15.05

15.05, the gift that keeps on giving: blocking edition.

look, everyone knows where my priorities lie with this new season, but even objectively speaking, this shot is awesome. you don’t need the context of the story to see that dylan is an intruder that tucker, wash and carolina are all united to defend against if necessary, at varying levels of readiness: tucker is armed but here to listen, wash is prepared to engage if he has to, and carolina will shoot dylan if she so much as twitches threateningly. 

only seconds pass between this shot and one that i didn’t even think was going to make it into the episode:

like. damn. joe understands his fucking visuals. once again, you don’t have to hear what they’ve been up to to know that they’re okay: you see it the moment they form up. 

everybody’s place around this table isn’t an accident, either. (and i love that caboose and tucker’s preferred red is over on their side. that’s a nice touch.) even if you don’t consciously notice it, the positioning of the characters in “previously on” suggests unity and balance at multiple points throughout the episode.

sure would be unfortunate if something happened to throw this off…

Sebab kita membaca pesan yang sama yaitu Al-Qur'an. Bisakah kita tetap bersama, meski raga kita berpisah saat ini ataupun nanti disebabkan bacaan dan kecintaan kita yang sama yaitu karna Al-Qu'an?

Yakinku, bisa.
Sebab Al-Qur'an akan menyatukan mereka disebabkan kecintaan yang sama. Tidak hanya di dunia, mbak. Tapi juga di akhirat.

— 

Adik laki-lakiku

Pelataran Masjid Nuruzaman Unair || 15.05

15.05 by monday it’s fine

Самолет авиакомпании American Airlines совершает посадку в международном аэропорту города Ангелов в положенные восемь с копейками. Он звонит мне спустя 15 минут: рассказывает о том, чем занимался, что кушал, чем закончилась «Пятая Салли»… Внезапно он замолкает, и в разговор вклинивается звонкий женский голос, отнюдь небезызвестный.

-Это Крис?!! Брэндон!

-Я тебе перезвоню.

-Нет! Даже не вздумай сейчас положить трубку!

-Я сказал «ПЕРЕЗВОНЮ», - грозным тоном произносит он и связь обрывается.

Через полтора часа.

-Как там квартира? Не всю ее разнесла?

-Фундамент остался.

-Сдаешь позиции.

-Знаю. Меня все еще тошнит. Где ты?

-Дома, Ана, в нашем доме, - переключает аудио-вызов на видео и демонстрирует пространство вокруг себя.

-А где твоя…?

-Моя кто??

-…

-Мы перебросились парой фраз и разъехались из аэропорта на разных транспортных средствах.

-И все?

-Ах, нет, конечно же, как я мог забыть! Мы еще обсудили, как бы поскорее и красочнее наставить тебе рога!!! Боже, Ана! Сколько можно?!! О каком доверии тогда может идти речь?!!

-Я не тебе не доверяю, а ей, - взяв паузу, промямлила я.

-Все одно. Твоя ревность абсолютно беспочвенна.

-Прости, но я не знаю как с ней бороться.

-Повышать собственную самооценку.

-Легко тебе говорить, двухметровый красавчик.

-Метр девяносто восемь.

-Ну и кто из нас зануда? - смеемся.

-Мы опять ссоримся.

-Знаю.

-Вывод?

-Никогда не расставаться?

-Не совсем. Нью-Йорк.

2

15.05 - 21.05.17 | Week 20

I have not started a bullet journal yet, though all of you that are using one, are a great inspiration. I discovered bullet journaling through Tumblr and am going to join soon. The idea itself, without the fancy decorating, has been implemented in my life since the age of 10. I think that I have kept some somewhere….
Back to the present - I am using a Filofax for my appointments etc. and I have two separate notebooks for other stuff.

anonymous asked:

who do you think the most underrated US elites are? how about the most underrated NCAA team? individual NCAA gymnasts from super 6?

I think Peyton Earnst was a bit underrated as an elite. I mean I’m sure part of it was that she was overshadowed by the rise of Simone, Kyla’s senior elite AA debut, teammate Bailie Key, McKayla Maroney, etc., but I found her pretty impressive. She did nice leaps:

including a split 3/2 that was actually pretty close to completed most times, and she could also tumble - she did a nice DLO and double arabian.

She also had an excellent DTY - very clean, and LOOK AT THE DISTANCE AND CHEST POSITION:

That’s before a hop. This vault scored 15.05 (x).

