Προπαγάνδα

vimeo

Χρυσή Αυγή: Προσωπική Υπόθεση

Ήσουν καλό ρομπότ σημερα; Εμπεδωσες την άποψη που σου πασαραν; Σου μίλησαν αρνητικά για την προπαγάνδα ενώ το ίδιο το σχολείο σε προπαγανδιζει; Ναι ε; Τέλεια!Και εγω το ίδιο. Μπράβο μας!Καταφέραμε να γίνουμε άλλο ένα μέρος της μαθητικής σκατοκοινωνιας που δημιούργησαν.
—  Αηδιασμενη μαθήτρια Β'Λυκείου

anonymous asked:

Στο μαθημα των θρησκευτικων κανουμε κυριως για το χριστιανισμο γιατι πολυ απλα ειναι η επισημη θρησκεια της χωρας και οι περισσοτεροι αν οχι ολοι ειμαστε βαφτισμενοι χριστιανοι ορθοδοξοι και στα χαρτια μας αναγραφεται αυτο.Επομενο λοιπον ειναι να διδασκομαστε κατι αναλογο της θρησκειας μας.Πως οι μουσουλμανοι δλδ στην Θρακη -αν δεν κανω λαθς-εχουν δικο τους βιβλιο θρησκευτικων και με τους καθολικους νομιζω συμβαινει κατι αναλογο,οι ορθοδοξοι δλδ γιατι οχι .Ας παρει απαλλακτικο οποιος δεν θελει

“πολύ απλά είναι η επίσημη θρησκεία της χώρας” και? Αυτό σημαίνει ότι οι υπόλοιπες θρησκείες δεν είναι εξίσου σημαντικές? Εμένα αυτό μου ακούγεται ολίγον τι ρατσιστικό. Κανείς δεν σου είπε να αλλάξεις θρησκεία, παρά μόνο να μάθεις κάτι παραπάνω. Και δεν λέω να μην μαθαίνουμε για τον χριστιανισμό, διαβάστε καλύτερα, λέω πως ΔΕΝ ΜΑΘΑΊΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΊΠΟΤΑ ΆΛΛΟ. Αν παρατηρήσεις κάθε θεολόγο στο μάθημα των θρησκευτικών ποτέ δεν λειτουργεί αντικειμενικά. Είμαστε χριστιανοί, άρα να μην έχουμε αμφιβολίες..? πώς θα κρίνει ένα παιδί ποια θρησκεία τον αντιπροσωπεύει περισσότερο? Επειδή “πολύ απλά” αντιπροσωπεύει την γενιά πριν από αυτόν?
Αυτός είναι ο λόγος που το θεωρώ προπαγάνδα. Δεν σας δίνουν περιθώριο να γνωρίσετε τίποτα καινούργιο. Δεν σας δίνουν την δυνατότητα να σκεφτείτε, παρά μόνο να είστε φερέφωνα δοτών απόψεων. Με αυτήν την λογική, μην μαθαίνετε ιστορία για τις υπόλοιπες χώρες, μην κάνετε για την γαλλική επανάσταση, μην διαβάσετε ποτέ Νίτσε ή Χέγκελ γιατί δεν υπήρξαν επίσημα πολίτες του κράτους.

Flyers αντι - εθνικού καλέσματος

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ *

*και όταν λέμε Μακεδονία, εννοούμε ακριβώς εκείνο το μικρό κρατίδιο λίγο πάνω απ’ τη Φλώρινα και τα γραφικά της χωριά. Ένα κρατίδιο για του οποίου την επονομασία δε μας πέφτει καθόλου λόγος, μιας και αμφιβάλλουμε για το κατά πόσο τα εθνικά συμφέροντα εντός ή εκτός συνόρων μπορεί να ταυτίζονται με τα δικά μας.

Σε κάποιους άλλους όμως, φαίνεται να πέφτει λόγος. Και πολύς μάλιστα.

