Sonra anladım ki ben ne yaparsam yapayım o zaten gidecekmiş, onun benden gidesi varmış.

(via beklentileruzer)

Ağlıyor musun sorusuna cevap olarak yüzümü başka yöne çevirerek sesimin çıktığı kadar hayır derim.

Sezen Aksu'nun "bir boşluk ki asla bitmeyecek." dediği boşluktayım, tükeniyorum.

Hisler albayım. Bizi uçurumun kenarına iten şey hisler. Hislerimiz.

Anlayacaksınız, uğruna sabahlara kadar gözyaşı döktüğünüz insanlar, gözünüze soka soka başkalarıyla gülümsediğinde anlayacaksınız.

Bazen o kadar dertleşmeye ihtiyacım oluyor ki, aynada kendi kendime anlattıktan sonra gözümden yaş akarken susuyorum.

Keşke içimdeki "her şey çok güzel olacak" hissi yirmi saniyeden fazla sürse.

Kırıldığını belli edemeyen insan daha fazla üzülüyor içinde bir yerlerde.

Eskiden en yakının olan insana şimdi yazsam rahatsız eder miyim acaba hissi.

Birinin en sevdiği insan olamamanın hüznünü yaşıyorum.

Sen insanlara ne kadar kendini anlatırsan anlat, anlamadıkları yetmiyormuş gibi üstüne kendi istedikleri gibi anlıyorlar. O yüzden anlatma.