antiliaanse

Een vergeten dag

Dag 70 is even van de kaart gevallen. Ik was op weg naar de repetitie van mijn project Care for Humor, toen ik bij een van mijn vele overstappen mijn rugzak incl laptop had laten staan. Daar kwam ik na twee haltes in de stadsbus richting ypenburg achter. Bus uit en terug hollen. Gelukkig stond ie er nog. Mijn telefoon was inmiddels uitgevallen en m'n oplaadsnoer lag nog thuis op t aanrecht. Ik wist dat ik na stadsbus 18, tram 15 moest hebben, maar die bleek niet te bestaan. Of misschien doolde ik rond in een ander universum. Ik probeerde een café, een chinees Antiliaanse snackbar en een sexshop, maar niemand had een oplaadsnoer. Uiteindelijk vond ik redding in een sishalounge. Die repetitie haalde ik niet meer, dus door naar Femke om daar als een schurftige zwerfkat op de stoep te wachten tot ze thuiskwam en me soep en brood gaf. M'n staart krulde ervan. Met fem naar Peet om daar al filosoferend over het leven 3 zakken chips en een fles wijn te legen. Slapen in t bed van Rokus met een romeinse helm in m'n armen. Ergens was m'n telefoon. Wachtte er een blog op betekenisgeving, maar dat kon wachten. Alles kon wachten. #dag70 #liefstevriendinnetjes #dankbaarenmoe