400 da

  • Me: Cassandra Allegra Portia Calogera Filomena *disgusted noise* Pentaghast Potter, you were named after the bravest woman I ever knew
  • Child: You named me after a video game character with twenty middle names, one of which is a sound effect and not an actual name
  • Me: THE BRAVEST WOMAN I EVER KNEW
Asoziale Medien // warum ich all meine Tweets gelöscht habe

Disclaimer: ich habe meinen Gedanken einfach freien Lauf gelassen und alles runtergeschrieben. Ich hoffe, dass dieser Text irgendeinen Sinn ergibt
_______________________________________________________________________

Das Internet. Noch nie zuvor war es möglich, auf so viele Informationen und Inhalte zuzugreifen. Einfach so, oftmals kostenlos und von fast jedem Ort der Welt aus. Das Internet ist ein Ort, an dem jeder so sein kann, wie er ist. Oder es gerne wäre.

Wer bin ich? Was mache ich hier? Und warum?

Das sind Fragen, die ich mir in den letzten Wochen oft gestellt habe. Antworten habe ich noch immer keine. Allerdings weiß ich, wer ich nicht bin (oder sein will) und was ich nicht machen möchte. Und warum.

Ich habe die sozialen Netzwerke, auf denen ich immer sehr aktiv war, in letzter Zeit ein wenig distanzierter und kritischer betrachtet. Dabei sind mir Dinge aufgefallen, die eigentlich trivial sein sollten, aber nie in meinem Vorderkopf waren. Viele dieser Dinge haben mich wütend gemacht. Wie oft alles gestellt ist, wie oft man versucht aus Nichtigkeiten Inhalte zu machen, wie oft man sich gegenseitig belügt - und vor allem sich selbst.

Kylie Jenner und der Rest der Kardashians beispielsweise können meinetwegen so viel operiert sein, Make Up tragen oder Bilder stellen und photoshoppen wie sie wollen; aber dass sie sowie viele andere Menschen, sowohl Creator/Influencer als auch „Konsumenten“, diese Dinge verneinen (oder nicht sehen) - das ist es, was mich so unglaublich wütend macht. Es wirkt auf mich wie ein verbitterter Kampf. Darum, wer am perfektesten aussieht, das makelloseste Leben führt, sich am besten selbst inszenieren kann. Und nicht nur auf Plattformen, wo Visuelles mehr im Vordergrund steht wie Instagram und YouTube, sondern auch auf denen, wo der Fokus auf den Innerlichkeiten liegt, beispielsweise auf Twitter, Tumblr oder Facebook.

Es werden einem teilweise Bilder (sowohl äußerliche als auch innerliche) suggeriert, die einfach nicht real sind und teils auch gar nicht real sein können. Falsche Stories, falsche Körperteile, falsche Fotos, falsche Videos. Und das alles wäre halb so wild, wenn wir nur endlich damit anfangen würden, ehrlich zu einander zu sein. Und ich will ehrlich sein:

Ich dachte immer, dass ich anders wäre (habe also auch immer verneint), doch mir ist aufgefallen, dass auch ich zu diesen Menschen gehöre, die eine immense Selbstdarstellung betreiben. Mehr von meinem Inneren als meinem Äußeren, aber sie ist da, wenn auch vielleicht nicht direkt ersichtlich. Und Selbstdarstellung muss gar nicht immer per se etwas schlechtes sein, doch meine ist aktuell so immens, dass ich es beispielsweise mittlerweile schaffe, in einem Monat 400-500 Tweets zu posten. 400-500. Das sind 12-16 Tweets pro Tag. Tweets worüber? Oftmals über nichts.

Nichtsaussagender Müll.

Leere.

