Foulou

I never had a Real one, I always was the real one

Sad but true.💔

Φεύγοντας λοιπόν να σου πω και τούτο.

Δεν έμεινα από ανάγκη,

Η ανάγκη μου ήταν να φύγω.

Έμεινα γιατί σ'αγαπουσα.

Με κοιτάνε παράξενα κάθε που μιλάω για εσένα και μένα.Και αναρωτιέμαι γιατί,αφού είσαι η μόνη όμορφη ιστορία που έχω να αφηγηθώ.Πως γίνεται,ρωτάνε.Μετα από όλα όσα σου έκανε,εσύ να μπορείς να μιλάς με τόση αγάπη για εκείνον;Και εγώ αναρωτιέμαι πώς θα γινόταν αλλιώς;Δεν ήταν ένα πράγμα,όπως έλεγες και εσύ.Ηταν πολλά.Μπορει να εισαι ο μόνος που κατάφερε να βγάλει στην επιφάνεια τον χειρότερο μου εαυτό,αλλά εισαι επίσης εκείνος που κατάφερε να βγάλει τον καλύτερο και αυτό δεν θα μπορούσα ποτέ να το ξεχάσω.Μπορει να σταξαν κάμποσα δάκρυα από τα μάτια μου,αλλά επίσης χάραξαν τα μάγουλα μου,τα πιο αληθινά χαμόγελα.Καποτε υπήρξες εκείνος που ένωσε ένα ένα τα χίλια κομμάτια της καρδιάς μου,ακόμη και αν ήσουν ο ίδιος που την έσπασε ξανά στο τέλος.Για αυτό λοιπόν,θα ήταν άδικο να μιλώ με μίσος για εσένα,η να παριστάνω πως δεν υπήρξες ποτέ.Και ασχέτως με την κριτική που εισπράττω για αυτό,δεν θα σταματήσω ποτέ να υπερασπίζομαι τα συναισθήματα μου για εσένα.

Θα συνεχίσω λοιπόν να μιλώ για εσένα με όση αγάπη μου έχει απομείνει.Δεν περιμένω κανέναν τους να καταλάβει,ούτε καν εσένα.Και αν με ρωτάνε γιατί,θα απαντώ μονάχα πως ήσουν ο άνθρωπος που κατάφερε να με κάνει να νιώσω ανθρώπινη και που ήταν εκεί να μου κρατά το χέρι κάθε φορά που νόμιζα πως θα το έχανα αυτό.

Για αυτό,δεν χρωστάω πουθενά εξηγήσεις,ούτε καν στον ίδιο μου τον εαυτό.Ησουν ότι καλύτερο και ότι χειρότερο μου έχει συμβεί και ότι και αν γίνει εν τέλη,ποτέ το ένα δεν θα καταφέρει να αναιρέσει το άλλο.

Σ'αγαπω.

Πέρασες δίπλα μου τις προάλλες

Σε είδα

Δεν σε χαιρέτησα, δεν με χαιρέτησες

Προχώρησες, προχώρησα κι εγώ.

Έμαθα πως είναι όμορφη, γλυκιά και σε κάνει να γελάς.

Με θυμίζει καθόλου άραγε;

Ίσως καμία φορά ο τρόπος που σε κοιτάει; Ίσως καμία φορά ο τρόπος που φωνάζει το όνομα σου; Μήπως καμία φορά ο τρόπος που γελάει με τα χαζά σου ανέκδοτα;

Προχώρησες, προχώρησα κι εγώ.

Όμορφος είναι ναι και γλυκός πολύ και εμένα με κάνει να γελάω.

Κάποιες φορές ξέρεις μου λείπουν αυτά τα χαζά ανέκδοτα, αυτά για τα οποία πάντα σε κορόιδευα

Ή ίσως μου λείπει ο τρόπος που γελούσες πριν καν τα ολοκληρώσεις

Ή ίσως μου λείπεις και εσύ…

Αλλά προχώρησες, προχώρησα κι εγώ;

Δεν σε κατηγόρησα για τίποτα

μα

το μόνο που πιάνω ώρες ώρες τον εαυτό μου να αναρωτιέται

με παράπονο

είναι

γιατί δεν πίστεψες σε εμάς.

fingering a good girl until shyness turns to begging for more>>>>

plz and thank u

Δεν μου βγαίνει να φιλοσοφήσω απόψε .

Άντε και γαμησου.

Σε χρειάζομαι και δεν είσαι εδώ.

Ποτέ δεν ήσουν εδώ.

You'll never know a love like mine. that's a promise.

Πες με μαλακα,

ξεσπαγα σ 'όσους αγάπησα

Και μετά από καιρό

ακούς πάλι την καρδιά σου να χτυπάει

αργά, ρυθμικά, σχεδόν ανεπαίσθητα.

Στη σκέψη ενός ονόματος, μιας γνωριμίας καινούριας

η καρδιά χορεύει και παρασέρνει με το ρυθμό της όλη σου την ύπαρξη.

Και κάπου εκεί αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχουν τελειώσει όλα

και πως υπάρχει ακόμα ελπίδα.

I’m the type of girl your mother hopes you fall in love with

“You’re my girl” is my fav thing. Like yes I am. You’re right. Say it again.

Razljubit (ρώσικα): όταν τα συναισθήματα σου για κάποιον αλλάζουν, όταν παύεις πλέον να είσαι ερωτευμένος

Ένα βιβλίο που διάβαζα έλεγε σε κάποιο σημείο «Δεν πρέπει να μπλέξεις πάλι μαζί του επειδή ξαναγύρισε».

…για όσους μπορεί να πρέπει να το ακούσουν!❤️‍🩹

Τι φοβάσαι ότι θα χάσεις;

Δεν έμεινε και τίποτα από εμένα.

Δεν θέλησες ποτέ να κρατήσεις κάτι δικό μου.

Τα χέρια σου δεν μύρισαν ποτέ το άρωμα μου.

Τα μάτια σου δεν πότισαν ποτέ από χαμόγελα μου.

Τα αυτιά σου δεν πλημμύρισαν ποτέ από την φωνή μου.

Από μουσικές μου.

40 φορές όλες κι όλες.

Τι να προλάβω να αφήσω;

Τι να πρωτοκρατήσεις;

Δεν υπήρχα πουθενά!

Άφησα λίγο καφέ μόνο στο ντουλάπι σου.

Τίποτα άλλο.

Ίσως και το σακίδιο μου με τα πράγματα που πηγαινοέφερνα σαν τον τουρίστα να άφησε κάποιο αποτύπωμα στην καρέκλα σου.

Τίποτα παραπάνω.

Καμία μουσική.

Καμία ανάμνηση.

Καμία εκδρομή.

Κανένα χάδι.

Κανένα κράτημα χεριού.

Καμία μοιρασμένη μπουκιά.

Κανένα χαρισμένο φούτερ.

Καμία κοινή φωτογραφία.

Τίποτα δικό μας.

Τι φοβάσαι τώρα;

Αν ποτέ μου σε ξεκόψω,

εντελώς από τη ζωή μου

κατάλαβε κάτι..

Μάλλον εσύ μου έδωσες το ψαλίδι.

Κι ήταν ωραία τα μάτια σου

Αλλά δεν ήξερες που να κοιτάξεις

Ριτσος