y’all need therapy. not girlfriends

οι άνθρωποι που δεν μιλάνε νιώσαν άβολα

κοιτούν περίεργα και σκέφτονται παράλογα

όλοι εκείνοι που σιωπάσανε κουράστηκαν

σε κάποιον έρωτα πνίγηκαν και ξεβράστηκαν

[...]

δεν εκτιμάμε τίποτα ποτέ όταν το 'χουμε

γι' αυτό και ξεχειλώνουν όλα αυτά που νιώθουμε

τραβάμε την αγάπη κι ύστερα την σπρώχνουμε

θέλουμε δίπλα μας ανθρώπους για να διώχνουμε

Θυμάσαι τότε που μου λέγες πως μ’αγαπάς;

Με τον δικό σου τρόπο

Μου έλεγες πως σου λείπω και ερχόσουν να με δεις

Αναζητούσες συνεχώς τρόπους να βρεθούμε

Κι όταν βρισκόμασταν 

Μα τι χαμόγελο ήταν αυτό

Γελούσαν τα μάτια σου 

Κι ένιωθα πολύτιμη

—

αναρχία στις γάτες

— Zoro X Dolos- Φοβάσαι τα ύψη

— ΛΕΞ

Η λάμψη της καταστροφής ακόμα με καυλώνει.

“Τώρα μάνα, ζω από την μουσική μου”

Παλάτια Πέφτουν