She was also capable of bar routines and beam routines in the mid to high 14s. Idk like I get that she never had a ton of elite success and that’s part of why there wasn’t much hype around her but I think her potential to be a great AAer was a bit overlooked.

As far as NCAA goes, I don’t pay much attention to the team aspect but I think GWU had a great year? And Alicia Boren and Kiana Winston are my faves.

15.05 21.03

Весь день болит голова, к вечеру поднялась температура 37,5. Кажется, я заболеваю.. Но моя мама всегда ищет оправдания (переутомилась). Не хочу в школу идти, устала уже от всех этих уроков. На этой недели одни контрольные и диктанты…

The story of my (skam-obsessive) life

8.30 - Waking up in panic that there might have been a new update when I was sleeping. Update skam and get caught in tumblr for 1 hour. Gets back to sleep 

 11.00 - Waking up in panic that there might have been a new update when I was sleeping. Update skam and get caught in tumblr for 2 hours 

 13.00 - Oh god I have to get up. *gets up, picks up my laptop* Get caught in tumblr and updating the skam-page for 2 hours. *Cries over their beauty*

 15.00 - I have to eat. *goes to kitchen* 
 15.01 - WHERE IS MY PHONE THERE MIGHT HAVE BEEN AN UPDATE
 15.02 - *gets food*
 15.05 - *sitting in my bed eating, with my laptop, skam-site and tumblr up*

18.00 - my life sucks I love Isak and Even so much what am I doing..
*cries* 

20.00 - I move, but only to lay down with my laptop instead of sitting up

21.00 - Dinner maybe? Ugh I can’t eat I feel so much inner pain. *cries*

21.30 - *gets food with phone in my hand*
21.40 - *back in bed eating in front of tumblr and skam-page*
21.41 - “I wonder what they had for dinner. I hope their day was okay”

22.00 - watching beautiful youtube-videos people have made about them. *cries*
22.30 - *tumblr*

4.00 - “We might still get an update I mean .. yeah..”
4.30 - I need to sleep so I won’t miss any updates while sleeping in the morning.. *checks tumblr*

5.00 - okay then.. *sleeps, dreaming about kardemomme on toast.*

REPEAT

Saat 10 civarı falan… Telefon…
“Yılmaz?”
“Evet?”
“Ekrem ben… İzmir'den.”
“Vaay, ağabey hayırdır?”
Aynı muhitin çocuğuyuz. Kardeşi, üniversiteden arkadaşım. Ekrem ağabey, bizden 7-8 yaş büyük… Hayli oldu, görüşmeyeli.
“Şırnak'ta 5 şehit varmış.”
Gazeteciyiz ya…
“Maalesef ağabey, mayın.”
Sesi kırılıyor aniden.
“Tolga orada…”
Oğlu.
Ağlıyor kapı gibi adam… Belli ki o ana kadar zor tutmuş kendini, boşalıyor, ağlıyor…
“Var mı şehitlerin arasında ismi?”
Çok soru duydum da… Bu kadar ağırı…
Gırtlağım düğüm.
Tolga…
Gözümün önüne geliyor hergele.
Okumuyordu kız peşinde koşmaktan, hatırlıyorum… Demek asker, Şırnak'ta.
Baba İzmir'de.
Ben çaresiz.
Geveliyorum, saçma sapan, “bilmiyorum ağabey, henüz isimler açıklanmadı, sen sağlam dur, o yoktur inşallah.”
Diyorum ama… Utanıyorum verdiğim cevaptan aslında… Bu kadar arsız bir temenni olabilir mi? Tolga değilse, Hasan, Hasan değilse, Murat… İlla ki, bir babanın evladı… İlla ki, bir ananın kuzusu… “İnşallah seninki değildir” denebilir mi? Diyorum.
Yerin dibine geçerek…
“Öğrenirsen, arar mısın?” diyor.
Biraz daha saçmalıyorum… Kapatıyoruz.

Sigarayı bırakmam mümkün değil.

Saldırıyorum hemen, oraya buraya. Yok. İsim yok. Bir yandan da, düşünmek istemediğim durumu, düşünüyorum… Ya Tolga'ysa… Ne diyeceğim yani, telefon açıp? Ne diyor acaba, şehit ailelerinin kapısını çalan komutanları? Kaç bin defa yaşadılar bu durumu…
“Vuruşmak daha kolay, inan” demişti bir subay bana, “analar, o haberi duyunca, öyle bir bakar ki sana, o gözleri ömrünün sonuna kadar unutamazsın…”
Hiç anlamamışım ne demek istediğini, bu ana kadar… Öküz gibi dinlemişim meğer.

