Piano Shelf
© Navigon Nutzer
Ερωτεύτηκα.. 😍

Piano Shelf
© Navigon Nutzer
Ερωτεύτηκα.. 😍
Την πήρες την ψυχή μου σαν ρούχο την τσαλακωσες, την έσκισες την Λέρωσες.
Κι αφού ο καιρός πέρασε και κατάφερα να την φροντίσω, ξανά ρθες με τον ίδιο ύπουλο τρόπο να ξανά αρχίσεις από την αρχή.
Μου χαμογέλασες, με κοίταξες στα μάτια. Όχι δεν θα ξανά υποκύψω... Θέατρο έπαιζες και το έκανες πολύ καλά.
Η αυλαία όμως έπεσε.....
Η παράσταση ΤΕΛΕΙΩΣΕ.... ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ.
Πιθανότατα να προχωρησες την ζωή σου.Να έχεις βρει εκείνη την ιδανική που τόσο απεγνωσμένα έψαχνες όσο είμασταν μαζί.Πιθανων να βλέπετε μαζί ταινίες με τον λογαριασμό του νετφλιξ που έχω αφήσει συνδεδεμένο στην τηλεόραση του σπιτιού σου και να σας παίρνει ο ύπνος ξημερώματα.
Οι γύρω μου μου λένε ότι δεν με αφορά και εγώ γελάω ειρωνικά ,γιατί κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει.
Αν με πληγώνει;Δεν έχω ιδέα.Θα το μάθω όμως μόλις σιγουρευτώ.Δεν θέλω να σιγουρευτώ παρόλα αυτά.Δεν θέλω να ξαναακουσω τίποτα για εσένα.
Είναι εγωιστικό,αλλά και ο εγωισμός πληγώνει βαθιά.Δεν αντέχω να ξέρω ότι με διελυσες τόσο βαθιά και συνεχίζεις αμέριμνος την ζωή σου ,όσο μαζεύω τα κομμάτια της δικιάς μου ζωής.
Δεν αντέχω να ξέρω,ότι έχεις την ευλογία εσύ,να αγγίζεις έναν άνθρωπο άλλο,να μπορείς να είσαι ερωτευμένος,όταν εγώ μετά από εσένα,δεν μπορώ ούτε να το διανοηθω.Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν,δεν αφήνω κανέναν να έρθει κοντά.Μου στερησες ένα πολύ όμορφο συναίσθημα.Και αυτό δεν αντέχω να το ξέρω.
Μα πάνω από όλα,δεν αντέχω να ξέρω,ότι επέτρεψα να μου τα κάνεις όλα αυτά.Οτι όσο εσύ ζούσες την περιπετιουλα σου, εγώ προσπαθούσα να χτίσω θεμέλια ζωής.Οτι με άφησα να βασιστώ πάνω σου εξ'ολοκληρου και άφησα εμένα στην άκρη.Προτιμησα εσένα από εμένα,
Και αυτο,
Δεν αντέχω να το ξέρω .
Πιθανότατα να προχωρησες την ζωή σου.Να έχεις βρει εκείνη την ιδανική που τόσο απεγνωσμένα έψαχνες όσο είμασταν μαζί.Πιθανων να βλέπετε μαζί ταινίες με τον λογαριασμό του νετφλιξ που έχω αφήσει συνδεδεμένο στην τηλεόραση του σπιτιού σου και να σας παίρνει ο ύπνος ξημερώματα.
Οι γύρω μου μου λένε ότι δεν με αφορά και εγώ γελάω ειρωνικά ,γιατί κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει.
Αν με πληγώνει;Δεν έχω ιδέα.Θα το μάθω όμως μόλις σιγουρευτώ.Δεν θέλω να σιγουρευτώ παρόλα αυτά.Δεν θέλω να ξαναακουσω τίποτα για εσένα.