Meistens poste ich einfach aus einem Impuls heraus. Völlig unüberlegt. Einfach posten des Postens wegen. Und nach ein paar Tagen oder Wochen lese ich mir diese Tweets nochmals durch und frage mich: „Was hast du dir dabei gedacht?“ (die Antwort: wahrscheinlich nicht viel). Hauptsache mitteilen und immer auf dem neusten Stand sein, vielleicht hier und da ein bisschen Aufmerksamkeit ernten.

Ja, ich liebe Shitposts und ich glaube das weiß jeder, der mal auf meinem Twitter-Profil gewesen ist. Und ja, ich weiß, dass ich oft Komplimente für meinen „Twitter Grind“ bekomme. Doch was bringt mir das, wenn ich selbst unglücklich bin?

Was mich nervt ist diese potentielle Permanenz. Ich lese Tweets von vor einem Jahr und kann mich an die meisten nicht mal erinnern. Aber jeder könnte sie theoretisch lesen. Wie ein Tagebuch, dessen Seiten ich einfach offen liegen lasse und jedem Menschen im Internet zur Verfügung stelle.
Ich wünschte es gäbe so etwas wie Twitter Stories, in die man Tweets posten kann, die nur 24 Stunden lesbar sind. Dort könnte ich meinen ganzen impulsiven Müll deponieren und die Dinge, die mir wirklich am Herzen liegen und für die ich meine Stimme immer nutzen wollte, würden von diesem nicht mehr weggespült werden. Es gibt aber nicht so etwas wie Twitter Stories, sondern nur diese potentielle Permanenz. Und es ist einfach… zu viel geworden. Irgendwie.

Habt ihr euch mal darüber Gedanken gemacht, wie viel mehr eigentlich hinter Internetpräsenz steckt? Dass, wenn ihr öffentliche Profile habt, jeder Mensch mit einem Internetanschluss auf eure Inhalte zugreifen, sie interpretieren und kommentieren kann? Fremde und - was eventuell sogar noch unangenehmer für einen sein könnte - Menschen, die einem nah stehen? Wie sehr man zwar verstanden, aber noch viel öfter missverstanden werden kann?

So aktiv auf Plattformen wie Twitter zu sein frisst unendlich viel meiner Zeit. Es gibt so viele Dinge, die mich mehr interessieren und erfüllen, wie beispielsweise das Schreiben, Videos machen oder Zeichnen lernen, aber anstatt das Potential des Internets zu nutzen, um mich mit diesen Dingen zu beschäftigen, beschäftige ich mich lieber mit nichts. Und das frisst nicht nur Zeit, sondern auch Kraft.

Ich möchte das nicht mehr. Ich möchte das alles nicht mehr. Zumindest in seiner aktuellen Form. Soziale Medien sind das, was man daraus macht. Und ich möchte nicht länger asoziale Medien daraus machen bzw. eine Entwicklung in diese Richtung unterstützen. Ich möchte neu anfangen. Mehr kreieren, weniger konsumieren. Beziehungsweise mehr Dinge konsumieren, die mich erfüllen. Raus aus diesem Strudel, der mich seit Jahren gefangen hält.

Ich versuche in Zukunft mehr zu überlegen, was ich im Internet von mir (preis-)gebe. Einfach mal nichts sagen, anstatt was zu sagen, was nichts ist. Und manchmal ist es auch okay, Inhalte zu posten, die weniger Inhalt haben. Die Kunst liegt darin, eine gesunde Balance zu haben. Diese Balance gilt es für mich zu finden. Deswegen habe ich das meiste auf allen Plattformen gelöscht. (Allerdings habe ich auch alles archiviert. Mein Tagebuch ist also nur noch für mich zugänglich. Endlich.)