Στο ελληνικό κράτος, ας πούμε, πέφτει λόγος, από τη στιγμή που απειλούνται ορισμένα εκ των συστατικών στοιχείων που αποτελούν την πεμπτουσία του εθνικού μας μύθου.  Ενός μύθου ο οποίος γεννήθηκε επιτακτικά και από το μηδέν μαζί με τη δημιουργία του ελληνικού έθνους – κράτους κάπου στα μέσα του 19ου, χτίστηκε σταδιακά σε βάθος δύο αιώνων και νομιμοποιήθηκε απόλυτα από όλους τους μηχανισμούς που μπόρεσε να επιστρατεύσει το εν λόγω έθνος. Από την εκκλησία και την άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν εκπαίδευση. Από την καταστολή των τοπικών ιδιωμάτων και την βίαιη εθνοκάθαρση ολόκληρων περιοχών. Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις καλλιτεχνικές περσόνες που τελειοποίησαν την εθνική μας προπαγάνδα. Και φυσικά, από την εθνική ιστοριογραφία, η οποία ασκώντας το μονοπώλιο παραγωγής γνώσης και αλήθειας έρχεται να επιβεβαιώσει αυτά που ήδη γνωρίζαμε: το ένδοξο παρελθόν των ελλήνων, το καθαρό τους αίμα, την ομοιογένεια του ελληνικού έθνους, το αίσθημα του συνανήκειν, την ορθόδοξη πίστη και τα λοιπά κλισέ.

Στο ντόπιο κεφάλαιο, επίσης πέφτει λόγος. Από τη μια, γιατί τα τριγύρω κρατίδια οφείλουν να θυμούνται τη θέση τους στη ζούγκλα που ονομάζουμε βαλκάνια, ώστε οι ελληνικές μπίζνες να κερδοφορούν ανενόχλητες μπαινοβγαίνοντας από κράτος σε κράτος, σε αναζήτηση του φτηνότερου εργατικού δυναμικού ή του πιο προσοδοφόρου ντιλ. Απ’ την άλλη - εντός των συνόρων αυτή τη φορά - σε μια τέτοια περίοδο κρίσης και αναδιάρθρωσης η αναβίωση των πατριωτικών ενστίκτων και η επακόλουθη εθνική συσπείρωση αποτελούν έναν πρώτης τάξεως αντιπερισπασμό. Έναν αντιπερισπασμό που δημιουργεί μερικούς εξαιρετικά βολικούς εσωτερικούς ή εξωτερικούς εχθρούς, απέναντι στους οποίους οφείλουμε λέει να συσπειρωθούμε αφεντικά και εργαζόμενες, παραμερίζοντας τις όποιες μεταξύ μας διαφορές, αφού στην τελική «όλοι έλληνες είμαστε ρε παιδιά».

Στους αγανακτισμένους πατριώτες και τους έλληνες λεβέντες, μαντέψτε: πάλι πέφτει λόγος! Και δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά στα τέκνα της Χρυσής Αυγής και τους εκάστοτε ακροδεξιούς παρατρεχάμενούς τους, που δεν χάνουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την επικαιρότητα προκειμένου να προτάξουν τις εθνικιστικές τους μπούρδες. Μιλάμε για τον κάθε Έλληνα που ξεχειλίζει από εθνική περηφάνια. Γι’ αυτόν που πανηγύρισε ξέφρενα τη νίκη στη γιουροβίζιον, τη γειτόνισσα που δάκρυσε από συγκίνηση όταν «πήραμε το γιούρο»,  για όσους και όσες ανατρίχιασαν στη θέα και μόνο της ολυμπιακής φλόγας πίσω στην «πατρίδα» της. Μιλάμε για όλους τους παραπάνω κι ακόμη περισσότερους, που στα χρόνια που ακολούθησαν, συμμετείχαν στα πογκρόμ του 2004. Για όσους συγκάλυψαν απροκάλυπτα το βιασμό μετανάστριας στην Αμάρυνθο. Για όσους ναύλωναν πουλμανάκια για μονοήμερες διακοπές στα καζίνο και τα μπουρδέλα των Βαλκανιών. Και για όσους κοιμούνται καλύτερα τα βράδια, γνωρίζοντας ότι οι μετανάστες και οι μετανάστριες βρίσκονται μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και έξω από το οπτικό τους πεδίο.

