Imagine

Sometimes you need to remind yourself that you were the one who carried you through the heartache. You are the one who sits with the cold body on the shower floor, and picks it up. You are the one who feeds it, who clothes it, who tucks it into bed, and you should be proud of that. Having the strength to take care of yourself when everyone around you is trying to bleed you dry, that is the strongest thing in the universe.

Hindi ba’t napakasarap nung may taong dadating sa buhay mo para pawiin ang lahat ng sakit ng kahapon? Hindi ba’t napakasarap maramdaman na may taong magbabalik sa ‘yo ng pag-asa at sasabihin sa ‘yo na okay lang ang lahat dahil andiyan na siya. 

Mawawala ang lungkot, ang pagod at ang kaba na baka may mawala ulit sa buhay mo. Ayun lang naman ang kailangan natin, yung oras na masasandalan at magsasabing okay lang lahat sa oras na mahina tayo. Sila ang magsisilbing enerhiya para makabangon pa ulit para sa tatahaking laban kinabukasan. Kung may tao na willing gumawa sa inyo ng bagay na ito, please lang huwag niyo nang pakawalan, gawin niyo best niyo para mag stay sila at alagaan. Sa mga taong ito dapat sobrang kuntento ka na, kasi kung hindi pa.. saan pa? Ano pa ang hahanapin mo? 

Kaya please lang, kapag nahanap mo na, keep it. Mahalin mo palagi na para ba siyang mawawala kapag nagkamali ka. Gawin mo siyang prinsipe/prinsesa sa buhay mo. Yung mga maliliit na bagay na ginagawa niya ang bubuhay sa ‘yo, ang magpapasaya. Alagaan mo, ingatan mo. Ang sarap sa feeling na may taong andyan palagi sa ‘yo para manlambing sa oras na hindi maganda ang araw mo.