22.12.2012

İçimde benimle özdeşleşen ne varsa tükendi birer birer,

Küçük bir defterin kopan sayfası gibiyim, 

Param parça olmuş yüreğim, kırıntılar içinde, 

Suskunları oynuyorum, kendi sessizliğimde. 


Fotoğraflara mutlu anlarımı hapsettim.

Yüzümde ki tebessümden öte, 

Benden geriye bir parça kalması için.

Hıçkırıklara yenilmek istemedim,

Gözyaşlarım sel oldu gerçi,

Yine de isyankâr değildim.


Seninle ladesine girdim sanki,

Bunca zaman geçmesine rağmen,

Hala aklımdasın,

Hala iki elim titrek halde. 

Sorsalar neden böylesin diye,

Cevap veremem kimseye,

Soluğum kesildi çoktan,

Dünyadan bir haber, bitkin halde.

Umurumda değil hiçbir şey,

Bedenim soğuk ve terk edilmiş zaten.


Yorgundum sadece, solgun bir tenle, 

Tükenmek istemedim hiç bir zaman,

Bir avuç mutluluktu istediğim,

Bir damla gözyaşıma bedel.


Usulca bakıyorum şimdi geriye,

Her şeyin başladığı o noktaya.

Çoktan gitmiştin belki de, 

Umut işte benimki sadece,

Belki de dönmüş olabilirsin diye,

Temiz ve çarpan bir yürek ile. 

- İlknur Doğan.