Ruhum, hayatımdan yoruldu.

Birinin bana aşık olabileceğine inanmıyorum.

senin olan şeyler var, onlardan kaçıyorum.

Gelde seni şöyleli sevim

Hevesim kalmadı, teşekkürler hayat.

Nefes almak için açtığı pencereden atlayabilir insan.

“Acı çektiğim doğru, ama sen bana bakma

Ne olursa olsun seni unutacağım”

O kadar akıllanmıyorum ki herkesi kendim gibi sanmaktan inatla vazgeçmiyorum.

Çok hassasım, kırılganım, inatçıyım, çok çabuk ağlarım, ince detaylara takılırım ama kimseyi bile isteye incitmem, kırmam, kıyamam...

anı ve seni yaşamak en çok seni yaşamak

tüm duygulardan arda kalan tek şey hayal kırıklığı ve koca bir keşke oluyor

hayatına giren her insan sana iyi kötü bir şeyler kattığı gibi senden de iyi ya da kötü bir şeyler eksiltiyor bana son kalan öfke verdiğim ise vazgeçabilme yetisi

Kırk yıl geçse de seni severim ama kırk kere de denesek olamayız

Ne kaçış var aldanışta ne gidiş sitem, yıllar değil geçip giden bizleriz biten

Çünkü ne kadar mutlu ettiysek o kadar yalnız kaldık

Sonra bi sigara yakıyosun gökyüzünü seyrediyosun, bakıyosun her şey yerli yerinde sen sadece kendini ziyan etmişsin

O çok sevdiğin şeyi kaybetmemek için gösterdiğin uğraş boşa çıkınca, elinin altındaki her şeyi devire devire yürümeye başlıyorsun.