Semih

sitede herkesin arkadaş grupları var postların altında sohbet falan ediyolar, bi ben yalnızmışım gibime  geliyo. Kendimi survivor semih gibi hissediyom aq sitesinde :d

Bir dakika 60 saniye değildi.Onunla göz göze geldiğim anitibarı ile kalp atışlarımın hızlı atışı ve istemsizce uyum halinde  çalışan ve mutluluk salgılayan organlarım , tam bir teşkilat halinde çalışıyorlardı.

Gülüşü ile birlikte içine girdiğim o gizli mabette zamanın içindeki enstrümanlara elimle dokunabiliyordum. Konuşmaya başladığında ise mimikleri ile yüzü öyle bir uyum halinde hareket ediyordu ki ,anlatmak istedikleri bir iksir gibi sıvı akıcılığında tatlı bir etki bırakarak benliğime yavaş yavaş nüfus ediyordu.

Daha sonra elini istemsizce tuttuğum ve heyecandan vücudumun fabrika ayarlarından çok uzaklaştığı ,uzun zamandır kendimi hissetmediğim kadar iyi hissettiğim o dakikaları uzaktan kumanda ile kontrol edebilmek ve pause tuşuna basmak istedim.

El ele tutuştuğumuz o 3 dakika kime göre 180 saniyeydi ? Onunla tanıştığımız o gün neden 365 günden sadece bir tanesi olacaktı ? O gün ,neden ayrı bir tanımlama içine alınamıyordu?

Gerçektende 1 dakikanın 60 saniye etmeyeceği zamanlar yaşatmıştı bana .. Beraberliğimize başladıktan sonra da zaman kuramlarını ters düz edeceği gibi ..

Semih Kuşkaya - ” Is it love when you don’t? ”