Ehtiyac yoxdu çabalamağa. Onsuzda görünmürük.

Əlimdə olsa açıb içimi göstərərdim sənə. Çıxa bilmədiyim o yerdən hələdə yazmağa davam edirəm..

Vərdiş etdiyim şeylərə belə sənə olduğum qədər bağlı deyiləm..

Devam etmenin yolunu arıyorum sadece..

Varlığın ilə yoxluğun arasında fərq yox imiş.

Necə izah edə bilərəm o hissi? Heç.

Yıllarınızın içine sıçar, anlamazsınız bile .

Daha ne kadar?..

Dəyişilir. Mən, sən,hisslər. Mütləq eyni qalan bir şey var...

Heçnə olmamış kimi davam etmək olmur. Necə vecsiz davrana bilərəm axı. Atdığım hər addım boşluğa gəlir, güvənəcək bir kimsədə qalmayıb. Etdiyim hər yaxşılıq pislik olaraq üzümə qayıdır. Mən ki, sizə belə deyildim..

Artık hayatımın bir parçası değilsin. Yazık..