PANJANG

Dearest someone,

Gusto ko lang iburst out tong nararamdaman ko. Sobrang bigat na po kasi. I dont know what to do. Di ko na kayang magpretend na Im always okay. Ang hirap hirap. Alam nyo po kung bat di ako nag oopen sa mga kaibigan ko? Kasi alam kong may problema dn sila. Isa pa, mula nung my misunderstanding ako sa isa sa bff ko naging matumal na ang pakikikamustahan ko pati sa mga iba pa naming mga kaibigan. Yung iba naman, talagang wala nang kamustahan, nahihiya rin naman akong bigla biglang magchachat sa knila para lang magsabi. Sa parents ko naman, inaamin ko napakaselfish ko sa part na nasasaktan ko yung sarili ko. Sorry mama, sorry papa. I didn't mean to hurt you. Alam ko namang mali yon. Hindi ko lang alam paano ko sasabihin na bukod pa sa inaalala ko kung paano ang buhay ko ngayon, si marvin naospital at hirap makahinga, natural lang masasaktan ako kasi sya nasanay nako na sya nagchi-cheer up saakin palagi. Pag nalungkot ako ng sobra sa kalagayan ni marvin hndi pwede kasi malulungkot din si mama. Kaya I always pretend. And then, yun pang problema namin ni marvin sa iba hndi pa nasesettle kasi na ospital rin yung pagkukunan sana. Iniisip ko rin yun. Isang taon at higit na namin inaantay ni marvin na dumating saamin yun pero hanggang ngayon andami paring pagsubok. Kung diko magawan yun ng paraan, mapagsasabihan nanaman ako ni papa na kesyo 'bat kasi di inuuna' 'bat dpa tapusin'. Dagdag mo na rin yung salitang matatanggap mo sa pakikipag usap dun sa mga taong kelangan kong harapin parin at sabihing nagkasakit si marvin.😭 Oo alam ko, may ibang tao pa na mas grabe ang mga dinanas nila sa buhay kumpara saakin. Pero hnd tayo parepareho ng pagtanggap sa bawat problema natin sa buhay. Ang maliit na bagay para sa iyo ay maaaring malaking bagay para saakin. Ang sakit sakit at ang hirap magpigil ng problema. Hnd ko kayang sabihin kina mama kasi mag aalala yun. Syempre nakakaguilty naman. Sobrang walang wala lang talaga akong masabihan kaya pasensya kana. Pasensya na kung andami ko pang sinasabi. Pero kasi, sa totoong mundo ng realidad saka lang naman magiging valuable yung salitang "saakin pwede kang magkwento" kung talagang huli na ang lahat. Kasi hangga't anjan ka at lumalaban, kahit gaano pa karami ang rants o problema mo sa buhay, papakinggan ka lang, minsan meron pangang magsasabi sayo patalikod ng 'buti nga sayo'. Hayyyssss😭 payakap po.

Marami talagang uncertainties sa buhay. Haaaaayyyys. Akala ko pa naman ito na yun.

This is the first step to move forward...

Room05 Seat No.9

I am creating the life of my dreams.

I am resilient and can get through anything.

I am ready to allow miracles in my life.

Manifesting good health and good relationships.

I am empowered to live my highest purpose.

I am loved & I am worthy.

Money flows to me from multiple sources.

Super close yet super far.

at Brgy. Divisoria, Santiago City https://www.instagram.com/p/CnXEWwqvamMjbli2PD0znlH86Z2vtj84V3kdyA0/?igshid=NGJjMDIxMWI=

Hope is being able to see that there is light despite all of the darkness ©️ (at Sky Park Ilagan Isabela) https://www.instagram.com/p/Cmv38o0r027PRy4T719R_jsW3aXIV1hmeZE0Rc0/?igshid=NGJjMDIxMWI=

Akala ko pa naman true. Pang show lang pala🤦🏻‍♀️ Malayo kapa sa realidad. Gusto ko man tulungan ka pero baka maging pakialamera pa ako.😐😐 Anyway, love lots. God bless😘 Muaaaaah!😘

I love you all guys💛

#FamilyBonding2022

sobrang sakit. Ang tindi.

bibigay naba?

parang anytime gusto ko nalang maglaho🥺

I got trust issues because people got lying issues.

Parang anytime gusto ko nalang bumigay.

Nakaka walang gana na paulit ulit nalang ung sitwasyon na nangyayare saakin😑

Unexpected things happen for a reason.