Avatar

Milena.

@mono-mazi-soy

07/10/2018
Avatar
reblogged
“Ποτό στο ποτό άλλο ένα βράδυ που κάηκε απότομα κοιτώντας την οθόνη του κινητού για ένα όνομα, ένα παράλογο κόλλημα, λες μια αγκαλιά να αρκεί για να διορθωθεί το πρόβλημα?”

— Iratus

Avatar
reblogged

Απλά παραδέξου ότι τα λόγια που μου είπες, ήταν ψέματα.

- kosmos-xwris-oneira

Avatar
reblogged
Avatar
aeluuin0

1.

“Μερικές φορές, συναντάς κάποιον, και είναι τόσο ξεκάθαρο ότι εσείς οι δύο, σε κάποιο επίπεδο, ανήκετε μαζί. Ως εραστές, ως φίλοι, ως οικογένεια ή ως κάτι τελείως διαφορετικό. Απλά συνεννοείστε, είτε απλά καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο, είτε είστε ερωτευμένοι είτε είστε συνένοχοι στο έγκλημα. Συναντάς αυτούς τους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ζωής σου, από το πουθενά, κάτω από τις πιο περίεργες καταστάσεις, και σε κάνουν να νιώσεις ζωντανός. Δεν ξέρω αν αυτό σε κάνει να πιστέψεις στις συμπτώσεις, ή στη μοίρα, ή απλά στην τύχη, αλλά σίγουρα κάνει εμένα να πιστεύω σε κάτι.”

Avatar
reblogged
Avatar
soureal
Ποσό μαρεσει που με ζηλεύετε μερικές μερικές
Avatar
reblogged
ΝΑΙ έχω αλλάξει…!
ΝΑΙ δεν συμπεριφέρομαι όπως παλιά…!
ΝΑΙ δεν μιλάω σε ανθρώπους που μου παίζουν πουστιά…!
ΝΑΙ ίσως κάνω λάθη…!
ΝΑΙ ίσως ξέχασα άτομα…!
ΝΑΙ αγαπώ όσους με αγαπάνε…!
ΝΑΙ μιλάω απότομα εκεί που πρέπει…!
Ξέρεις γιατί…?
Γιατί κάποια λόγια τους και κάποιες Καταστάσεις Με Ανάγκασαν Να Γίνω Έτσι…!
Avatar

Οι μαλακίες επιστρέφονται αγάπη μου...

Avatar
reblogged

Αφου την κανετε που την κανετε τη μαλακια,γιατι πεπειζεστε τοσο οτι ολα ειναι ενταξει μετα;

Ελεος ειστε.

Avatar
reblogged
Avatar
tha-swthw

Το θεμα ειναι οτι βαρεθηκα να με απογοητευει.

Avatar

Στο είχα πει

«Δεν θα έπρεπε να απαρνιέσαι την επίδραση του παρελθόντος», του είπε.

«Δεν θα έπρεπε να απαρνιέσαι την επίδραση του έρωτα», της απάντησε.

«Ποτέ μην υποτιμάς τα σημάδια που αφήνουν οι πράξεις σου», συνέχισε.

«Ποτέ μην υποτιμάς τη δύναμη της αγάπης», είπε ξανά εκείνος.

- Παντρέψου με - Άφησε την - Δεν μπορώ - Πως τολμάς; - Σε φοβάμαι - Σε λυπάμαι - Φοβάμαι το λάθος το επαναλλαμβανόμενο - Φοβάμαι την προδοσία - Φοβάμαι το ψέμμα σου - Φοβάμαι τη μοναξιά - Φοβάμαι τον θάνατο - Φοβάμαι το εγώ σου - Φοβάμαι το δικό σου - Φοβάμαι τον φόβο σου - Φοβάμαι τις ενοχές μου - Φοβάμαι τις ενοχές σου

