Source: girlinthepark
Kaç çiçek, kaç can?
Bir papatyanın yapraklarını koparırsınız aşkınızı öğrenmek adına…
Ama asla bakmazsınız papatyanın yaşamaya hevesli olup olmadığına…
Kaç çiçek kopardınız seviyor sevmiyor uğruna?
Hayatımızın odağı bu olmuş artık…
Bunu düşünürken etrafımızda olup bitenleri görmüyoruz bile.
Kendi menfaatlerimiz ve isteklerimiz bizi kör etmiş.
Peki soruyorum ;
Kaç can kaybettiniz, düşünürken seviyor sevmiyor uğruna?
-E.A.
Ateşten değil, acıdan
Unutmaya çalışmak istediğim o gözlerin defalarca kayboluşumda beni bulduklarını anımsıyorum
Bitmiyor o kalbimdeki sızı
Vücudum yanıyor ama ateşten değil, acıdan
Ve son kez aşık olmak istiyorum bir başkasına, onu tamamen unutabilmek adına
-E.A
Seni seviyorum. O kadar seviyorum ki teninin kokusunu her içime çekişimde en büyük rüyamı hatırlıyorum.
Kalbimin en ıssız bölümlerinde dahi çiçekler filizleniyor.
Gözlerini izlemeden duramıyorum…
Ellerinin sıcaklığı bütün kabuslarımı ışığıyla yok ederken sen varlığınla beni yaşatıyorsun.
Aşksız kalan her insana üzülüyorum biliyor musun?
Beyaz kalmış gülleri…
Terketmiş kırmızı renkleri…
-E.A
yaramsin-deactivated20200720
Şöyle bir şey okudum dün, çok beğendim: "İnsanlara artık kazanmak yetmiyor, başkalarının kaybettiğini de görmek istiyorlar."
books-n-quotes
“Last night I dreamt about you. What happened in detail I can hardly remember, all I know is that we kept merging into one another. I was you, you were me. Finally somehow you caught fire.”
— Franz Kafka, Letters to Milena (via books-n-quotes)
Source: booksnquotes.com
