1798s

5

Dragon Gate at Harlech House in Dublin

In Dublin, Ireland, stands an estate reminiscent of old folklore, complete with its own dragon! Of course, dragons are mythical creatures, so this home only has a dragon made of steel which acts as its gatekeeper. The property, known at Harlech House, was originally built in 1798 by a Welsh immigrant. (The estate is actually named after a town in Wales called Harlech and the national flag has a dragon on it.) Harlech House sits on less than an acre of land but is full of enchantment. It features religious iconography and fairy-tale motifs throughout the seven-bedroom home, but it’s the dragon gate that grabs the most attention.

A common technique employed throughout the construction of the estate, including the gate, is the use of curves. The silver dragon is composed of perfectly curved stainless steel and glass-blown eyes. The wings display a metallic mesh and the rings at the dragon’s sides are individually hand-forged to look like chain mail, adding a different texture to the piece. In addition , the dragon gate’s reflective nature causes it to highlight and mimic the colors of its surroundings, providing more variations in shade and tone. Despite using one element, the dragon is layered and has a complex surface and varied appearance.

The primary intention for this establishment is not only to offer a fantastical experience, but also to be pleasing to the eye. It’s also meant to entice large groups of people to enter. Harlech House’s dragon gate is the perfect piece to welcome any visitor into a charming house.

On this day: February 4th, 1775 - Birth of Robert Emmett, Irish patriot

Photo: Robert Emmett Memorial, Merchants Quay, Dublin

Robert Emmet’s short, dramatic life came to a tragic end on 20 September 1803. However, although his life was short and his struggle in vain, his efforts, vision and idealism left a mythic mark on Irish and on the world history.

Born in Dublin in 1778 into a fairly well to do Protestant family, Emmet was educated at Trinity College, Dublin. With high ideals of fraternity and equality, Robert, like his elder brother Thomas, became involved with the United Irishmen formed in 1791 by Wolfe Tone, James Tandy, and Thomas Russell to achieve Roman Catholic emancipation and, with Protestant cooperation, parliamentary reform.

From 1800 to 1802, Emmet resided on the continent with leaders of the United Irishmen who had been exiled from Ireland following the rebellion of 1798. On the continent, Emmet attempted to enlist French support for an insurrection against British rule. With the promise of French military aid secured, Emmet returned to Ireland in 1802 and began to organise and arm the country in preparation for the French landing. However, Emmet’s hand was forced in July 1803 when an explosion at one of his arms depots compelled an early call for insurrection on 23 July. His plan now awry, the ill-timed insurrection ended in confusion as various factions failed to receive or failed to heed the call to arms, and the promised French invasion failed to materialise.

Determined and undaunted Emmet, wearing a green and white uniform, marched a small band against Dublin Castle. On their way, the group happened upon Lord Kilwarden, the Lord Chief Justice and his nephew. Emmet’s followers seized the Lord Chief Justice and his nephew from their coach, piked them to death and then began to riot in the streets. Disillusioned by his followers’ behavior and realizing the cause was lost, Emmet escaped and hid in the Wicklow Mountains.

From the Wicklow Mountains, Emmet moved to Harold’s Cross to be near Sarah Curran, his fiancée. Thomas Moore’s songs, “She is far from the land where her young hero sleeps” and ‘Oh breathe not the name’ were inspired by Emmet’s love for Sarah Curran. Emmet had hoped to escape to America with Miss Curran. However, he was captured on 25 August 1803 and imprisoned at Kilmainham Gaol. He was tried for high treason in Green Street Courthouse where he was sentenced to be hanged, drawn and quartered.

When asked if he had any thing to say in response to this sentence, Emmet gave what is considered to be one of the most famous speeches of the period. Emmet’s speech to the court 'The Speech from the Dock’ could be regarded as the last protest of the United Irishmen:

‘I have but one request to ask at my departure from this world — it is the charity of its silence. Let no man write my epitaph. No man can write my epitaph, for as no man who knows my motives and character dares now to vindicate them, let not prejudice or ignorance asperse them. Let them rest in obscurity and peace until other times and other men can do justice to them. When my country takes her place among the nations of the earth, then shall my character be vindicated, then may my epitaph be written’.