«Τι θα απογίνουμε; Δύο ερωτευμένοι εγκλωβισμένοι στον φόβο μας», του είπε εκείνη

«Θα σε αγαπώ για πάντα. Θέλω να με αγαπάς για πάντα», απάντησε

- Είσαι εξάρτηση - Είσαι επιθυμία - Είσαι εθισμός - Είσαι ανιδιοτέλεια - Θέλω να σε δω να δίνεσαι - Θελω να υποταχθείς - Θέλω να σε δω να ρισκάρεις - Θέλω να υπερβείς τα όρια σου - Θέλω να με πείσεις πως αξίζω - Θέλω να με πείσεις πως αξίζεις - Θέλω να πείσω τον εαυτό μου να πάψει να σε αγαπά - Έχω προσπαθήσει να πείσω τον εαυτό μου να πάψει να σε ποθεί, μα είναι αδύνατον - Είναι αδύνατο - Πρέπει να νικήσω την εξάρτηση που έχει καταβάλει τη ψυχή μου - Τότε θα είναι πια αργά - Ή μήπως πολύ νωρίς; - Φύγε από το σπίτι μου - Φίλα με - Φτύσε με - Γδύσε με - Χύσε με - Πείσε με - Θέλεις μεγάλα λόγια; - Θέλω μεγάλες πράξεις - Ξεχνάς - Θύμισε μου - Θυμάσαι τότε που.. - Πάψε, μην μου λες για τότε, αύριο πρωί κάνε με να θυμάμαι το αποψινό βράδυ, μπορείς; - Νομίζω πως μπορώ - Το νομίζω είναι το ρήμα του μαλάκα - Το μπορώ είναι το ρήμα του αφελή - Πες πως μπορείς κι ας είναι ψέμα - Ποτέ δεν θα σου πω ψέμματα ξανά - Ποτέ δεν σου είπα - Πάψε - Πάντα γούσταρα τη σιωπή μαζί σου - Πάντα γούσταρα το άρωμά σου πάνω μου - Δεν έκανα μπάνιο για να έχω τα υγρά σου στο σώμα μου - Ζηλεύω όσες γεύτηκαν το κορμί σου - Ζηλεύω όσους διάβασαν το μυαλό σου - Ζηλεύω όσες πνίγηκαν με τα χύσια σου - Ζηλεύω όσους έπνιξε το μουνί σου - Ζηλεύω όσες ξάπλωσαν στα σεντόνια σου - Ζηλεύω όσους σ’άκουσαν να τραγουδάς - Ζηλεύω όσες τον έπαιξες για εκείνες - Ζηλεύω όσους σε είδαν στα τέσσερα - Ζηλεύω που ο καναπές σου έχει τα υγρά της - Ζηλεύω που τα εισερχόμενα μειλ σου έχουν γεμίσει το όνομα του - Ζηλεύω πολύ - Δεν σε ζηλεύω καθόλου - Λες ψέμματα - Με πονάς - Θέλω να πάψω να σκέφτομαι - Θέλω να πάψεις να μιλάς - Θέλω τα χάπια μου - Είσαι εξαρτημένη - Θέλω ένα ποτό - Θέλω να μεθάς μαζί μου - Θέλω να μεθάω μαζί σου - Θέλω να κοιμηθώ αγκαλιά σου - Θέλω να γυρίσω το χρόνο πίσω - Φέρε τον χαμένο χρόνο εδώ. Και τώρα. - Είμαι δειλός - Είμαι μισή - Είμαι εδώ - Είσαι εδώ και εκεί - Είμαι παντού - Είσαι μαλάκας - Συγγνώμη - Δεν θα σε συγχωρήσω ποτέ - Δεν θα ξεχάσω ποτέ - Πρέπει να χωρίσουμε - Πρέπει να χωρίσουμε - Δεν μπορώ να σε χάσω - Δεν μπορώ να σε αφήσω - Δεν μπορώ να σε φέρω πίσω - Δεν μπορώ να γυρίσω - Δεν. Μπορώ. - Μπορώ; Δεν.

Κι έμειναν εκεί να κοιτάζουν το ρολόι. Ήταν μια ακόμα φορά από τις χιλιάδες που συμφωνούσαν, χωρίς να το καταλαβαίνουν. Χωρίστηκαν βιαστικά. Για να μην δουν ο ένας την ψυχή του άλλου λαβωμένη. Πήρε την τσάντα της που είχε χύμα μερικά χάπια. Κούμπωσε δύο στην τουαλέτα. Εκείνος άνοιξε το κινητό του κι έκανε πως πατάει κουμπιά, ενώ συγκεντρωνόταν στον ήχο του δείκτη, μετρώντας τα δευτερόλεπτα που θα γυρίσει σε εκείνον. Αυτή σκούπισε την χυμένη μάσκαρα με τα υγρά μαντιλάκια μιας άλλης γυναίκας που είχε κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι με εκείνη κι ένιωσε ένα δάκρυ να στάζει στο μάγουλο της. Το σκούπισε κι αυτό βιαστικά. Βγήκε έξω. Εκείνος ήταν νευρικός. Μα δεν την κοίταξε. «Το κολιέ σου είναι στο κομοδίνο», της είπε. Εκείνη κοίταξε τα πόδια του που έτρεμαν. Κάποτε της είχε πει πως αυτό συμβαίνει όταν έχει καύλες ή όταν είναι χαρούμενος. Γύρισε το κεφάλι αλλού, πήρε το κολιέ, το φόρεσε, κοίταξε για μια ακόμα φορά το σαλόνι του, το τραπέζι με τα χειρόγραφα που του είχε χαρίσει, το επιτραπέζιο που έπαιζαν τα βράδια, την κουβέρτα που την σκέπαζε τα χειμωνιάτικα πρωινά, τα μάτια του που γυάλιζαν. Τον αγαπούσε στα αλήθεια. Και για αυτό έπρεπε να τον αφήσει. Ποτέ δεν θα ήταν ξανά το ίδιο. Θα τον έβλεπε μετά από χρόνια σε ένα αθηναϊκό εστιατόριο. Είχε μούσια κι έτρωγε μόνος. Φαινόταν διαλυμένος. Εκείνη ήταν με έναν τύπο. Κοιτάχτηκαν από μακριά. Δεν άντεξε να τον κοιτάζει. Πήρε την συντροφιά της και έφυγαν. Της έγραψε ένα γράμμα. Το έστειλε στο πατρικό της. Την αγαπούσε στα αλήθεια. Το γράμμα είχε τίτλο «Στο είχα πει».