Saat 12.45…
Şehit sayısı, 6'ya çıktı.
Saat 13.33…
Anadolu Ajansı duyurdu. Başbakan, “5” askerimizin şehit olması nedeniyle Genelkurmay Başkanı'na başsağlığı mesajı göndermiş.
Şehit 6… Başsağlığı 5.
Evlatlarımızın öldürülme hızına bile yetişemiyorlar… İsimler hâlâ yok.
Bir umut, haber kanallarını zaplıyorum…
Cannes film festivali var, bir tanesinde.
Öbürü, borsanın hacmini anlatıyor.
Saat 13.55… 14.07… 14.23…
Çalmasın diye dua ediyorum. Çalıyor.
Bu sefer yenge.
Baba atmış kendini sokağa, dayanamamış beklemeye. Ana yüreği sarılmış telefona.
“Var mı?”
Nasıl çıktı ağzımdan, bilmiyorum…
“Yok abla, ben de tam sizi arayacaktım, şükür ki yok, isimler hep başka.”
Bir çığlık ki, anlatamam.

Ekrana oturuyorum…
Parmaklarım hiç olmadığı kadar dermansız, tuşlar hiç olmadığı kadar ağır.
Gözüm televizyonda… Hayat, lay lay lom arkadaşlara… Hiçbir şey olmamış gibi.
Umursamaz. İlgisiz… Neşeli hatta.
İsimlerden ses seda yok. Tek bildiğimiz, 6 koçumuz daha düştü. Rakamdan ibaret…
Kaç bin baba bekliyor acaba şu anda? Kaç bin ana? Eş, nişanlı, sevgili? Böylesine bir utançla yazı yazmadım bugüne kadar…
Aklım yalanımda… Kulağımda çığlık.

Ve, saat 15.05… Tolga yok, Vedat var.
Vedat Dayıoğlu, Antalya.
Bayram Bolat, Konya.
Atıf Günkan, Niğde.
Bekir Çakır, Adana.
Mahir Yıldırım, Aydın.
Samet Kırbaş, İstanbul.
Kulağımda çığlık.

Yılmaz ÖZDİL

5

INVITATION

Eric Roux-Fontaine (b.1966, France) - Outbond (2014)

How do lost worlds survive? What do they draw on to come back to life? On the memories and dreams which had lingered before setting off again in a swarm.

Eric Roux-Fontaine knows this only too well. He has lived in a different world. There is no suggestion that we were not there too, nor that we were incapable of lending an ear or feasting our eyes on it as he has; but he is more closely attuned to it than we. More than anyone else, he can capture the precise interplay of whispers and warm resonances so as to heighten the colors of these lost worlds and revive the rough drafts, allowing gentle jungles to wrest back control of worn out kingdoms.

Roux-Fontaine works in layers of matter and sensation, with a happy collision of texture and transparency. He does not mask or disguise. His only cosmetics are pigment and marble dust enabling the artist to delve deep into what lies behind matter and revive its reflections. A lake, an impatient roiling sky, a burning shack in the blazing light of an icy sun. The painter savors an opaque transparency. He cannot resist it. In this deep-breathing plant world, icebergs rise up like ghostly steamers, preserving a secret ovulation mechanism within their hulls. The Moon too harbors secrets, and without it, dreams are impossible. Mirroring its chilly incandescence, swimming pools yield to the whims of towering trees. The husks of bridges or fairground temples encircle the foliage like bracelets. In this recast synthetic Eden, animals reassert their rights and live in harmony.  A sudden flight of birds. An encounter with an elephant. The not-so-still life portrait of a hare. All lulled by a pervasive gentleness.

