Bir kurbağayı su dolu bir kaba koyun ve suyu ısıtmaya başlayın. Su sıcaklığı yükselmeye başladığında, kurbağa vücut sıcaklığını buna göre ayarlar. Kurbağa, suyun sıcaklığının artmasıyla vücut ısısını ayarlamaya devam eder. Sadece suyun kaynama noktasına yaklaştığı zaman kurbağa daha fazla ayar yapamıyor. Bu noktada kurbağa atlamaya karar verir. Kurbağa atlamayı dener, ancak bunu yapamaz çünkü vücut ısısını ayarlayan bütün gücünü kaybeder. Yakında kurbağa ölür. Kurbağayı ne öldürdü? Bir düşünün! Birçok kişinin kaynar su diyeceğini biliyorum. Ancak kurbağayı öldüren şey hakkında gerçek şu ki ne zaman atlaması gerektiğine karar veremiyordu. Hepimiz insanlarla ve durumlarla uyum sağlamak zorundayız, ancak ne zaman ayarlamamız gerektiğini, ne zaman ilerlememiz gerektiğini veya atlamamız gerektiğinden emin olmalıyız. Zıplamamızın önünde durumla baş etmemiz ve uygun önlemleri almamız gerektiği zamanlar vardır. İnsanlara bizden fiziksel, duygusal, maddi, manevi veya zihinsel olarak yararlanmak için izin verirsek bunu yapmaya devam edecekler. Zıplayıp atlamaya karar verelim! Kimse bizim için atlamayacak … Güç sahibi olduğumuz sürece atlayalım.

Bize nokta kadar menfaat için virgül kadar eğilme diye öğütlendi ama bakıyorum da bazıları menfaati için yataktan yatağa kucaktan kucağa nefes nefese…