aphrodite's law

“Έρωτα, που δε γονάτισες ποτέ στον πόλεμο,
Έρωτα, που ορμάς και γεμίζεις την πλάση,
που στ’ απαλά τα μάγουλα
της κόρης νυχτερεύεις,
που σεργιανάς τις θάλασσες
και των ξωμάχων τα κατώφλια,
κανείς δε σου γλυτώνει
μηδέ θνητός μηδέ αθάνατος·
φωλιάζεις στο κορμί και το μανίζεις.”

Love, never conquered in battle
Love the plunderer laying waste the rich!
Love standing the night-watch
guarding a girl’s soft cheek,
you range the seas, the shepherds’ steadings off in the wilds—
not even the deathless gods can flee your onset,
nothing human born for a day—
whoever feels your grip is driven mad.

“Εσύ των δικαίων ξεστρατίζεις το νου
και στο χαμό τον σέρνεις·
εσύ και τούτη την αμάχη φούντωσες
μέσα σ’ αυτό το σόι·
της γόνιμης νύφης νικά
λαγαρός των βλεφάρων ο πόθος
που κυβερνά συντροφικά
με τους άλλους θεσμούς τους μεγάλους.
Η Αφροδίτη δίχως μέριμνες μας περιπαίζει.”

You wrench the minds of the righteous into outrage,
swerve them to their ruin-you have ignited this,
this kindred strife, father and son at war
and Love alone the victor
warm, glance of the bride triumphant, burning with desire!
Throned in power, side by side with the mighty laws! 
Irresistible Aphrodite, never conquered
Love, you mock us for your sport.