When a human form surfaces, it is ultimately transitory, with no sure promise of integration, merely passing through these virgin surroundings. Children swing upward again toward dizzy heights, but without stirring the air. Man, with his curious adventures, his lust for disorder, and his appetite for havoc, is no longer the prime mover in this world. The dazzlingly dense paths open to him here require a leap of faith. Artists today must borrow techniques from the animal world. Let them scent out the world with an inquisitive soul. Eric Roux-Fontaine is one of this new breed. (text by Pierre Vavasseur)

Solo exhibition Outbond @ Galerie Felli
127 rue Vieille du Temple 75003 Paris - 15.05-20.06.2014
Opening cocktail Thursday May 15, 2014 from 19h
© All images courtesy the artist

[more Eric Roux-Fontaine]

Her insanın hayatını sorguladığı zamandayım.18 yaşındayım üniversitemin ilk yılı heyecanla Neşe'yle geçmesi gereken yaşımdayım, ağlıyorum yanımda kimse yok.Aynaya bakıp Eski damla yok Artık diyip saat gecenin dördü yazarken buldum kendimi.1 mart 2014 te hayatım başlı başına değişti aşık olacağım Adam girdi hayatıma . Ümraniye'de bir dershanenin 3.katında çarpışarak gördük birbirmizi ilk kez . Olaydan 1 hafta sonra deneme Sınavı sonrası aynı sınıftaydık artık . Değişik bı insandım feminist tavırlarım vardı erkeklere sataşır dururdum.Full siyah giyerdim. saçımda renkli takma saçlar ve rasta vardı. Boynumda harry potter'ın o üçgen kolyesi vardı. Sınıfa girdim arka sıradan Bi çocuk: “ O boynundaki ne senin ? illumunati mısın sen nesin çıkar şunu” Dedi . E benim tepeme çıktı sinir tabi Laz damarıma bastı pezevenk bağırmaya Bi nefeste kelimeleri cümleleri saydırmaya başladım. O da köşeden bakıyordu . Sonra arkadaşım Mithat'a demiş “ damla o kolyeyi nerden bulmuş bende de var taa Çin'den getirtim sinir oldum o nerden almış sorsana bı ” Mithat geldi söyledi bana imalı imalı . İlgimi Çekmeye başladı daha sonra. İrem diye yakın Bi arkadaşım vardı dershane yolundan yürürken bakmaz kanka bana bu çocuk Kadıköy çocuğu tarzı var Allah için ne diye baksın bana . Hayırlısı neyse o olsun Dedi irem . Eve gittim annemin ayağı kırılmıştı yerleri süpürüyodum hiç unutmam kulağımda müzik bildirim sesi geldi . Tuna seni takip etmek istiyor diye . Elimden süpürgeyi atıp bir dans edişim vardı hala unutamam . E tabi o heyecanla süpürgeyi fırlatınca sapı kırılmıştı göt korkusuyla bantlamıştım hemen. Hala durur süpürge gördüğümde hala içim sızlar. Neyse takip etti konuşmaya başladık beni hep özel hissettirdi.Köpek almıştı kendine aşı yaptırmaya götürücem istiyosan sende gel Dedi . Gittik beraber Galata altında içtiğimiz çayın şeker çöpünü ,Eminönü'ne giderken doldurduğum Akbilimin fişini bile saklar baktıkça ağlarım halime.Bu arada dipnot geçeyim köpeğin aşısını sırf benle erken buluşmak için 1 hafta erken yaptırdı Zekiye. Köpekte vefat etti sonradan. Bir hafta sonra bir bankın benim hayatımın değiştireceğini tahmin bile edemezdim.Kandilli kız Anadolu Lisesi mezunuyuz biz yağmurla. Sahilin kenarında muhteşem bı okul . Çok överek bahsederdim hep. Götürsene beni birgün beni Dedi . Dersaneden kaçtık çikolata kahve de kahve içtikten sonra vaniköye geldik . Banka oturduk sessizlik oldukça bozmaya çalıştım . Damla bı sus artık bişi söylicem Dedi ve konuşmaya başladı.ilk defa bı erkeğe sarıldım ben o gün. İlk elini tutacağım insanın hayallerimi süsleyeceği insanın o olduğunu bilmeden