Νομίζεις πως σε ξέχασα;

Όχι μωρό μου,σαν εσένα ανθρώπους δεν ξεχνάω💋

Και κάθομαι και σκέφτομαι ρε πούστη μου γιατί σ'αγάπησα και γιατί σ'αγαπάω ακόμα.

Τα λόγια σου πονάνε μωρό μου.

Γιατί τόσο μίσος;

Γιατί γίναμε έτσι;

Γιατί;Σε ρωτάω μα δεν απαντάς.

Εξάλλου δεν θα απαντήσεις ποτέ.

Ξέρεις τι βαρέθηκα όσο τίποτα άλλο;

Το γκρίζο που περιβάλλει Αθήνα,το σιχάθηκα.

Δεν αντέχω άλλη γκριζούρα.

Να βγαίνω έξω και να μυρίζω το καυσαέριο και τα πνευμόνια μου να καίγονται και οι σκέψεις να περνάνε ατελείωτες μέσα στο μυαλό μου.

Μέσα από την σαπίλα της πόλης ξεπροβάλλει ο ουρανός που μόνο εκείνος με κάνει να νιώθω μια ζεστή θαλπωρή.

Θέλω να γκρέμισω ότι καταστρέφει αυτήν την πόλη και να αγγίξω τον ουρανό που τα χρώματα του είναι πιο υπέροχα και από τα χρώματα γύρω μου.

(Δικιά μου φωτογραφία,δικό μου κείμενο.)