Uzak mesafe ilişkisini anlatır mısın?

Zordur. Gerçekten zordur. Her gece hayal kurarsın. Elini tuttuğun anı ,ona sarıldığın anı ,birlikte güldüğünüz anı… Bu kurduğun hayaller bile seni mutlu ederken ,birgün bunları yapacağını bilmen seni çok heyecanlandırır. Yanımda olsa şimdi ‘saçını öperim ,avuç içlerini öperim.’ diyerek ,kendi kendine içler çekersin. Ağlıyorsa ,sen de ağlarsın. Telefonda mesela arıyor ,ağlıyor. Canın fena hâlde yanar. ‘Neden sana uzağım ki?’ diye kendine kızarsın ve iki kat daha üzülürsün. Çünkü yanında olsam gözyaşlarını silerim ,kafanı dizlerime yatırır saçlarını okşarım dersin. Sarılmak istersin. Gecenin en derininde sarılmak istersin ona. Sarılırsın ama ruhuna. Aslında sana hem çok uzak hem de çok yakındır. Kalbindedir o. Ruhunu hissedersin yanında. Bu da çok apayrı güzel bir duygu. Rüyan da sarıldığını görsen ,hiç bitmemesini istersin. Ağlıyorsun mesela omzunda ağlamak istersin. Ama o uzaktadır ve bu canını çok ama çok yakar. Daha çok bağlanırsın ,daha çok seversin. Hep kavuşacağın ,sarılacağın günü sabırsızlıkla beklersin. Beklemek sadece bu. Oturursun bir banka mesela ,sanki yanında o varmış gibi hissedersin. Bakarsın o boş yere ,burukca gülümsersin. Bence mesafe ilişkisi çok zor ama bir o kadar arada ki bağ en kuvvetli olduğu ilişkidir. Mesafe denen birşey yok aslında. O kalbinde hergün yatıp ,seninle kalkıyor. Bundan güzel daha ne var ?