Bis bald!
✌︎

La fidanzata di mio fratello che viene da me nel letto e mi abbraccia piangendo con la frase “ mi ha chiesto di sposarlo ”.
Sapendo che lei quando si mise con lui aveva 15 anni, lui 17 e per due anni e molti mesi non si videro mai, erano a distanza di tipo 400 km.
Stanno insieme da quasi 9 bellissimi anni e si sposeranno.
Vi dico solo di credere in qualcosa, a voi che magari avete qualcosa a distanza, se pur poca o esagerata, credeteci e non arrendetevi mai mai, ora condividete la felicità con me

-KANDİL NEDİR NE DEGİLDİR-

1) Bu gecelere “Kandil” geceleri denmesinin sebebi Osmanlı padişahı 2. Selim (1566-1574) zamanında başlatılan, minarelerde kandiller yakılarak kutlama yapılması adetinin yerleşik bir hal almış olmasındandır.

Hicretten 300 yıl sonra ilk kez Mısır'da, Fatimiler döneminde Mevlid; 400 yıl sonra da Kudüs'te Mirac, Regaib ve Berat geceleri kutlanmaya, bu geceler camilerde toplu biçimde yapılan ibadetlerle geçirilmeye başlandı. Daha sonra bu kutlamalar İslam dünyasının bazı bölgelerine yayılarak gelenekleşti.

2) Türkiye’de her sene “DİNİN KESİN BİR EMRİ, FIKHİ BİR VECİBEYMİŞ” gibi kutlanılan özel gecelerin aslında İslam’ın iki ana kaynağı (Kur’an ve sünnet) tarafından “kutsal” ilan edilmedikleri bir hakikattir.
Kandil geceleri diye bilinen geceler ; Mevlid , Regaib, Mirac, Beraat ve Kadir Gecesidir.

Kadir gecesi haricinde ne Kur’an-ı Kerim’de ne hadis-i şeriflerde sahih bir bilgi vardır.

3) Din adına yapılan her şeyi, kendi tabii sınırları içinde ele almak, ne artırarak ne eksilterek, Kur’an ve onun tebliğcisi Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından nasıl tebliğ edilip öğretilmişse, o kadarıyla almak gereklidir.

Sahabe bu dini nasıl anlamış , neler yapmış bizler nasıl anlıyor neler yapıyoruz mukayese etmeliyiz.

Aksi halde kendi ellerimizle dine müdahalede bulunmuş, işimize geldiği veya hoşumuza gittiği gibi dinde bazı ilave veya eksiltmelerde bulunmuş oluruz.

Bizden önceki din mensupları da (ya kasıtlı veya İYİ NİYETLİ VE ALLAHIN RIZASINI UMARAK, ama) tam da bu şekilde dinlerini değiştirmişlerdi.

Mesela: Hristiyanlar, Ruhbanlığı Allah Rızası İçin icad etmişlerdi:

Sonra bunların peşinden ardarda peygamberlerimizi gönderdik. Onların arkasından da Meryem oğlu İsa'yı gönderdik, ona İncil'i verdik ve kendisine uyanların kalplerine şefkat ve merhamet duygusu koyduk. (Kendiliklerinden) icat ettikleri Ruhbanlığa gelince; biz onu onlara farz kılmamıştık. ALLAH'IN RIZASINI KAZANMAK İÇİN onu kendileri icat etmişlerdi. Fakat ona da gereği gibi uymadılar. Biz de içlerinden iman edenlere mükafatlarını verdik. Fakat onlardan birçoğu da fasık kimselerdir.(Hadid-27)

4) Başta Resulullah(sav) olmak üzere, ashabı kiram, tabiin, tebei tabin ve müctehid imamlardan hiç birisi Regaib Kandili adı altında bir kutlama, tören ve toplu ibadet merasimi düzenlememişlerdir….

