xxxaymaca
Σήμερα ξύπνησα νιώθοντας βαθιά αντικοινωνική, με καμία όρεξη να σηκωθώ από το κρεβάτι και να συναναστραφώ με κόσμο. Ετοιμάζομαι, όμως, βιαστικά να ξεκινήσω με τις εξωτερικές υποχρεώσεις.
Μπαίνοντας στο μετρό αρχίζω να διαβάζω στο twitter για το φλέγον θέμα παιδ******ας - εκπ*****σης ανηλίκου που θάβεται με περίσσια τέχνη από τα ΜΜΕ λόγω εγκαινίων των -ετοιμοπαράδοτων από καιρό- νέων σταθμών του μετρό. Δεν άντεξα να τα διαβάσω χθες τα νέα. Χθες ήταν η παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας. Όφειλα να με προστατέψω! Παρατηρώντας γύρω μου τους υπόλοιπους στο βαγόνι αντίκρισα αδιαφορία, απελπισία, άγχος και μια κινούμενη άμμο ρουτίνας. Στιγμιαία κατεβαίνοντας στη στάση «Μέγαρο Μουσικής», το βλέμμα μου έπεσε πάνω σε ένα χαμόγελο, μια ελπίδα. Μου είχαν κρατήσει τη πόρτα ανοιχτή να προλάβω να κατέβω. Τελικά, είναι οι μικρές λεπτομέρειες που σου φτιάχνουν το κέφι, που σου δίνουν τη δύναμη να συνεχίσεις τη μέρα σου, που σου δίνουν την αίσθηση πως δεν είσαι αόρατος, ασήμαντος.
Φτάνοντας με περισσότερη όρεξη πλέον στον πρώτο μου προορισμό, το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, έρχομαι αντιμέτωπη με μια άλλη πραγματικότητα. Άγχος, θλίψη, βιασύνη και έγνοια περιτριγυρίζουν ένα νοσοκομείο σε εφημερία. Είναι, ίσως, το μοναδικό μέρος που μπορώ να υπομείνω την αγένεια. Έτσι έκανα και σήμερα λοιπόν.
Τελειώνοντας την υποχρέωση μου στο νοσοκομείο και καταλαβαίνοντας πως έχω χρονικό περιθώριο 2 λεπτών μέχρι την επόμενη, τρέχω και μπαίνω στο πρώτο καφέ που βρέθηκε μπροστά μου για να ξεκινήσω την επαγγελματική μου κλήση. Αισθητά καθυστερημένη, μπαίνω στη κλήση καθισμένη σε ένα καφέ με τζαζ μουσική και αναμεμειγμένη boho και vintage αισθητική κι φυσικά απολογούμαι για την αργοπορία. Η κλήση πήγε απροσδόκητα καλά. Η διάθεση μου έχει αλλάξει ριζικά! Ξέρω πως είμαι δυνατή να συνεχίσω με τα υπόλοιπα!
Αυτές ήταν μόλις 2 ώρες από τη μέρα μου, 2 ώρες πολλών διαφορετικών συναισθημάτων, αντιδράσεων, επιρροών. Μπορεί η μέρα να ξεκίνησε με μια δυσκολία που αντιμετωπίζω συχνά, όμως, είναι τα χαμόγελα, τα βλέμματα, τα ευχαριστώ και οι μικρές πράξεις που μου φτιάχνουν τη ψυχολογία και με βοηθούν να συνεχίζω. Η κατάθλιψη είναι ένα βάρος που με ακολουθεί χρόνια αλλά η οπτική των πραγμάτων, η βαρύτητα που βάζω στις συμπεριφορές των άλλων έχει αλλάξει και με έχει αλλάξει. Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας χθες, λοιπόν, αλλά κάθε μέρα αξίζεις! Κάποιες μέρες δε θα σηκωνόμουν κι εγώ από το κρεβάτι κι είναι εντάξει! Αυτές που σηκώνεσαι, αξιοποίησέ τες. Παρατήρησε γύρω σου κι τα καλά κι τα κακά και αποδέξου ότι όλα βρίσκονται γύρω μας. Θάνατοι, έρωτες, χωρισμοί, επιτυχίες, αποτυχίες, χαρές. Θα εμφανιστούν όλα μπροστά σου. Μάθε να κρατάς όσα σου μαθαίνουν κι άφησε τα πίσω για να συνεχίσεις.