Είναι εγωιστικό,αλλά και ο εγωισμός πληγώνει βαθιά.Δεν αντέχω να ξέρω ότι με διελυσες τόσο βαθιά και συνεχίζεις αμέριμνος την ζωή σου ,όσο μαζεύω τα κομμάτια της δικιάς μου ζωής.
Δεν αντέχω να ξέρω,ότι έχεις την ευλογία εσύ,να αγγίζεις έναν άνθρωπο άλλο,να μπορείς να είσαι ερωτευμένος,όταν εγώ μετά από εσένα,δεν μπορώ ούτε να το διανοηθω.Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν,δεν αφήνω κανέναν να έρθει κοντά.Μου στερησες ένα πολύ όμορφο συναίσθημα.Και αυτό δεν αντέχω να το ξέρω.
Μα πάνω από όλα,δεν αντέχω να ξέρω,ότι επέτρεψα να μου τα κάνεις όλα αυτά.Οτι όσο εσύ ζούσες την περιπετιουλα σου, εγώ προσπαθούσα να χτίσω θεμέλια ζωής.Οτι με άφησα να βασιστώ πάνω σου εξ'ολοκληρου και άφησα εμένα στην άκρη.Προτιμησα εσένα από εμένα,
Και αυτο,
Δεν αντέχω να το ξέρω .
Με σκότωσα για να σε αφήσω να ζήσεις,
Δεν μπορέσαμε ποτέ να συνυπαρξουμε μαζί.
Είναι αργα το βράδυ και με τρώνε πάλι οι τύψεις,
Γιατί γαμωτο να μην ήμουν αρκετή;
reblog and make a wish! this was removed from tumbrl due to “violating one or more of Tumblr’s Community Guidelines”, but since my wish came true the first time, I’m putting it back. :)
Αλλά οχι επειδή σου χρωστάει η ζωή(Δεν χρωστάει σε κανέναν) , αλλά επειδή εσύ το χρωστάς σε εσένα.
Για όλα όσα πέρασες,για όλα όσα στερηθηκες,για όλες τις φορές που πληγωθηκες.
Οι καλύτερες μέρες δεν θα έρθουν μόνες τους.
Εσύ θα τις φέρεις.
Παίζει να βαρεθήκατε τις άλλες ερωτήσεις και έγραψα καινούριες που ελπίζω να σας αρέσουν. Αααααα! Στείλτε κιόλας όμως να απαντήσουμε και σε καμία γιατί έχει πέσει φοβερή βαρεμάρα ^_^
Ρωτήστε με τώρα που είμαι στον υπολογιστή και μπορώ να απαντάω πολλές μαζί ^_^
Την τρυφερότητα δεν την ζητάς,την αποκτάς
Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα χώριζα για να είμαι μαζί σου. Όχι μην το παινεύεσαι, μην χαμογελάς. Δεν χαίρομαι για αυτό. Λένε πως δεν διαλέγεις αυτόν που θα ερωτευτείς και άμα μπορούσα να διαλέξω, σίγουρα δεν θα διάλεγα εσένα. Και δεν είναι πως το αξίζεις, πως αξίζει να χώριζα άλλους για σένα, δεν θα το έκανα για αυτό. Για τη πληγωμένη καρδιά μου θα το έκανα, που όπως ένιωσε για σένα, δεν ένιωσε για κανένα.
Όποιον και να έβρισκα θα μου ταίριαζε σε κάποια σημεία, αλλά όχι σε όλα. Θα γέμιζαν κάποια κενά μου, αλλά όχι όλα. Για τι κενά όμως μιλάω; Δεν γεννηθήκαμε γαλοπούλες, για να μας γεμίσετε και να νιώθουμε πλήρης, όπως λένε. Οπότε όχι, δεν έχω κενά, είμαι ολόκληρη και γεμάτη από μόνη μου. Απλά θα πω πως ταίριαζα με αυτούς στις σκέψεις, σε κάποια ενδιαφέροντα, στα μυαλά μας. Αλλά δεν ταιριάζαμε σε όλα. Με σένα δεν έβρισκα κάτι που να μου έλειπε, είχες ότι ήθελα. Αλλά εγώ μάλλον δεν είχα ότι ήθελες εσύ.
