dish. Por, edhe sikur ta dije, kjo s'do ndryshonte asgje apo ajo?
Zemer, ti , ti mungon.
Ti mungon kudo n'qenien time.

anonymous asked:

Po si ste vjen zor asaj i thua ma'am e mua asgj ....gjith kto komplimente q tbj😂💙

Te ben xhaxhi komplimente ty, vetem ti mos u merzit o kek i vogel me çokollat te shkrir zviceriane qe mbushet me shllak siper dhe i vendoset nji qershi e vogel ne maj te shllakut dhe anash i vendoset edhe nji luleshtrydhe e prer me katersh e cila me pas shoqerohet me shampanj te embel.

E diele 16 Korrik 2017

Trupi im gjendet ne nje makine e cila po udheton me tetedhjete kilometra ne ore. Ndodhem diku ne nje zone periferike te Tiranes. U be kohe qe nuk kaloja ketej, rreth nje vit, por nuk jam shume i sigurte. Shikoj kafenete dhe ndertesat e vjetra, te kalbura dhe pa ngjyre. Shoh njerez te moshuar te cilet jane ulur dhe pretendojne te ekzistojne ne nje forme apo ne nje tjeter. Makina ecen. Une leviz bashke me te ne menyre monotone dhe te neveritshme. Asgje interesante. Shoh njerez qe qendrojne me syte nga rruga. A thua te jete rruga forma e gjithe botes se tyre? Ndeshem me shikimin driteshkurter te nje djali. Duhet te jete rreth te njezetave. Papritur une jam ai dhe po shoh veten tek largohem. Une nuk jam me vetja, por jam djali. A thua ta dije se sa te parendesishem jemi? A eshte ne dijeni te faktit qe ka ngjarje, te cilat nuk do ti perjetoje kurre, vende qe nuk do ti shkele, mendje qe nuk do ti preke? Une jam djali. Une jam pasqyrimi i shikimit tim qe udheton pafundesisht duke prekur vende dhe kohe te panumerta. Une shoh qiellin dhe pertej. Makina ecen me tetedhjete kilometra ne ore dhe une jam brenda saj. Jeta nuk me eshte dukur kurre me e mjegullt. Une ndjej rrahjet e zemres sime, gjakun qe qarkullon dhe arome lulesh. Pas pak oresh do te mberrijme.

anonymous asked:

Can you tell me some of your favourites Blogs here so i can follow them? Thank you

@the-witch-of-eden (which is my second personal blog)

 @kaleid0-sc0pe

@monotoniaaa

@ra-asuk

@glukolemono

@leirelatent

@mo-on-child

@no-i-said-no

@drink-me-slowly

@nuvolesudicio

@wildyouth111

@wanna-kiss-like-lovers-do

@asgje-sikur-dielli

@asigjo

@antropomorfisme

@coffee-and-cinema

@mrrufsh-topin


Here it is, the decent side of Tumblr :) You’re welcome <3

Eshte e çuditshme t'i thuash dikujt: perse pi.
Deri ne momentin qe ajo pyetje te drejtohet ty. Perpiqesh te kujtosh te gjitha pergjigjet qe dikur te paten dhene, ne kohet e arta te naivitetit, pastaj kur nuk ke gjetur dot asgje qe te tingelloje mire, e shpik nje te tille.
-Ka arome te kendshme. Cigarja. Prandaj e pi.
A thua me besuan?!
Nuk eshte se i genjej. Nuk jam nje e shtirur siç te tjeret mendojne ne momentin e pare qe me shohin syte. Por me pelqen aroma kur perplaset ne fytyre, ajri qe shkembehet ne fyt, flluskat qe krijohen, dhe ne fund, ajo e shfryra tere mllef per kushedi ç'mendime qe kalojne ne tru!
Prandaj, prej kohesh kam filluar te mos pyes me: perse pi. Mbase diku tjeter gjendet dikush qe, njesoj si une mendon se kjo pyetje eshte nje ofendim, njesoj si te pyesesh per moshen.
-Pra, sa vjeç je? (Perse pi?)
— 

Cheers darlin’

©Donna.