huzurla koydum başımı onun omzuna. Bir gün ayrıldı benden herşey güzel giderken . Akşam bişi konuşucaz Dedi anlamıştım o an zaten bişilerin olduğunu. Annemle alışverişten dönerken attı bana ayrılık mesajını. Anne ben yağmurda yürücem biraz dedim. İndim minibüsten yağmura yazdım bitti diye inanamadı. Aklım gitti bı an gözüm karardı doğup büyüdüğüm yerde kaybolmuştum. Ağlamaktan gözüm yolu görmüyordu . Yere düştüm Bi evin bahçesinde. Sırılsıklam oldum cam kırıkları vardı yanımda saplamak istedim kendime 4 ay çıkmıştık bu arada. Yağmur ablamı aradı tam hatırlamıyorum o sıra olanları . Yere kapaklandığım için ellerim dizlerim açılmıştı . EcZane buldum durumu anlattım .ablamla buluşacağım yere götürdü beni. Ablam aldı eve götürmeden dolaştırdı beni . Eve gittim ertesi gün çıkmam gereken gösteri vardı. Sahnenin ortasında 400 kişi içinde ağlayarak solo dans gösterimi yaptım. Diğer yüzümü içim kan ağlarken Mutlu yüzümü göstermeyi ilk Böyle öğrendim ben. 1 ay sonunda geri döndü bana çok pişmandı seviyodum affettim. Affettikten 1 ay sonra dank etti bana bı anda neden onlayım hiç ortak noktamız Yok diye konuşarak ayrıldık. Ağlamadım bu sefer hiç . Hiç acıtmadı.Dershaneye başladım 2 ay sonra başka bı çocukla çıkarken buldum kendimi bı anda gelişti herşey. Tuna'yı herşeyi anlattım ona. Unutmak istiyodum çünkü Onu .Tuna sevgilim olduğunu öğrenince inadına bizim dersaneye kaydoldu. Çıktığım çocuk sürekli beni Tunanın gözüne soktu Tuna önümüzden geçerken bana sarıldı elimi tuttu. Bigün bana bı haber geldi. Beynimden vurulmuşa döndüm. Tunanın yakın arkadaşıyla sıra arkadaşıydım bişi söylicem Dedi söyle dedim . TUNA KAZA YAPTI damla Dedi. Bişi diyemedim. Motorla hız yaparken bariyerlere girmiş. Benim yüzümden depresif hallerdeymiş zaten . 2 hafta kendime gelemedim . Dersanede sekerek bizim sınıfa geldiğini gördüm. Sınıfa girdi beni görür görmez kafasınız çevirdi. 1 ay geçti sevgilimle devam ediyoduk ama istemiyodum . Doğum günümde servisten indim eve giricem bı zarf var Damla TERZİ diye önüne yazılmış. Daktilodan yazılmış . Kafamdan kaynar sular indi . Tuna'yla çıkarken daktilo alıcam diye tutturmuştu ne gerek var işine yaramıcak gereksiz masraf yapıyosun demiştim. Yukarıya çıktım hemen . Açtım zarfı kutlu olsun doğum günün yazıyodu. Daktilodan yazılmış belli.Onun yazdığını anlamam için daktiloya bile gerek yoktu. Cümlesinden tanırdım ben onu .Hemen Tunanın da yakın arkadaşı olan kübraya mesaj attım. Kanka bak böyle bı zarf buldum.Saçma belki ama Tuna bıraktı bunu bence dedim. Yok kanka imkansız bizimle okuldaydı Full bugün istersen ağzını yokluyim Dedi . Tamam dedim yüreğim ağzımda bekliyodum.10 dakika sonra Kübra görüntü gönderdi mesajını gördüm ekranda. Açtım. Tuna'yla konuşmasının ekran görüntüsü . “ damla bana o daktiloyu boşuna alıyosun bı işine yaramıcak demişti sonunda bı işime yaradı bak ” yığıldım kaldım koltuğa dayanamadım mesaj attım. “Keşke adını yazmayı unutmasaydın teşekkür ederim ” gördü cevap vermedi . Hala bende o heyecanı yarattığını bende bitmediğini anladım ve ayrıldım sevgilimden . Anlamış Tuna kübraya sormuş kübrada evet ayrıldılar demiş . İki gün sonra dersanede etüte kalmıştım . Kulaklığım kulağımdayken kaldırım taşlarına odaklanır yürürüm hep ben . Deli gibi aradım ders çıkışı bulamadım kulaklığımı. Başladım etrafa baka baka yürümeye. Eve yaklaşırken kafamı sağa bı çevirdim o . Motorun üzerinde suratı bembeyaz dondu kaldı beni görüncede . Yoluma