İnsan her şeye alışır diyorlar ya, öyle değil aslında. Başka çaren olmadığı için katlanıyorsun ama alışmıyorsun.

Rujumun izi dudaklarında olmalıydı, sigaramda değil.

Ve senin kokun sinmeliydi üstüme, sigaramın değil.

Ve geceleri senin bana eşlik etmen gerekirdi, sigaramın değil.

Sen sarmalıydın etrafımı, sigaramın dumanı değil.

Şimdi sen doldurmalıydın aklımı,gidişinle ilgili sorular değil.

Senin nefesinle dolmalıydı ciğerlerim, kalitesiz nikotinle değil.

Ve ellerim ellerinde olmalıydı, sigaramda değil. 💫

Gözlerimi açtığımda sen olmalıydın başucumda, sana bağladığım şiir kitapları değil.

pazar kahvaltılarını, 

yağmurdan sonraki toprak kokusunu, 

soğuk bir kış günü yorgana sıkıca sarılıp uyumayı ama en çok seni.