araullo

@atomaraullo uhhhmm ano bang pwedeng masabe? it felt so good to hear his voice and it’s gonna be feeling better kapag nakikita ko sya tv patrol i scream my lungs out!!! (baliw na si kai) sobrang kilig ko kapag nakikita ko siya. sometimes sa sobrang baliw ko sakanya i took a picture sa harap ng tv para i-post sa twitter na nakita ko siya. i dont know why? inlove lng talaga ako sa kanya ng 3 years.  since talaga nakita ko sya sa tv search na ako ng search about sa kanya. kapag may bago siyang picture sa blog ni ms. patty laurel todo save ako. Kapag ipapalabas na yungg KALYE bonggang abang ko nun. alam mo yung feeling na nakita mo palang sya o nabanggit lang yung name niya sa tv sisigaw ka na. sobrang pinapasaya ako ni atom kapag nagrereply siya sa tweet ko sa kanya. i guess apat na beses na nya ako natweet back ayiieeh! hindi ko alam!!!  dahil sa kanya natuto akong manood ng news at makielam sa mga nanyayare sa paligid ko. eto pa. gusto ko din ma-try yung mga ginagawa niya. Alam ko mahilig  sya sa photgraphy, traveling, magbasa ng books at marami pa. kaya inlove na inlove ako saknya. sobrang talino pa nya. KITAMS prof pa sya sa la salle DASMA kaya jelly ako sa mga students niya. kasi noon feeling ko ako lang nakakakilala sa kanya tapos ayun sumikat na siya. kasi naman kasi gwapo at matalino talaga. deserving talaga maging crush ng mga babae. dami na nyang followers sa twitter samantalang tagal ko na syang finafollow nung hindi pa siya masyadong active sa twitter. omygash! ano ba tong pinagsasabe ko. nababaliw na nga talaga ako.. sinasabe ko lang ang gusto kong sabihin bow. i love you atom <3 someday mameet mo din ako. ay ikaw pala.. palapit ka na ng palapit sakin nasa dasma ka na ako nasa cavite city konting byahe nalang tuwing sabado. :)))) makita lang kita sir mas pagbubutihin ko pagaaral ko :)))

An Open Letter to My Atom Not Araullo

In a generation where love letters exist in the virtual world, I won’t mind sending you one. I want you to know that there was never a time that you failed me. You find ways just to be with me and even broke rules. I know and am certain of the way you see me and there’s a million times I wished I see me the way you did. I am not asking you to wait for me but I want us to wait for the right time. For now, let’s live this whatever typical teenage thing we have so we may have stories to tell tomorrow and moments to share together. With all God’s beautiful creations, I truly wish that everyone had the chance to see how wonderfully He created the most astonishing human being for me. And despite all the confusions and mystery of what our status is, all I know is that we are one hell of a pair of atoms in an unknown matter held together by a massive intermolecular force.

If It No Longer Works For You, Then Leave.

Siguro may mga bagay lang talagang hindi nagla-last at kailangang bitiwan na. Mga pagkakataon at opportunities na pinapakawalan, mga samahan na kailangan nang iwan. Mga relasyon na kailangang wakasan na. Kung nasasakal ka na at hindi na healthy, stand up and kaway sa kanan.

Isang napakalaking desisyon ang mag-resign at mag-quit sa trabaho. Lalo na kung napamahal ka na sa ma katrabaho mo. ‘Yung mga taong ilan taon mo na ding nakasama at mga bagong barkada na tinuruan ka kung pano i-enjoy ang buhay kahit stressed na stressed ka na. Nakaka-miss. But on second thought, hindi tayo mapapakain at kayang buhayin ng mga ka-trabaho mo. Remember, the reason why you’re working is for yourself and your family.

I just realized,

Napapadalas ‘yung pagdugo ng ilong ko at pagkakaroon ng sakit. Literal na “Monday Sickness” kumbaga. Dahil na rin siguro sa hindi pagkakaroon ng kumpletong tulog at pahinga. Sino ba naman kasi ang makakatulog ng maayos kung ang kapitbahay mo ay wagas na wagas sa pagpapatugtog ng drums. Pagsubok talaga ang night shift na schedule.

Kelan ko lang din narealize ‘yung layo ng bahay ko sa pinagtatrabahuhan ko at ang araw-araw na pagsubok makasakay lang ng jeep at LRT. Bakbakan kasama ang mga Spartan na nagmamadaling makauwi galing sa trabaho at eskwelahan. Isama mo pa ang mga Ninja Turtles na estudyante na may naglalakihang mga bagahe sa likuran nila. Swerte nalang kapag hindi ka natamaan nito sa mukha.

Ilang beses na rin akong nalilipasan ng gutom hindi dahil sa wala akong pambili ng pagkain o walang gana kundi walang oras para kumain. Simula nang malipat ako at iba ko pang mga kasama sa bagong “account” na pinamumunuan ni Fluffy (character sa Everwing), nagsimula nang magkandaleche-leche ang lahat. Walang break schedule. Naka-depende kay Fluffy ang oras ng pagkain mo. Limang oras mahigit ang interval ng breaks. At dahil bawal ang pagkain sa loob ng floor, katakot-takot na gutom ang inabot ko at ng iba pang empleyado. Samantalang si Fluffy ay busy-ing busy nanonood ng “O Shopping” sa pantry. Shet, parang gusto ko i-slice ng kutsilyo ang chocolate cake na namumuo sa batok n’ya.

Isama na rin ang sahod. Sahod na hindi akma sa pinaghihirapan namin. Sahod na mas malaki pa ang kinikita ng mga adik na nagbebenta ng tanso mula sa mga kable ng kuryente. Sahod na mas mababa pa kay Dagul. Papaano ko mababayaran ang renta ko sa bahay? Papaano na ‘yung hinuhulugan kong sasakyan? Paano na ‘yung Honey Glazed Chicken na good for sharing na lagi kong binibili every weekend?

Maayos naman kami noon. Masaya at palaging excited mag-trabaho.

Sadyang may mga bagay lang talagang hindi mo inaasahang mangyari. Na sa isang iglap, bigla ka nalang mapapaisip na umalis nalang. Hindi dahil sa hindi mo kinaya ang mga pagsubok kundi dahil may choice ka. Bakit mo pa nga ba kailangan magtiis kung meron namang naghihintay na mas better future para sayo at sa pamilya mo.

*insert Ate V here*

“Kung hindi tayo kikilos, sinong kikilos? Kung hindi ngayon, kelan pa?”

Sabi nga ni Atom Araullo, “When it’s no longer fulfilling, even if you’re comfortable with what you do, don’t hesitate. Walk away.”

4

“UMAGANG KAY GANDA @ MAPUA 89th Foundation Day”

Two exciting events in one day at the same time. :D Sobrang exciting talaga! Cus I always loved visiting schools and campuses. I’ve been to UST, FEU, La Salle, LPU, Holy Spirit and many other schools and Universities. Last February 20 I was invited by “Umagang Kay Ganda” to celebrate with them at MAPUA their 89th Foundation Week! Astig dba? Together with the very brave Journalist Atom Araullo and the very beautiful Ms. Bianca Gonzales. :D

They asked me to perform one of the songs from my album which is “I’ll Be Your Hero” though I’m not really used to performing it kasi sobrang bilis nun saka mataas. I really enjoyed performing for the Mapuans and syempre for the people watching at home! :D

Sobrang astig na experience and I hope next time sa school nyo naman ako ma-invite! :D Happy 89th Foundation Week again MAPUAns!! :D

Thanks for trending #KimpoyOnUmagangKayGanda on Twitter :“>