5) İslam tarihinde ve şeriatinde bayramlar temel ilkelerdendir…fakat bu bayramlar bellidir…Kurban bayramı, Ramadan bayramı, Kadir gecesi gibi…

Oysa Regaib Kandili adıyla muhacirin ve ensarın, tabiinin, ebu hanife ve imam malikin veya diğerlerinin kutladığı, toplu ibadet yaptığı, yapılmasını tavsiye ve ictihad ettiği bir hüküm de yoktur…

Eğer böyle bir günü bayram kabul etmek ve toplu ibadet veya anma töreni yapmak hayırlı bir iş olsaydı bu saydığımız ümmetin önde gidenlerinin bu hayrı yapmaktan geri kalmaları düşünülemezdi…

6) Dinimiz açısından önemli günler pek çoktur: bedir, huneyn, hendek, mekkenin fethi, hicret ve benzeri…

Fakat islam tarihinde her faziletli gün, bayram, toplu anma ve toplu ibadet etme günü değildir…

nasıl ki hicret, bedir veya mekkenin fethi günün de; kurban ve ramadaz bayramların da olduğu gibi toplu bir anma ve ibadet durumu söz konusu değil ise işte öyle kandil günleri için de özel bir anma ve ibadet durumu söz konusu değildir…

7) Allah Resulu (sav) şöyle buyurmuştur: “İşlerin en kötüsü sonradan ihdas edilenler / ortaya çıkarılanlardır.” [ Müslim, Cuma, 43.]

“Sonradan ihdas edilen her şey bid’attir” [ Nesâi, Îdeyn, 22; İbn Mâce, Mukaddime, 7]

“Her bidat dalalettir, her dalalet de ateştedir.” [ Müslim, Cuma, 43; Ebu Davud, Sünnet, 6]

Ümmetin önde gidenleri olan muhacir, ensar, tabiin, tebei tabin ve müctehidlerin uygulamadığı bu toplu anma töreni olan Kandil günlerinin bir Bidat olduğu aşikardır…

8) Periyodik vakitlere bağlı olarak tekrarlanıp, sünnet ve dönüşüm (mevsim) niteliği kazanmış meşru ibadetlerin, kullar için yeterli olacak kadarını bizzat Allah belirleyip ortaya koymuş ve Dinini Kemale Erdirmiştir.

Buna göre bunların dışında bir takım cemaatli toplantılar ortaya konup adet haline getirmek Allah'ın belirleyip ortaya koyduğu cemaatli ibadetlere özenmek demektir ve hatta Allah'ın yerine geçerek “Din Vaaz Etme” ye çalışmak olduğu aşikardır.

Bu tutumun yıkım ve bozulmalara yol açacağını bilmemek safdillik olur.

Allah Dinini Kemale erdirmiştir ve Resulullah(sav): “İslam Yücedir, Üzerine Yücelinmez.” Buyurmuşlardır.

Allahın koymuş olduğu ibadet hükümlerini yeterli görmeyip Allah adına ve onun rızası için dinde yeni merasimler ihdas etmek kulların hak ve yetkisinde değildir…

9) Bizlerin taşıdığı endişeden hareket eden Hz. Ömer, altında “Rıdvan” biatinin gerçekleştiği sanılan ve bu yüzden müslümanlar arasında adeta tabulaştırılarak sanki Mescid-i Haram (Kabe) ve Mescid-i Nebevi (Peygamberimizin Medine'deki Mescidi) imiş gibi yanı başında namaz kılınmaya başlanan bir ağacı kökten çıkarttırmış ve yine vaktiyle Peygamberimizin namaz kıldığı bir yeri müslümanların genel bir itikâf yeri edindiklerini görünce, böyle yapanları “Peygamberimizin hatıralarını barındıran yerleri mescid mi edinmek istiyorsunuz?” diyerek azarlamıştır.

10) İnsanları bidat konusunda en çok yanılgıya düşüren konu, din adına yaparken “kuran okuyor , namaz kılıyor , dua ediyorum , kötü bir şey yapmıyorum” yanılgısıdır. “Yaparsam ne olur , ne kaybederim ” savunmasıyla cahil cesur olur tavrıyla hareket edilmesidir. Halbuki bidat zaten kural olarak kötü niyetle ihdas edilmez ve göze çirkin gelen amellerle yapılmaz.

