notte

New York metrosu, Stanley Kubrick, LOOK dergisi, 1946

“İnsanın içine dokunan bir sadelikle çocukluk anılarına bağlıydı; küçük bir duvar saati, dantelli bir yastık, gri ciltli bir Shakespeare'i nereye gitse beraber götürürdü. Yaşamı bir kadın olarak değil de bir ruh olarak süslüyordu sanki.”

“Kentin hala gözleri açık köstebeğiyim. Kemiriyorum yalnızlıkları ve korkuları. Yalnız ve korkak olduğum için bütün mektuplarımın sana söyleyemediğim her şey olduğunu, güneşin tutulduğu gün öleceğimi, bunun bir kabus olduğunu da söylemeliyim.”