Konuşamam, yalnızca tumblr
Her kan verdiğimde kolumu deşiyorlar, tamam duygularım görünmez ama damarlarım niye görünmüyor
Post etiketlerinde kendi kendine konuşan insanları okumayı seviyorum
Arkadaşa ilk mesajı atmayı bıraktım, 2 aydır konuşmuyoruz
Düz yolda yürürken bileğimi incittim, vurucam kendimi artık ne bu sakarlık
Millet hiç bir şey bilmeden nasıl bu kadar şey biliyor hayretler içerisindeyim
Uyku düzenimin oluşması için köpek gibi yorulmam gerekiyormuş. Can sıkıcı süreç, tatmin edici sonuç
Başıma sıcaktan ağrılar girdi yetişin komşular diye biri bağırıyorsa o benimdir, takmayınız
O kadar oppenhaimer dendi ki rüyamda sinemaya gidip patlıyordum
Küçük terlikler giyip pıtı pıtı yürüyen evcil kirpi videosu gördüğüm için günüm iyi geçiyor(sırıtansurat)
Bu coveri seviyorum, nedensizce huzurlu hissetmemi sağlıyor
Bu şarkıyı birine atmıştım şu şekil, şey demişti yakışıklı çocuk söylüyor tabi hoşuna gider. Şok olmuştum tabi ilk, sonra üzülmüştüm çünkü beni ve duygularımı küçümsediğini hissetmiştim. İç dünyasının derinliği bir karışı geçmeyecek insanlarla derine dalmamam ve bazı insanlarla yüzeysel olmam gerektiği; kendime olan saygımı korumak için gerekliymiş, o zamanlar öğrenmiştim