2

Almanya'da yapılan bir araştırmada Antik Mısır zamanından kalan kalıntıların genlerinde Türk izlerine rastlandı.

Almanya’da yapılan bir araştırma Mısır’da çıkarılan mumyaların Mısırlı genlerinden ziyade Türk genine sahip olduğunu ortaya çıkardı. MÖ 1400 ile 400 yılları arasında Mısır’da çıkarılan mumyaları analiz eden bilim insanları, kalıntılardaki genlerin Akdeniz insanlarının genlerine daha yakın olduğunu ortaya koydu.

GEN VERİTABANI OLUŞTURULDU
Tübingen Üniversitesi ve Jena’daki Max Planck İnsan Tarihi Bilimi Enstitüsü’nde gerçekleşen araştırmada ilk gerçek gen veritabanı oluşturuldu.

Antik Mısırlıların, Yakın Doğu’daki insanlarla gen bakımından daha yakın olduğu kaydedilirken, araştırmayı yöneten Johannes Krause, araştırmayı 151 mumya ile gerçekleştirdiklerini ifade etti. Krause, araştırmayı yaparken Büyük İskender ve diğer isimlerin Mısırlıların genlerini etkileyip etkilemediğini bulmak istediklerini söyledi.

ANADOLU'DAN İZLER VAR
Antik Mısırlıların genlerinde Anadolu ve Avrupa’dan izlerin yer aldığını belirten bilim insanları, günümüzdeki Suriye, Ürün, İsrail ve Lübnan’ın da gen havuzunda yer aldığını kaydetti.

EN KAPSAMLI ÇALIŞMA
Bilim insanları günümüzdeki Mısırlıların ise genlerinde Afrika’nın ağır bastığını söylerken, araştırmanın bu zamana kadar Mısır’daki mumyaların gen haritaları üzerine yapılmış ilk ve en kapsamlı çalışma olduğu kaydedildi.

i havent been in DA discourse in like ,, 2 yrs maybe?? give or take. but what’s strange is that i got so many more notes & attention back when i was acting like a 5 yr old throwing temper tantrums over the amount of mary sue queen couslands lmfao

Seks kölesi olduktan 3 yıl sonra köyüne döndü

01.06.2017 22:35

2014'te IŞİD tarafından kaçırılarak seks kölesi yapılan kadın, Irak'taki köyüne geri döndü.IŞİD militanları tarafından Irak’taki köyünden kaçırılıp seks kölesi yapılan Ezidi aktivist Nadia Murad, köyüne döndü ve bir törenle karşılandı.Güvenlik önlemlerinin üst düzeyde olduğu bu duygu dolu buluşmada yetkililerle tek tek tokalaşan Murad, gözyaşlarına hakim olamadı. Irak’ın kuzeybatısında kaçırılan 7.000 kadın ve kızdan biri olan Murad, 2014’te Sincar yakınlarındaki Koço’da yaşıyordu. 400.000 Ezidi’nin yaşadığı bölgede kaçırılanlar arasında yer alan Murad, aylarca IŞİD militanları tarafından Musul’da tecavüz ve işkenceye maruz kalmıştı.Özgürlüğüne kavuştuktan sonra Nobel Barış Ödülü’ne aday olan Murad, BM İyi Niyet Elçisi olmuştu. IŞİD’den kurtulan Koço’daki eski okulunu ziyaret ederken gözyaşlarına hakim olamayan Murad, hala 3500 kadının seks kölesi olduğunu söylerken, “Biz de erkekler gibi öldürüleceğimizi düşünüyorduk fakat bunun yerine Avrupalılar, Suudiler, Tunuslular ve diğer ülkelerden gelen askerler bize tecavüz etti ve bizi sattı” açıklamasını yaptı.Murad, bölgede 7 toplu mezarın olduğunu söylerken, yaşadıklarını kaleme aldığını ve bu yılın sonunda kitabının çıkacağını duyurdu.