Although he held out hope for a rescue, on 20 September 1803, he was executed. Out of deference to his aristocratic background, Emmet was hanged and beheaded but was not subsequently disemboweled, as such a sentence usually involved. His burial site remains a mystery to this date.

Vleugelhorens (slakken met een gleuf)

originele foto: Harry Rose CC

John Does

Door de jaren heen is er ongemerkt een groot aantal schelpen waarvan ik van toeten noch blazen weet in mijn verzameling terecht gekomen. Krijgsels, koopsels en vindsels die zonder nader te bepalen, gewoon omdat ze mooi waren, een plaats in de verzameling kregen. Geen naam, geen plaats, geen familie of ouderdom, niets. Het zijn de John Does uit mij collectie!

Hoe prachtige of bijzonder ook, binnen een collectie stel je pas iets voor als je een naam hebt. Daarom en omdat een uitermate leerzame bezigheid is, ga ik mijn stinkende best doen deze schelpen op naam te brengen, voor zover dat gaat, zodat ze allemaal een waardige plek binnen de collectie kunnen krijgen. Het liefst op soort maar in elk in geval in het juiste geslacht.

De eerste familie waar ik me aan zal wagen is die van de vleugelhorens (Strombidae). Een grote, uiteenlopende familie van zeeslakken die volgens de literatuur op een enkele soort na alleen voorkomen in warme zeeën. Langs onze Noordzee treft u ze dan ook alleen in in de beter geëquipeerde souvenirwinkel.

Om te bepalen welke schelpen tot de Strombidae behoren is het handig  de familie een beetje te kennen. Welke takken zijn er, welke geslacht is dominant en wat zijn de kenmerken van ieder geslacht. Weet je eenmaal hoe de familie in elkaar steekt dan is het plaatsen van de individuen in het juiste geslacht redelijk te doen. Tenminste…

De Strombidae

Nog niet zo heel lang geleden telde de familie Strombidae vijf geslachten, namelijk: Strombus, Lambis, Tibia, Terebellum, en Rimella. Van deze vijf geslachten was het geslacht Strombus verreweg het omvangrijkst, op grote afstand gevolgd door LambisTibia, Rimella en Terebellum. Maar dat is niet meer zo! Door een grootschalige reorganisatie, de taxonomie der mollusken is een dynamische en complex gebeuren, ligt de hele familie overhoop. Zo zijn Tibia, Terebellum en Rimella zonder pardon uit de familie geknikkerd en is er van het geslacht Strombus niet veel meer over. Hoe de familie momenteel in elkaar steekt schrijf ik maar niet meer op. Dat is vragen om problemen; voor je het weet is alles weer anders! Voor een actueel overzicht verwijs ik u graag naar het World Register of Marine Species (WoRMS).

De strombusgleuf

Het herkennen van een Strombidae is door de bank genomen niet heel lastig. Heeft uw slakkenhuis een meer of minder opvallende inkeping in de rand van de mondopening, de zogenaamde strombuskerf -zelf spreek ik liever van strombusgleuf met een aangezette zachte g- dan is het een Strombidae. Zo niet dan niet. 

Nu zou het zo kunnen zijn dat u zich afvraagt waarom die gleuf in de schelp van de Strombidae zit. Waar dat, zeg maar, goed voor is. En dat zou ik dan vervolgens hieronder uiteen kunnen zetten, maar dat doe ik niet. Mijns inziens volstaat een afbeelding.

originele foto’s: Harry Rose CC

Op naam brengen

Een stuk lastiger dan het herkennen van een Strombidae is het op naam brengen ervan. Niet omdat de schelpen zo lastig van elkaar te onderscheiden zijn, dat valt in veel gevallen best mee, maar vanwege het feit dat de naamgeving de laatste jaren sterk aan verandering onderhevig is geweest waardoor er behoorlijk wat verouderde en dus foutieve namen worden gebruikt in publicaties, determinatiegidsen en op het internet. Helaas.

