(mijn)

Ik ben verdrietig en alles voelt zwaar en ik word naar beneden geduwd door mijn eigen gedachten. Wat als ik niet goed genoeg ben?

Ach, verliefd zijn. Wat verschrikkelijk. Het maakt je zo kwetsbaar en garandeert je een pijnlijke ervaring in de toekomst. Want komop nou, liefde is tijdelijk. Het tilt je naar het hoogste geluk, en net wanneer je bijna daar bent laat het je vallen op de grond. Het verandert je denken: van dingen die er echt toe doen, naar één persoon waarover je maar blijft doorgaan, over hoe die persoon jouw diepste gedachte heeft geopend en het dan niet genoeg vond. Waarom kunnen mensen niet leven voor zichzelf? Waarom is het doel in ieders leven om een wederhelft te vinden? Ik wil mijn eigen complete persoon zijn, niet een deel van een geheel. Ik wil niemand ooit de toegang geven tot het breken van mijn geluk.  

Help!

Mijn vriendje wordt binnenkort 17 en ik wil graag 17 kleine cadeautjes geven waarin ik zegmaar 17 dingen geef (bv 17 snoepjes, 17 ballonen en al dat soort ‘domme’ dingen), alleen vind in 17 dingen zoeken best nog moeilijk, dus als jullie nog wat weten dan mogen jullie het zeker met me delen. Alvast bedankt!

Please, kom terug. Klop op mijn deur met een fles wijn in je handen en zeg me dat we moeten praten, waarna we het urenlang zullen hebben over deze fucked up wereld waarin we leven, maar waar onze gesprekken, hoe zinloos ook, toch alles wat beter weten te maken.