Δεν άξιζες ούτε τα ξενύχτια μου, ούτε τα μεθύσια μου, ούτε τις κραυγές μου, ούτε τα δάκρυα μου. Δεν άξιζες την καρδιά μου. Όλο μου το είναι, που είναι τόσους μήνες αφιερωμένο και δωσμένο μόνο σε σένα. Δεν αξίζεις τη ταχυπαλμία που με πιάνει κάθε φορά που κάνεις εμφάνιση στη ζωή μου. Την εμφάνιση που διαλέγεις εσύ, όποτε θες να μπουκάρεις και να ανοίξεις την πόρτα μου, και έτσι βιαστικά όπως έκανες πάντα να φύγεις. Χωρίς να με έχεις προϊδεάσει πως έρχεσαι, και πριν καν καταλάβω πως ήρθες, να φεύγεις. Πάλι. Όπως έκανες πάντα. Αφού ποτέ δεν μένεις και δεν θα μείνεις.
Δεν είσαι για τα δύσκολα εσύ αγάπη μου. Είσαι για τα εύκολα, αυτά που είναι κοντά σου και που δεν θέλουν πολύ προσπάθεια να αποκτήσεις. Είσαι για απολαύσεις μιας νύχτας και όχι μιας ζωής. Φοβάσαι το άγνωστο, φοβάσαι άμα δεν ξέρεις πως θα βγει. Δεν τολμάς, δεν ρισκάρεις.
Θυμάμαι ένα βράδυ στο τηλέφωνο, μου χες πει ότι δεν λες μεγάλα λόγια γιατί φοβάσαι πως θα σε ξαναπληγώσουν άτομα, όπως είχε γίνει στο παρελθόν. Με είχες ρωτήσει άμα εννοώ αυτά που λέω και πως δεν είναι όλα ένα καλοστημένο όνειρο. Ήθελες να εννοώ αυτά που λέω και φοβόσουν μην είναι ψεύτικα. Η ειρωνεία; Ότι εγώ ότι είπα το ένιωθα, όσα είπα ήταν αληθινά, αλλά σε αντίθεση με τα δικά σου λόγια που δεν ήταν και τόσο. Γιατί αυτή που πληγώθηκε, ήμουν εγώ. Φοβόσουν μην σε πληγώσω και τελικά το έκανες εσύ σε μένα. Σου ανοίχτηκα τόσο για να σου δώσω να καταλάβεις πως δεν έχεις να φοβηθείς κάτι από μένα, σου έδωσα τη καρδιά μου και εμπιστεύτηκα τα χέρια σου να την κρατήσεις ασφαλή και να μην σου πέσει κάτω, αλλά σου έπεσε. Πόσο αφελής γίνεσαι όταν είσαι ερωτευμένος.
Αλλά να προσάψω τίποτα σε σένα δεν μπορώ. Έτσι κι αλλιώς, έχεις φύγει. Δεν είσαι εδώ να ακούσεις τα παράπονα μου, τα νεύρα μου, τις βρισιές μου, το πόνο μου. Γιατί μπήκες στη ζωή μου με το έτσι θέλω, τόσο ξαφνικά και με τον ίδιο τρόπο βγήκες από αυτήν. Χωρίς να κοιτάξεις πίσω για να δεις πόσο διαλυμένη με άφησες. Αφού δεν σε ένοιαξε και ποτέ. Εσύ να είσαι καλά και άσε τους άλλους να μαζεύουν τα κομμάτια τους. Σωστά μωρό μου;
Και διαβάζοντας όλα αυτά απορώ γιατί ακόμα σε θέλω, γιατί θέλω κάποιον που πονάω τόσο για αυτόν και ούτε καν του περνάω από το μυαλό του πια. Αλλά ο έρωτας είναι τυφλός και εγώ πάντα τυφλή ήμουν για σένα. Από τη πρώτη στιγμή που είχα δει μήνυμα σου, λες και βαθιά μέσα μου το ήξερα είχα πει «εμείς οι δύο θα μπλέξουμε», και τελικά μπλέχτηκα μόνη μου!
