Εκείνη τη νύχτα άδειασα τόσο που όταν μου πέταξαν το μαχαίρι δε βρήκε πουθενά να καρφωθεί […]
Πολύτιμος στίχος
Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί.
Τάσος Λειβαδίτης - Ποίηση Γ’
Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε
μια θέση
στη ζωή των άλλων.
Ή
ένα θάνατο
για τη ζωή των άλλων…
Τάσος Λειβαδίτης (via crook-blog)
Αυτό που πονάει περισσότερο, είναι το “λίγο” που σου δώσανε για πολύ και το “πολύ σου” που το μέτρησαν για τίποτα.
Τάσος Λειβαδίτης (via mariekotro)
petit-iguane-deactivated2019123
Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά,θυμάσαι;
Μου άπλωσες τα χέρια,τόσο τρυφερά,σαν να με γνώριζες για χρόνια.
Μα και βέβαια με γνώριζες.
Γιατί πριν μπεις στη ζωή μου είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρα μου..
Τάσος Λειβαδίτης (via petit-iguane)
Source: petit-iguane
Ενταξει, σ’ αφησε!
Και να κλαις και να υποφερεις και να μαστιγωνεσαι, σ’αφησε!
Δεν ωφελει να μενεις στο ιδιο σημειο και να χτυπιεσαι.
Δημιουργεις δινη κι ειναι επικινδυνο να σε καταπιει.
Κανε λιγο πιο περα. Λιγο πιο κει.
Καθολου δε βουλιαξε το συμπαν, οπως νομιζεις.
Ολα εξακολουθουν να ειναι το ιδιο μαγευτικα, οπως και πριν. Απλως εσυ εχασες το καθρεφτακι, που μεσα του
καθρεφτιζες ολο τον κοσμο.
Αλκυονη Παπαδακη, Ξεφυλλιζοντας τη σιωπη (via mim0za)
Δεν υπάρχει άνθρωπος που δε θα χώριζα για να είμαι μαζί σου.
S1ngles 3. (via annamaria454)
Source: annamaria454
Ουτε περιπλοκος ουτε βαθυς.
Μαλακας εισαι λεβεντη μου,μαλακας.