devam ederken tuttu kolumdan. Konuşabilir miyiz Dedi . Yine mi içtin sen ayık değilsin git dedim . Yemin ederim içmedim konuşmak istiyorum sadece Dedi. Ne istiyosun benden konuşulacak bişi kalmadı dedim . Yarın müsaitsen okulun 15.05 te bitiyo Kandilliden çınar altına gelmen 25 dakika 15.30 da buluşalım mı Dedi . Kem ettim küm ettim tamam dedim . Arkamı dönmez yağmuru aradım. Sabaha kadar konuştuk yağmurla . Okulda süsledi beni gönderdi Tunanın yanına. Gittiğimde elleri titriyodu gözleri dolu doluydu. Yaşadığı travmaları kazayı , kazanın neden Nasıl olduğunu ayrı kaldığımız süreçte olanları anlattı bende ona olan güvensizliğimi yapamayacağımı ama arkadaş olarak hep yanında olabileceğimi söyledim . Eski konulardan başladık konuşmaya gülmeye başladık zamanla yaşadığımız komik anıları konuştuk . Hem ağladık hem güldük Mutlu ayrıldık. Kitap yaptı bana şiirler yazdı güvenimi kazanmak için herşeyi yaptı . Boğaziçi üniversitesine yağmurla matematik kursuna gidiyoduk. Sabah 8 akşam 8. Eve geç dönüyodum haliyle. Bazı sağlık problemlerim vardı. Hergün dudulludan kadıköye ordan boğaZiçinden beni aldı Ümraniye ye bıraktı Göztepe'ye ordan da dudulluya evine gitti 6 ay bunu yaptı .ayrı günümüz yoktu hergün görüşürdük ruh öküzümdü adeta beraber para biriktirip köpek aldık . Harry potter kolyesini de sövme yaptırdı . Oğlumuz şu an bir yaşına basıcak 1 ay sonra adı Odin . Üniversite tercihleri yapmaya geldi sıra . Kaç gun gecelerce uykusuz kaldım . İstanbul tutmuyordu benim İzmir yazıcaktım ailemi ablam ikna etti şehir dışı yazma konusunda o da Manisa'yı yazdı . Dokuz eylülün Buca kampüsünde okucaktım. İç mimarlık istiyodu hep benim İstanbul tutmayınca girmek bile istemedi sınavlara . İzmir gelicekti kesin benim onunda Manisa . Ailemin gönlü olsun diye Nasıl olsa tutmaz diye marmara üniversitesini yazdım. Hayaller kuruldu planlar yapıldı. Banyodaydım yağmur aradı açıklandı sonuçlar diye . Karşımda Marmara üniversitesini görünce yerle bir oldum. O da Manisa'yı kazanmıştı. Bitti herşey dedim. Telefon açamadım yüzüne bakamadım onun . Bi gecede affetti beni gitmicem sen yoksan bı sene daha hazırlanırım Can'ın sağolsun Dedi. Ailem havalara uçtu tabi . Ailem ödül olarak Kuşadası'na yağmurların yanına gönderecekti bizi . Tuna da sülük biz sülük deriz ona. kız başına olmaz belin rahatsız bende gelicem Dedi. Kız kıza yapıcaz dedim kavgalar sonucu inadı inat geldi. Hayatımın en alıcı ikinci noktası en berbat an. En arkadayız 5 kişilik koltuk . Manisa yolundayız Tuna cam kenarında kucağımda yatıyo yanımdaki koştuk boş devamında iki tane arkadaş var. Kulağımda kulaklık vardı. Bi fren sesi ardında bı yere çarptık çığlıklar yükseldi çarpmayla beraber oturduğum koltuk yerinden çıktı koridora savruldum yanımdaki adam en öndeki koltuğun yanına fırladı camdan fırlıcaktı tutunmasa. Tuna çekti altına aldı üstüme kapandı.belimle ilgili sağlık problemim olduğu için koruyup sarmaladı. Sonra bı kerede daha çarptık bı yere ve araba yan yatmaya başladı uçurumdan yuvarlanıyoruz öldük dedim . Arkadaşlar ağaç dikin nereyi boş bulursanız ağaç dikin. 4-5 cm kalınlığındaki bı ağaç kurtardı bizi o ağaç durdurdu tam yana yatarken . İki ağır yaralı 16 yaralı çıktı o arabadan . Bacaklarım kollarım şişti morardı çarpmalardan Tunanın her yeri kesildi morardı şişti . En arkadan ilk indirdi Tuna beni hemen arabadan . Tatil boyunca bı an ayrılmadı yanımdan. Ablama haber verdim uçakla 4 gün sonra döndük İstanbul'a . 