Maar gelukkig is er een adequate oplossing voor dit probleem: WoRMS. Op de website van WoRMS, www.marinespecies.org, maakt het namelijk niet uit hoe je zoekt. Al is de naam nog zo gedateerd WoRMS leidt je naar de actuele soortnaam. En dat is maar goed ook want voor dat ik hier achterkwam, had ik al een redelijk aantal Strombidae op naam gebracht, foutief!

Naar het zich laat aanzien heb ik na veel amenderen mijn collectie Strombidae volledig op de juiste naam gebracht. Hieronder vind u het volledig overzicht van de soorten in mijn collectie. Netjes ingedeeld op geslacht en met de meest actuele soortnaam. Voor de lol, om u een indruk te geven hoe lastig het determineren is met al die verouderde namen, tussen haakjes de namen waaronder ik de schelpen aanvankelijk en dus foutief determineerde.

Lobatus gigas (Linnaeus, 1758) (Strombus gigas)

Lobatus gallus (Linnaeus, 1758) (Strombus gallus)

Labiostrombus epidromis (Linnaeus, 1758) (Strombus epidromus)

Euprotomus aurisdianae  (Strombus bulla)

Lentigo lentiginosus (Linnaeus, 1758) (Strombus  lentiginosus)

Conomurex luhuanus (Linnaeus, 1758) (Strombus lahuanus)

Lambis lambis (Linnaeus, 1758)

Lambis scorpius (Linnaeus, 1758)

Harpago chiragra (Linnaeus, 1758) (Lambis chiragra)

Laevistrombus canarium (Linnaeus, 1758)

Canarium urceus (Linnaeus, 1758)

Canarium labiatum (Röding, 1798)

Canarium erythrinum (Dillwyn, 1817)

Fire and the Flood

read it on the AO3 at http://ift.tt/1QLeH3D

by GG_1798

Royalty AU (sorta)

In the city of Arkadia, Princess Clarke Griffin wakes on her seventeenth birthday to the excitement of a birthday ball, held that night in her honor. In Polis, Heda Lexa paces in her room after a sleepless night. It had been a month since her parents had died and she was given power. She clutches a letter in one hand, Queen Griffin’s proposal: a political marriage. A joining of neighboring kingdoms. A promise of power and safety.

Words: 2227, Chapters: 1/?, Language: English



read it on the AO3 at http://ift.tt/1QLeH3D
You Look Cold. Here, Take My Jacket.

read this on AO3 at http://ift.tt/1QTFpch

by DRAMAtical_Panda

Fluffy cliches with lazy Hinata and heartless Kageyama being nice and fessing up to the big L word.

Words: 1798, Chapters: 1/1, Language: English



read it on AO3 at http://ift.tt/1QTFpch
Fire and the Flood

by GG_1798

Royalty AU (sorta)

In the city of Arkadia, Princess Clarke Griffin wakes on her seventeenth birthday to the excitement of a birthday ball, held that night in her honor. In Polis, Heda Lexa paces in her room after a sleepless night. It had been a month since her parents had died and she was given power. She clutches a letter in one hand, Queen Griffin’s proposal: a political marriage. A joining of neighboring kingdoms. A promise of power and safety.

Words: 2227, Chapters: 1/?, Language: English



Read Here: http://ift.tt/1QLeH3D
via IFTTT
original.antiwar.com
America's Myth of a Peaceful Nation - Antiwar.com Original
by Vasko Kohlmayer, February 04, 2016

“We are a peaceful nation,” claimed Republican presidential candidate Ben Carson in an interview with Katie Couric late last year.

Carson voiced a view that is held by many in our society. Like most people around the world, we naturally like to think of ourselves as a peace loving country.

Unfortunately, the record does not bear this out. It, in fact, indicates something quite opposite: The United States has had a long and bloody history of aggression and war making.

A survey of history shows that America has either been involved in armed conflict or conducted some form of military operations during 223 years of its 240 years of existence as a nation. This is over 90 per cent of the time.

A congressional report titled “Instances of Use of United States Armed Forces Abroad, 1798-2015” reveals a virtually continuous deployment of American military personnel in operations in foreign lands during the last two hundred years. Many of those instances would be considered acts of war under international law. The list does not include covert actions by the US government in various places around the globe.

Rather than being a peaceful nation, America has been on a war footing for much of its existence. …