κιτρινο

Πείτε το τρέλα
εμένα πάντως
αυτό το χάος του ουρανού
με ηρεμεί.

Όταν ο ουρανός γίνεται πίνακας ζωγραφικής part.2

mine shoot.

Τώρα, βελονογραφια και κίτρινη σινικη μελανή σε ανακύκλωμενο χαρτι, ντεμη 2017

Now, drypoint print & yellow ink on recycled paper, demie2017

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ τα άτομα που με βοήθησαν να δω τη ζωή με άλλο ματι.

Που μου έδειξαν τα όρια μου,που με εκαναν κυρίως να τα δω μόνη μου, για να καταλάβω πως δεν υπάρχουν.

Κυρίως, ευχαριστώ τα άτομα που μου έδειξαν τι σημαίνει αγάπη και ακόμα πιο έντονα πόνος και απογοήτευση.

Που με άφησαν μόνη χαμένη μέσα σε φουρτούνες, να πνίγομαι μέσα στην ίδια μου την τέχνη.

-

Αυτή ήταν η τέχνη της ζωής μου.

Ήταν η μούσα που κινούσε τα νήματα κάθε μερα για να ανατείλει ο ήλιος.

Ήταν ο πίνακας που ζωγράφιζα κάθε μερα μερα, με την ίδια μπογιά.

Με την ίδια κίτρινη μπογιά.

Το τραγούδι που με ξύπναγε και έπαιζε όλη μερα μέσα στο κεφάλι μου.

Ήταν ότι πιο κοντινό σε έρωτα μπόρεσα ποτε να μεταφράσω.

Ο μόνος.

Και εάν είχα την ευκαιρία να πνίγω κάπου, θα ήταν σίγουρα μέσα στα καταγάλανα μάτια της.

Κιομως πνιγομουν (;)

-

Αυτός ήταν η φουρτούνα της ζωής μου.

Ήταν τα νερά που δεν ήξερα, και όμως βούτηξα δίχως δεύτερη σκέψη.

Μια άγρια θάλασσα, συνεχώς φουρτουνιασμένη, που ποτε δεν μου έδειξε έλεος.

Μια αγάπη, σαν τα κύματα του- μια έφευγε- μια ερχοταν.

Και εάν είχα την ευκαιρία να γράψω για κάτι μια τελευταία φορά, θα ήταν σίγουρα για το πως ένιωθα όταν μου μιλούσε.

-

Στην τελική συνεργάστηκαν.

Αυτός που έμαθε τον τρόπο να μην πνίγομαι στα νερά της, και αυτή ότι η τέχνη δεν είναι μόνο αυτός.

Συγχαρητήρια.

Οι φιλοι μου ειναι χιπχοπαδες,οπαδοι και ποτες!

Κυκλωμα x Λογος Τιμης, Μια αναπνοη

3

Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει;
Να’ ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι.
Να’ ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι.
Και οταν βρισκεσαι στης μοναξιας τα μερη…

Καπου στην Πανεπιστημιουπολη Πατρων
Καποια μερα του Δεκεμβρη

4

Ροζ, πορτοκαλι, μοβ κιτρινο, χαλαζιο. Διαφορετικα χρωματα, διαφορετικα συναισθηματα. Οταν κοιταω τον ουρανο και φυσαει σε σκεφτομαι. Και οχι μονο τοτε, καθε στιγμη. Γιατι θελω να δω αυτον τον ουρανο μια φορα μαζι σου. Και μαζι με το απαλο αερακι να μυριζω τ'αρωμα σου. Και η καρδια μου και το σωμα μου θα ειναι στη θεση τους.