İstanbulda lise sonda bir anımı paylaşmak istiyorum.

Cuma günü istiklal marşını okuduktan sonra eve gidiyorduk biz iki kişi. Tam O sırada lise son öğrencilerinden ve mezun olan öğrencilerden en 30 kişi etrafımızı sardı bizi dövmek için sıfır noktada 10 kişi beni tutmuşlar, O dönemlerde gözlük takıyordum, kendi kendime dedimki gözlükleri gözüme gömecekler, tam O esnada yaşları 23 civarında iki kişi sokaktan geldi; Bırakın ulan kahpeler delikanlı mı zannediyorsunuz kendinizi bu kadar kişiyle iki kişiyi dövmeye dedi…

İki üç kişiyi yere serdi ve hepsi kaçtı. Sonra kimse bize daha karışmadı. Kimseyle de sorunlu değildim arkadaşım galiba onlarla sorunluydu.

Çok zaman Sonra anladımki biz iki kişiydik dedim ya onlarla sorunu olan arkadaşım beni hep sırtımdan vurmuştur.

Yani diyeceğim : iyi ve gerçek yardım sever insanlar var, Ben hayattımın değişme noktasında karşılaştım. Farklı şekillerde karşılaştığımda var…

Ben ve arkadaşıma yardım eden 2 kişiyi kimse tanımıyor...