(via sad-veins)

4ever reblog

«Μάγκα θα πληρώσεις φυλάξου,
εμένα αγαπά.»

μια μαλακία συγχωρώ και μου κάνετε άλλες δέκα σ'ένα λεπτό.

Χθες

Γύριζα από Ομόνοια βράδυ. Είχα μόλις μπει στον ηλεκτρικό. Απέναντι μου καθόταν ένας άγνωστος που μου χαμογέλασε. Του το ανταπέδωσα. Είχε κατεβάσει κάποια ποσότητα πρέζας όπως αργότερα μου είπε. Μιλούσε για μια κοπέλα. Τα μάτια του ήταν θολά και ταυτόχρονα έλαμπαν από μια περίεργη λάμψη, όχι εκείνη του τρελού αλλά αυτή του ερωτευμένου. Ξεκίνησε να μου περιγράφει τον τρόπο που τον είχε αφήσει εκείνο το βράδυ. Θυμωμένη και μέσα στο κλάμα.  Με ρώτησε αν πίστευα ότι θα την ξαναέβλεπε. Του απάντησα ναι. 

It’s A Wonderful Life (via we-the-dreamers)

Skeet Ulrich (Scream 1996) / Cole Sprouse (Riverdale 2017)

Πλατεία Κάνιγγος. Χτυπάει ένεση σε μια άκρη. Στέκομαι από πάνω του.

- Τι λες, θα τα καταφέρεις να ζήσεις; - (Σηκώνει αργά το κεφάλι του). Προσπαθώ ρε φίλε, προσπαθώ… (Αργή είναι και η ομιλία του). - Εγώ λέω ότι θα πεθάνεις. Και σύντομα μάλιστα. - Το ξέρω ρε φίλε, αλλά τι να κάνω… δεν έχω που να πάω… τι να κάνω… καταστράφηκα. - Πώς σε λένε; - Παύλο. - Σκύψε το κεφάλι σου Παύλο να μην φαίνεσαι, να σε πάρω μια φωτογραφία, να δουν την κατάντια σου μπας και σώσουμε κανά παιδάκι. - Πάρε με ρε φίλε, πάρε με… μακάρι να σωθούν τα παιδάκια, μακάρι μακάρι μακάρι…

Μακάρι.

(Εικόνες καθημερινές, που τις έχουμε ξαναδεί δω και κει. Δεν συγκινούν πια κανέναν. Αν δεν δεις την εικόνα μπροστά στα μάτια σου, αν δεν μιλήσεις με αυτά τα ναυάγια της ζωής, αν δεν αντικρίσεις στα μάτια τους το θάνατο που ζυγώνει, δεν θα καταλάβεις τίποτα. Αγκαλιάστε τα παιδιά σας. Το έχουν ανάγκη. Το φέισμπουκ, η καφετέρια και η καριέρα, μπορούν να περιμένουν. Αυτά όχι.)

Μου ζήτησε χρήματα (γιατί «πεινάω μετά τη δόση ρε φίλε»). Του έδωσα. Ναι ξέρω, “θα πάει να αγοράσει την επόμενη πρέζα”. Μπορεί ναι, μπορεί όχι. Πόνταρα στο ναι της πείνας. Κάπου εκεί ένας μαγαζάτορας απ’ απέναντι με είδε με τη μηχανή και άρχισε να βρίζει «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι φωτορεπόρτερ… εκμεταλλεύεστε τον ανθρώπινο πόνο» και τα γνωστά. Δεν έδωσα σημασία στον “αλληλέγγυο”. - Τον ξέρεις Παύλο; - Πώς δεν τον ξέρω… αφού εδώ είμαι κάθε μέρα. - Ένα πιάτο φαί σού έχει δώσει ποτέ να φας; - Έξυπνος φαίνεσαι… μη μου λες μαλακίες.

