Merhaba arkadaşlar kanalıma hoş geldiniz bugün çok güzel bir şey yapıcaz evet bu gördüğünüz ip bu lamba bu da sandalye şimdi sandalyeyi düşürü
Birinin hayatının neresinde olduğumu çözemediğim zaman hiçbir yerinde olmamayı garantilerim çünkü belirsizlik, değersizliktir.
Kızgın olsanız da affedin. Konuşabilme gibi imkanlarınız varken susmayın. Bir şeyleri değiştirme imkanınız varsa beklemeyin.
Ece Temelkuran’ın sevdiğim bir alıntısıdır; “Bir insan, bir insanda başka bir hayatın kapısını görünce aşık olur. Aşk diye buna denir: Bir insan başka bir insanda tekinsiz bir ev görür. İnsan yarası yarasına denk geleni seviyor demek ki.”
Hayal kırıklığıyla hatırlıyorum bu yazıyı
İnsanları tanıdıkça hep İsmet Özel'in şu dizesi geliyor aklıma: “Neyin aslını öğrendiysem orada acı buldu beni”
Moralim çok bozuktu önce ağladım bir saat kadar içimi döktüm şimdi tatlı söyledim 90'lar pop dinliyorum. Beni üzebilirsiniz ama illa bir yolunu bulur yine mutlu olurum ben
Çevremi tertemiz yaptım, daha sağlam gelecek planlarına yöneliyorum ve olmaması gereken kimseye yer vermiyorum her şey mis gibi oldu.
gerçekten kendimi izah etmekten yoruldum. biri beni anlamak için çabalasın.
oysa varsan, vardı aşk ve yoksan, yoktu her şey ; ve her şey en çok, sen yokken hiçbir şeydi.
Yaşarken anlamadım ama şimdi bakınca kendime,diyorum ki; “sen bu kadar şeye nasıl sabrettin.”
Siz insanı zorluyorsunuz. Siz var ya karaktersizliğinizle insanı öyle şeyler yapmaya zorluyorsunuz ki düşünürken bile kendimden korkuyorum.
İnsanlara kendimi anlatmayı, işlerine geleni duyduklarını fark ettiğimde bıraktım.
