απόλυτο κενό

Ποτε καταλαβαινεις οτι είσαι στο απόλυτο μηδέν?

•Κοινωνικα νεκρός;

Γυρναω σαββατοβραδο μετα απο πολλες ώρες σε νετ καφε, βλεποντας παιδιά της ηλικιας μου, παρέες, ζευγάρια, στα μαγαζια να διασκεδάζουν, ή να αραζουν εξω. Αναρωτιέμαι γιατί για αλλη μια φορά είμαι μόνος μου, γιατί δεν έχω φιλους, ή κάποια κοπελα, όχι απαραίτητα κάτι σοβαρό, και καταλαβαίνω πως οι επιλογές μου με έφεραν σε αυτή τη κατασταση, να ζηλεύω δηλαδή την ευτυχία των αλλων.

•Συναισθηματικα νεκρός;

Να ακούς δυσάρεστα οικογενειακα γεγονότα και να μην αλλάζει ουτε το ύφος του προσώπου σου. Να νιωθεις μοναξιά στους 4 γαμημενους τοιχους που σε κλείνουν και να μη μπορείς να κλαψεις επειδή εχεις ξεπερασει τη φαση του κλαμματος και τωρα απλα υπάρχει το κενό. 

Να εχεις απορρίψει την έννοια της αγάπης γιατί όπως την πληγωσες σε πλήγωσε δίπλα και τριπλά, και έτσι, εχεις ταυτίσει κάθε συναίσθημα με αυτό τον πόνο που άλλοτε ενιωθες μα τώρα δεν υπαρχει γιατι αυτοσυντηρησαι στο κενό.

•Ψυχικα νεκρός;

Δε ξέρω αν υπάρχει ψυχή, και αν υπάρχει τοτε σίγουρα δε ζυγίζει 21g, καθως η δικιά μου με πνιγεί και δε μ'αφηνει να σηκωθω απ'το κρεβάτι. Βλέπω το σωμα μου, ή μάλλον την ψυχή, καθημερινά να φθείρεται, και πλεον έχω σταματήσει να προσπαθώ να το αλλάξω, κάποια πραγματα απλως τα συνηθιζεις.

Ποιος νοιάζεται για τον Βασίλη άλλωστε, και ποιος διαβάζει τις μαλακιες που γράφω; 

Αν η θλίψη είναι ρομαντικη τοτε θα ήμουν ο πιο ρομαντικός ποιητής, και είναι οξύμωρο γιατί έχω ξεχάσει τι εστι ρομαντισμός μέσα στην τόση θλίψη.

Οτάν λοιπον νιωσεις κατι τέτοιο τοτε θα ξερεις ότι προσεγγιζεις το απόλυτο κενό, και όταν θα μπορεσεις να γράψεις τέτοια πραγματα θα καταλαβεις πως η τέχνη είναι κατάρα και γεννιέται μεσα απο την αυτοκαταστροφή σου.

Βασιλης// για τις μερες που πεθαινα//19/11

image

Άνθρωποι καθημερινοί, άνθρωποι που έχουν βιώσει τον πόνο, την απώλεια, την απελπισία, την ανέχεια, την εκδίωξη, τον ρατσισμό, την απόρριψη, το απόλυτο κενό – παρ'όλα αυτά δε τα παρατούν αλλά αγωνίζονται, παλεύουν, τολμούν, διεκδικούν, ελπίζουν, αναζητούν ένα καλύτερο και φωτεινότερο μέλλον. Άνθρωποι που ενώ έχουν χάσει τα πάντα, διατηρούν την αισιοδοξία, το χαμόγελο και την άπλετη ψυχική τους δύναμη. Άνθρωποι που όσο αντίξοες κι αν είναι οι συνθήκες, όσα εμπόδια κι αν εμφανίζονται, όσες φορές κι αν πέσουν δεν παύουν να ξανασηκώνονται, να πιστεύουν στoν εαυτό τους και να ακολουθούν τα όνειρα τους.

Άνθρωποι που έστω και με σπασμένα φτέρνα, συνεχίζουν να πετούν.

Άνθρωποι που ζουν ανάμεσα μας κι αξίζουν τον αμέριστο σεβασμό και τη στήριξή μας. Αποτελούν παράδειγμα για όλους μας.

Είμαστε όλοι μαζί σου Ζαχιρ!

Πραγματικά, αξίζει να το δείτε:

https://youtu.be/KJV-twjfV84

anonymous asked:

Τα χω παίξει Ειλικρινά δε ξέρω καν πως νιώθω τώρα Και όταν λέω τώρα εννοώ εδώ και μέρες Δηλαδή τόσο χρόνια ήξερα έστω ότι είτε ένοιωθα αβάσταχτη θλίψη, είτε το απόλυτο τίποτα ,το κενό. Τώρα δε ξέρω καν τι νιώθω

Φαντάζομαι πως και όλη η κατάσταση της καραντίνας δε βοηθάει. Δεν είναι και το πιο υγιές πράγμα να ήμαστε κλεισμένοι μέσα τόσο καιρό. Σε λίγες μέρες τελειώνει όλο αυτό. Ελπίζω να αισθανθείς έστω κ λίγο καλύτερα.

Αν δεις πως επιμένει αυτό και δεν υποχωρεί σκέψου μήπως θα έπρεπε να επισκεφτείς κάποιον ειδικό πάντως. Δεν είναι ντροπή να χρειάζεσαι βοήθεια.