- έλα μωρό μου με ακούς καλά;
- ναι σε ακούω.
- είμαι πάνω στο μηχανάκι φοράω το ένα ακουστικό και το έχω μέσα από το κράνος.
-τιιιι? Πας καλά;;; κλείσε τώρα και πάρε με όταν φτάσεις!!!
- γιατί βρε παιδί μου? Προσέχω! Κοιτάω μπροστά έχω και τα δυο χέρια στο τιμόνι.
(Πιάνω το στέρνο μου.. Η παλμή ανέβηκαν.)
-σε παρακαλώ άκου...θα κλείσω και πάρε με όταν φτάσεις. Να προσεχεις σε παρακαλώ.
Δεν ήταν ότι ανησυχούσα που οδηγούσε ενώ μιλουσε στο τηλέφωνο μαζί μου.. Εννοείται πως φοβόμουν και γι'αυτό..
Ελα όμως που με έπιασε ταχυκαρδία όταν άκουσα οτι έχει τα ακουστικά μέσα από το κράνος για να μου μιλά όσο θα επέστρεφε σπίτι. Θυμάσαι;;;; και εσύ το έκανες αυτό.. Κάθε πρωί που θα ξυπνούσες να πας στην δουλειά σου.. Και κάθε φορά που θα επέστρεφες σπίτι σου.. Ήμουν στο ακουστικό σου.. Γιατί όλα σε θυμίζουν;;; κ γιατί όλα όσα σε θυμίζουν μου ανεβάζουν τους παλμούς της καρδιάς;;
Οδηγείται με προσοχή....!!! Οχι αλκοόλ όταν Οδηγείται. !!!
Και όχι τηλέφωνα όταν οδηγείται.!!!
Lucifer Wallpapers- like/reblog if you use
“Είμαι απ’ τη χώρα των δημοσίων εγκληματιών και των νεκρών μαθητών σε μια στροφή των Τεμπών.”
Στοίχημα - Ελλάς Ελλήνων
Η ιστορία επαναλαμβάνεται 20 χρόνια μετά…
between the rain
Κι αν σ'αγαπώ κι εγώ σίγουρα δεν θα φύγω...
Αν είναι να με θυμούνται για κάτι ας με θυμούνται για τον τρόπο που αγαπώ
Ρε διάολε!!
Ποτέ μου δεν σε ξέχασα!!! ΟΣΕΣ ΓΑΜΗΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ ΚΑΤΕΛΗΓΑ ΚΕΝΗ!!
Δεν μπορώ να αγαπήσω ρε !!! Το Καταλαβαίνεις;;; πέρασαν 2 γαμημένα χρόνια και δεν μπορώ να αγαπήσω!!!!! Προσπάθησα, πάλεψα μα δεν τα κατάφερα γαμώτο.. Ήρθες με Στιγμάτησες μου έκανες να σου δώσω ΌΛΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΝΑΙ την ψυχή μου, ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ!!
Και δες με τώρα.. Δες με...!!! Δεν μπορώ να αγαπήσω, δεν μπορώ να ερωτευτώ δεν βρίσκω ΤΙΠΟΤΑ που να με γεμίζει και να με κάνει ευτυχισμένη!!!!!
Όλα περνούν και χάνονται, το γέλιο μου, το χαμόγελο μου κρατάνε μια στιγμή και μετά ΤΙ?
Πάλι Κενό... Μου πήρες τα πάντα γαμωωωω!!! Κ δεν ξέρω ποια είμαι, τι κάνω, ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ... Είμαι χαμένη γαμω... Ποναωωωωω ...