Arun

Supercaliomnilisticexpialiphobic

In the March issue of Materials World, we write about nanotube-covered titanium that could be used as blood-repellent medical implants. This can be used as clot-resistant surgical implants, described by Dr Arun Kota as ‘the Holy Grail of the medical device industry.’

I’m reminded of a previous demonstration of tuneable superomniphobic surfaces from Kota back in 2014. Again working with titanium, the coating is able to trap certain low surface tension liquids on a variable scale. Also, it looks kinda cool.

Introducing a New Character!

New character sprite spotted! Meet Arun, the first of the side characters. He’s sporty-looking, but there’s more than meets the eye ಠ‿↼

Originally, I planned to introduce Arun later in the story, but as I was reworking the demo, I decided it would be best for him to appear earlier in the game. So, for over the past couple of weeks, I’ve been working on his sprite for over the past couple of weeks and finally, it’s done! When trying to come up with these character designs, I try to make the cast as ethnically diverse as possible. For those of you who are interested in tidbits of the game, the ancestry of some of the characters can be traced to (although the art may not reflect it very accurately):

Nicolas - Brazil

Leon - France

Ryan - China

Arun - Pakistan

And for those of you are wondering, OFD is set in contemporary America.

That’s all for now! See you in the next update :)

Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan…
Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen ben değildim.

Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen ben değildim..


Özdemir Asaf. İyi ki doğdun güzel adam.