Στην ελληνική κοινωνία, το κράτος και το ντόπιο κεφάλαιο λοιπόν, δηλώνουμε ότι οι εθνικές τους φαντασιώσεις είναι ο δικός μας εχθρός.

anonymous asked:

strateymenh texnh h texnh gia thn texnh kai giati ?

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση για μένα. Το “τέχνη για την τέχνη” πολλές φορές καταντά ουτοπικό ή και ελιτίστικο, ενώ η στρατευμένη τέχνη πολλές φορές καταντά προπαγάνδα. 

Για μένα η τέχνη είναι καταφύγιο διακοσμημένο με εικόνες του πραγματικού κόσμου, αποκομμένο και συνδεδεμένο ταυτόχρονα.

Ντάξει το μότο “Αλλάζουμε σελίδα” που χρησιμοποιεί η ΔΑΠ είναι το λιγότερο γελοίο. Το να λέει ο επί 20ετίας νικητής των φοιτητικών εκλογών “αλλάζουμε σελίδα” είναι απόδειξη της χαζομάρας όσων ασχολούνται με πολιτικές παρατάξεις εντός των πανεπιστημίων. Και τι αλλαγή θα φέρετε; Δεν θα κάνετε τις μαζώξεις σας στο Σφακιανάκη και θα τις κάνετε στον Βέρτη; Γελοία υποκείμενα. Αντί να αντιδράμε, που οι σχολές μας έχουν μετατραπεί σε φυτώρια κομμάτων, όπου βασιλεύει η προπαγάνδα και το δημοσιοσχεσίτικο καθεστώς που χαρακτηρίζει τη χώρα μας, καθόμαστε και ανεχόμαστε τον κάθε μαλάκα και μπαίνουμε στις παρατάξεις τους.

ΕΞΩ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ.

anonymous asked:

Μα ούτως ή άλλως το μάθημα των θρησκευτικών γίνεται για να ενισχύσει την πίστη σου..

Αν το πιστεύεις αυτό πραγματικά, τότε όντως επαληθεύεις τα λόγια μου στο ότι είναι προπαγανδιστικό. Δεν νοείται σε μάθημα με τον τίτλο “θρησκευτικά” να κάνεις μόνο ένα θρήσκευμα. Είναι καθαρή προπαγάνδα. Ξεκινάς από το δημοτικό, κάνεις για τον Χριστό, φτάνεις στο γυμνάσιο κάνεις τα ίδια, πας στο λύκειο (εκεί όπου πρέπει να έχεις τις περισσότερες απορίες πανω στην πίστη) και κάνεις πάλι για τον Χριστό. Ή κάνεις για τον Χριστό στις άλλες θρησκείες. Βέβαια βάζουνε μέσα τις υπόλοιπες ιουδαϊκες, που ξέρουμε όλοι ότι είναι παρακλάδια του χριστιανισμού, και όλες τις άλλες ανατολικές πχ ισλάμ, που γίνονται με τέτοιο μίσος.. τέτοια αντιπαλότητα. Τα θρησκευτικά είναι το χειρότερο μάθημα γιατί είναι σαν να ξεκινάς με πρόσθεση-αφαιρεση στο δημοτικό και μέχρι το λύκειο να έχεις μάθει μόνο πρόσθεση-αφαίρεση. Μακάρι να γινόταν τελείως διαφορετικά. Όπως και η κοινωνική και πολιτική αγωγή.

anonymous asked:

Mila mas ligo gia tromokratia

Γενικά, για να μιλήσω για κάτι πρέπει να έχω ψαχτεί, να έχω διαβάσει πολλά και να μην ενστερνιζομαι την κάθε προπαγάνδα. Οπότε, συγγνώμη, αλλά δεν νομίζω πως μπορώ να μιλήσω ακόμη εγώ για τρομοκρατία. Στο μυαλό μου, την τρομοκρατία την έχω συνδέσει με το χάος, το άσχημο χάος που δεν θέλω ποτέ να βρεθώ, βανδαλισμοί, προσπάθειες εσωτερικευσης προτύπων, ιδεολογιών. Η τρομοκρατία είναι μια σειρά ενεργειών για την επιβολή του τρόμου. Πρόκειται για προσπάθεια επικρατησης με τον τρόμο ή επιβολής πολιτικών απόψεων με τη χρήση βίας. Οι αιτίες και οι συνεπειες είναι τεράστιες.
Θα μπορούσα πιο εύκολα να μιλήσω για τον έρωτα νομίζω :)

Θα “είμαι” αυτό που φοβάσαι περισσότερο…

Χτες “ήμασταν όλοι Τσάρλι”. Όλοι όμως. Όσοι υποστηρίζουμε την ελευθερία της έκφρασης, του Τύπου, της σάτιρας, της κριτικής σκέψης απέναντι στο κάθε είδους σκοταδισμό. Και πολύ σωστά ήμασταν και είμαστε. Τσάρλι βέβαια έγιναν μαζί μας κι άλλοι πολλοί χωρίς να το θέλουμε, για τους δικούς τους λόγους. Ο Σαμαράς, ο Άδωνις, η Λεπέν, o Σαρκοζί, ο Ολάν, τα περισσότερα κράτη μέσω επίσημων δηλώσεων καταδίκης, ο μέσος νοικοκυραίος στη Γαλλία, στην Ελλάδα και στις περισσότερες δυτικές χώρες, οι χριστιανοταλιμπάν, οι απλοί χριστιανοί, οι ισλαμόφοβοι, οι ξενόφοβοι γενικότερα, οι φασίστες κλπ. Γενικά η πλειοψηφία ήταν Τσαρλι. Μεταδόθηκε τόσο μαζικά η είδηση, που ακόμα και η γιαγιά μου στο χωριό που βλέπει μόνο μέγκα και ψηφίζει Σαμαρά έγινε Τσάρλι κι αυτή. Είχε που είχε το φόβο εδώ και μήνες ότι μπορεί να της επιτεθεί στο άσχετο ισλαμιστής τρομοκράτης, το είδε και στις ειδήσεις με τρομακτική μουσική, άκουσε και από κει τους πυροβολισμούς και επιβεβαιώθηκε. Τώρα πλέον φοβάται 5 φορές πιο πολύ αυτό και μόνο, της έγινε έμμονη ιδέα. Αν τη ρώταγες τώρα, θα ήθελε έναν ένοπλο αστυνομικό έξω απ'την πόρτα της.

Keep reading

Οι έμποροι όπλων καταδικάζουν την τρομοκρατία

Συγκλονισμένοι εξακολουθούν να είναι οι ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο μετά την επίθεση στο περιοδικό Charlie Hebdo και τις ομηρίες πολιτών στο Παρίσι με περισσότερους από 10 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

Σε μια κίνηση αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, πολλοί Ευρωπαίοι πρωθυπουργοί και πρόεδροι αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην κυριακάτικη συγκέντρωση κατά της βίας και του εξτρεμισμού, στο Παρίσι.

Ανάμεσα τους θα βρίσκεται ο Φρανσουά Ολάντ, ο Ντέιβιντ Κάμερον, η Άνγκελα Μέρκελ και ο Νικολά Σαρκοζί, δηλαδή μερικοί από τους μεγαλύτερους εμπόρους όπλων στον κόσμο. Όπλα τα οποία βρέθηκαν στα χέρια φανατικών που τρομοκράτησαν το Παρίσι.

Keep reading