Her yutkunuşum karanlığa gömüyor dünyayı, tiksiniyorum insanlardan. Ne acıymış meğer, ne yamanmış insan olmak.

”Caligula, Albert Camus

Çocuk gibi küsmüştüm sana ama senin bundan hiç haberin olmadı.

İnanmazsın, evimi kaybetmiş gibi hissettim. Yerimi yadırgadım.

Pişman olup af dileyeceksiniz ve ben o gün, yapılan her şeyi önünüze sereceğim.

anlatırken o kadar dramatize edemiyorsun ama yaşarken çok üzücüydü aslında.

birilerine karşı kin gütmeyi bıraktım. eğer buna devam etseydim, kendime dahi kalmayacaktım.

Geçmiş günleri hayallerimde yaşıyorum.

Anlatamadığım şeyler var, anlatmam da. Eğer anlatırsam, ağlayacağım.

Ben, bu hikayenin sonunda kaybedeceğimi biliyordum.

bir gün dönüp diyeceğim ki; korktuğum için kaçmadım, peşinden gelemeyeceğimi bildiğim için kendimden uzaklaştım.

içinde olduğun durumu elinde olmayan sebeplerden mahvediyorsun. geri de dönemiyorsun. bu her şeyi daha da mahvetmene sebep oluyor.

Herkese güzel geceler, hayatınızda istediğiniz şeylerin olması dileği ile

Sarılsana bana. Böyle sıkı sıkı her şey geçecekmiş gibi.

dolup taşmışsın ve ikinci bir bardağı uzatmışım sana

Asla başka insanlar üzülmesin diye kendini üzme. Unutma; sen kaldırabiliyorsan, onlar da kaldırabilir.

kalbimi kırıyonuz inş kafanız kırılır