…………

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΕΙΔΟΣ ΜΠΛΟΓΚ ΕΧΕΙΣ…ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ REBLOG ΑΥΤΟ ΤΟ POST

Δεν μπορω να μην το ξανακανω ριμπλογκ..

Πόσο απίστευτα πονάει να ξεχωρίζουμε ανθρώπους… Όχι από την ψυχή αλλά από τον τρόπο στον οποίο ζουν ..

3η φορά reblog

“Eξυπνος μου φαινεσαι μην μου λες μαλακιες…”

(!)

Μην μου λες μαλακίες..

..

“Αυτό που βλέπετε είναι μια πρωτεΐνη, η κινησίνη, που μεταφέρει μια ενδορφίνη κατά μήκος ενός νήματος στο εσωτερικό μέρος του βρεγματικού φλοιού του εγκεφάλου που δημιουργεί την ευτυχία. Κοιτάζετε την ευτυχία!”

Ενα απο τα λατρεμένα μου ποστ

Λογικά κι αυτή ή πρωτεινη με παράτησε.

Πάω μια βόλτα στη πλατεία τους δικούς μου να βρω,

να τους ακούσω να γελάνε απόψε να ξεχαστώ!

Τα θέλω όλα

Θέλω να περάσουμε ένα βράδυ μαζί. Οχι, δε μιλάω για το σεξ. Ας υποβάλουμε τους εαυτούς μας στην απόλαυση του εγκεφαλικού έρωτα. Γάμα για λίγο τον σαρκικό.

Δε θέλω να ντυθώ καλά, δε θέλω να βαφτώ, δε θέλω να με περιμένεις σε κάποιον σταθμο του ηλεκτρικού. Δε θέλω να με βγάλεις έξω.

Θέλω εσένα στο κρεβάτι μου. Θέλω εμάς στο κρεβάτι μου. Θέλω να γεμίσεις το άδειο μου σπίτι με το που το πέλμα σου αγγίξει τα κρύα πλακάκια. Θέλω να γεμίσεις τα άδεια μου μάτια με το που διασταυρωθούν τα βλέμματά μας. Και έπειτα, να γεμίσεις εμένα.

Θέλω κάθε χιλιοστό του κορμιού σου να είναι σχεδόν προσκολημένο στο δικό μου, και τα χέρια σου να πιέζουν με δύναμη τη μέση μου σαν να προσπαθείς να με φέρεις τόσο κοντά σου ώστε να γίνουμε ένα. Και να με φιλάς. Να με φιλάς πολύ. Μέχρι τα χείλη μου να γινουν μωβ και η ανάσα μου να βγαίνει αργά και σιωπηλά, λες και κοντεύει να σβήσει.

Μετά πάρε το τετράδιό μου και διάβασε όλα τα κείμενα που έχω γράψει και πες μου ειρωνικά, “τι ωραία που γράφεις ρε μωρό μου” όσο εγώ γράφω με τα χείλη μου τα πιο όμορφα ποιήματα πάνω στον λαιμό σου.

Μετά έλα να συζητησουμε. Οσο είσαι ακόμα ξαπλωμένος κι εγώ στέκομαι ακουμπισμένη στον τοίχο με τα πόδια μου πάνω στο σώμα σου.

Ελα να πούμε τι μας κάνει χαρούμενους, και πότε ήταν η τελευταια φορά που δάκρυσες; και γιατί σε τρομάζει τόσο ο ουρανός; και πώς πιστεύεις πως δημιουργήθηκε ο κόσμος; Μίλα μου για κάθε συμβάν που σε αλλαξε. Πες μου και αυτές τις ιστορίες απο την παιδική σου ηλικία, ξέρεις μωρέ, όλες αυτές που βαριούνται να ακούσουν οι άλλοι. Πες τις σε εμένα. Και σταμάτα απότομα τον λόγο σου, μόλις με δεις να ανάβω το τσιγάρο μου. Μετά, μπορείς να συνεχίσεις.

