γρεεκζ

Με αποκάλεσες όμορφη

Και δεν μπορούσα να σταματήσω να αναρωτιέμαι

Πως γίνεται να με θεωρείς όμορφη

Μέχρι που συνειδητοποίησα

Πως έτσι είναι η αγάπη

Σε ευχαριστώ

ΑΚ

δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα από το κενό

Ένας Αύγουστος χλωμός

σε ένα καλοκαίρι που σχεδόν τέλειωσε.

Τώρα είναι

που βρίσκω τον εαυτό μου να μελαγχωλεί

[περισσότερο από όλα]

για όσα αφήνω πίσω

και όσα δεν έκανα.

Ήταν γραφτό να συναντηθούμε, αλλά όχι να είμαστε μαζί. Μερικές φορές οι άνθρωποι μένουν στην καρδιά σου, αλλά όχι στην ζωή σου..

Θα ερωτευτώ τον άνθρωπο που θα μου πει: “Δεν ξέρω τι έχεις αλλά ρε πούστη μου θα το περάσουμε μαζί,θα είμαι δίπλα σου για να σε ανεβάζω”.

Ανάγκη νο1

  • Έχω την ανάγκη να νιώσω οτι κάποιος με αγάπησε οσο τον αγαπήσα εγώ.

Πάντα φοβόμουν μην χάσω ανθρώπους που αγαπώ. Όμως συχνά αναρωτιέμαι, “υπάρχει κάποιος που φοβάται μην χάσει εμένα;”

Πολύ περίεργα πλάσματα αυτοί οι άνθρωποι. Όταν δεν σε αγαπούν στο δείχνουν κατάμουτρα…και μπορεί να πεθαίνουν για σένα και να μην το μάθεις ποτέ.

Δεν μπορείς να είσαι εσύ αυτός, που θα σώζει συνεχώς τους άλλους. Δεν το χρωστάς σε κανέναν. Δεν γίνεται να αντλούν οι άλλοι τη δική σου δύναμη.

Αν η ζωή μου ήταν σενάριο, ο αφηγητής θα έλεγε στο τέλος κάθε σκηνής:

“ Κι αφού τα έκανε σκατά, πήγε προς στο κρεβάτι, και έκλαιγε με τις ώρες, σκεπτόμενος πόσο απαίσια είναι όλα”

Με βλέπεις λιώμα στο μεθύσι και με περνάς για αλκοολικό.

Μάλλον δεν ξέρεις πως είναι να είσαι θλιμμένος.

Ρίτσαρντ Ντουλγκερίου

Οι άνθρωποι φεύγουν πιο γρήγορα από το καλοκαίρι.