01.58

Şu saatler de uykumun gelmesinin dışında artık gün içinde de panda gibi uyumaya başladım.Bi hayli sağlıklı besleniyorum,1 aydır ağzıma çikolata koymadım.(çikolata kazanına atarsanız da hayır demem ama bu aramızda) “Amaaaannn” deyip saldığım sporu da düzene koydum. 3 gündür hastalıktan rötar halinde olsam da annemin sayesinde totom 5 dakika yere değmedi. Her gün ayrı bi plan yapıp beni de oraya sürüklüyor. Yarın da 23 nisan kutlamasına götürecekmiş arkadaşının çocuğunu izlemeye. Bugün de cümbür cemaat piknikteydik. Ne kadar ekşın dolu bir hayatım var değil mi ? Hayatın beni içine koyduğu konum dolayısıyla genel halim mutsuz,umutsuz ve karamsardı. Bu ara konuştuğum insanlardan bunu o kadar çok duydum ki… Unuttuğum bir şey aklıma geldi. “Yarın ölecekmiş gibi yaşa!” derdim ben hep kendime. Çok mu çılgın yaşıyordum? Hayır. Ama gülüyordum. Gerek pişman eden,gerek etmeyen şeyler uğruna yıktığım duvarlarım vardı. Umut güzel şey,umut etmeden olur mu ? Peki ya gülmeden olur mu hiç?
Gül serçe, gül kızım.

Yarın ölebilirsin, her an ölebilirsin şuan gül. :)