Σήκω πάνω και ριξε μια ζακέτα πάνω σου, και έλα να περπατήσουμε λίγο στη γειτονιά μου. Να δεις πόσο όμορφη είναι η πόλη στις τέσσερις το πρωί, που το μόνο πράγμα που ηχεί στα αυτιά σου είναι ο σιγανός αέρας. Ελα να σου δείξω, εκείνο το μέρος που πηγαίνω όταν θέλω να μείνω μονη μου, ή εκείνο το σημείο που μπορείς να απολαυσεις το ηλιοβασίλεμα καλύτερα από καθε άλλο μέρος στον κόσμο, ή το διαμέρισα που μένει αυτός ο παρανοϊκός ανθρωπος που κάθε βράδυ πεθαίνει.

Ας γυρίσουμε σπίτι τώρα. Βάλε να δούμε όλες εκείνες τις ταινίες που πάντα ήθελες αλλά ποτέ δε το έκανες. Και έπειτα τις δικές μου. Και μόλις βαρεθούμε θα σχολιάζω τις δικές σου. Θα παιρνω υφος, και θα σου λέω πως δεν ξέρεις από καλές ταινίες ακόμα κι αν δε το εννοώ, μόνο και μόνο για να σε βλέπω να παίρνεις αυτό το δήθεν εκνευρισμέμο ύφος, και όταν θα ‘ρθω να σε φιλήσω να κάνεις πως με διώχνεις. Αλλά να μη μπορείς να αντισταθείς, γιατί στην τελική, είμαι εγώ.

Πάμε στην ταράτσα τώρα που χαράζει, κράτα με αγκαλιά και φίλησε με απαλά στα μαλλιά. Χάρισε μου λίγη ώρα απόλυτης σιωπής και μόλις έρθει η ώρα να φύγεις, φύγε. Να φύγεις όμως γεμάτος. Αυτό έχει σημασια, και κράτησε με κλειδωμένη στο μυαλό σου μέχρι να βρεθούμε ξανά.

Ti katathesh psuxhs einai auto gamw to spiti mou;

Τι κατάθεση ψυχής ειναι αυτήν γαμω ένιωσε οτι την ξεκίνησα εγω και την κλείσαμε μαζι!

OMG MY HEART THAT SMILE

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥΥΥ

❤❤❤❤❤❤❤🌸

ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΗ

titlos akoma den exei vrethei, alla nomziw tha dextoume protaseis oi stixoi apo mena, h mousiki kai h ermhneia apo tin kopela mou (katerina suggnwmi pou anevazw kati diko mas xwris na se rwtisw alla an se rwtaga tha eleges oxi kai an eleges oxi, pos tha katalavainan oloi oti esu gia mena den eisai kati sunithismeno?)

forever reblog.

anatrixiasa

Υπέροχοι.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΞΑΝΑΒΡΗΚΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ 😍

οποτε το βρισκω στο dash μου χαιρομαι τοσο πολυ 💖 i feel blessed

Ότι καλύτερο!

Ανήκεις στον άνθρωπο που σκεφτόσουν την διάρκεια του τραγουδιού

Υπέροχο❤️

Πολύ γλυκό💚

Μαλακα…

Ότι καλύτερο…

Θέλω τόσα να σου πω, να σου φωνάξω μην μ’ αφήνεις…

Τα λογια….

ΌΤΙ ΠΙΟ ΌΜΟΡΦΟ…

@marguerite16 δηλωνω ερωτευμενη με αυτο το τραγούδι 💗

reblog κάθε φορά ….

Ότι μισώ και ότι ζητάω, ότι αποφεύγω κι αγαπάω..

art

reeee

Απλά υπέροχοοοο….

Υπέροχο 😍

μπορειτε απλα να το ανεβασετε στο youtube?Θεε μου.

Ότι πιο υπέροχο..

πόσες φορές ακόμα ριμπλοκ…