3 ay sonra okula başladım herşey guzel . Ablamla Tuna tartıştı. Ablam fazla üzerine gidince birbirine karşı bağırdılar . Ablam yanına çağırdı beni bana saygısızlık yapan bı insanla Nasıl beraber olursun sen diye .2 hafta süre sana ayrılıcaksın ya o yA ben yoksa herşeyi babama anlatırım dedi. 1.5 yılım . Hayallerim . Hiçbişe diyemedim . Yağmur izmirdeydi. Aslı'yı aradım onun yanına gittim durumu anlattım ablama yalvardı o da yapma kabul et Tunanın özrünü diye . Çağırdık Tuna'yı ayrılmamız lazım dedim durum bu dedim . Motoru tekmesiyle yere serdi . Can'ına yandığım senden başka gidicek yerim yok Dedi . Unutamam hala o lafı. Ayrıldım dedim ablama . Dayanamadım dayanamadık gizli gizli görüşmeye konuşmaya başladık. Annem biliyodu olayları . Anneme dedim seviyorum olmuyo. Kabul etti annem tamam Dedi saygı duydu. Vize Zaman'ımdı kütüphaneye gidicem dedim anneme . Gittim çalıştım karnım acıkınca Tuna'yı aradım kurstan çıktım geliyorum Dedi. Gel yiyelim beraber Dedi. Akasyaya gittik. Ablam gördü bizi orda ayrıca babamın arkadaşı görmüş . Ablam ikimizinde tuttu yakasından alışveriş merkezinde bağıra çağıra bı resturanta götürdü. Annemede burda olduğumu söyledi . Babama herşeyi anlatıyorum artık Dedi . Eve gittik babama artık ben güvenmiyorum Damlaua Dedi . Anlatmadı ertesi günü babam çıkışıma geldi babamın arkadaşı görüp babamı aramış . Babam çıldırdı tabi . Ayrılıcaksın ondan Dedi onu ve seni bir arada görürsem ikinizide bitiririm . Bittim bu sefer Cidde'n bittim ölmek istedim . Okuldan alıcaklarını söylediler birinci dönemden sonra . Benim yanımda işe giriceksin Dedi babam. Ablam tehtit etti yakın arkadaşlarımı Tuna konusunda bana destek vermesinler ondan bana haber taşımasınlar diye . Telefonumu elimden aldılar dışarı çıkmama izin vermediler harçlığımı kestiler okula götürdüler aldılar . Evde kimse yüzüme bakmadı. 8 kilo verdim bu süreçte derslerimden kaldım . Dostlarım ailem sevdiğim Ada’m derslerim. Hepsi gitmişti. Doğum günümde yaşandı tüm bu olaylar 18.yaş günümde. Annem bile iyi ki doğdun demedi sarılmadı bana . Odada aynada oturup iyi ki doğdun damla diyerek ağladım saatlerce. Hiçbir şnsan evladı 18. Yaşına böyle girmemeli . Oda yalnız tek başına. Bitmedi kaç ay oldu bı çile bitmedi. Saçma sapan şeyler düşündüm bazı şeyleri köklü olarak bitirmeyi . Annem çok ağlar dedim kıyamadım. Herşey gider aile kalır derler yA hayatım yerle bir oldu ailem gitti yakın dostlarım gitti . Tüm dünyayla iletişimimi kestiler. Yalnızdım . Eskiden yalnız değilim sandığımda bile yalnızım derdim . Ama Faso fişoymış . Ciğerlerim gitti. Kalbim beynim can parçam gitti . Böyle bı acı yok Allahım al Can'ımı niye kaç gece yalvardığımı hatırlıyorum . Kimse benim gözümden düşen bir damla yaşa bile acımadı.Eğer bı daha onunla olmayı aklına bile koyarsan seni reddederiz Dedi ailem bana.onunla haberleştiğini duyarsak görürsek okuldan alırız dediler .korkuyorum deli gibi korkuyorum. Ailem emeklerim okul hayatım hayatımın aşkı ya bu Nasıl bı seçimdir yüreğim dağlanıyo. Yanlış yapıyorum belki ama Ben o Ada'mı hala seviyorum ve beni bekliyeceğini söylüyo kaç sene olursa olsun. Vazgeçmeyin ne olursa olsun vazgeçmeyin . Elbet birgün buluşacağız .3 ay sonra bu yazının sonuna kavuştuk yazıp Mutlu sonla bitiricem.Dualarım yakarışlarım kabul olucak .Oğlumuz odinin bir yaşına bastığı fotoğraf çerçevesinde yan yana olucaz. Dualarınız bizimle olsun. Seni seviyorum Tuna ey canına yandığım