Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor.
Allahım lütfen artık içimin güzelliği dışıma da yansısın
Mental olarak aşırı yorulduğum bir dönemdeyim yatıp bir ay filan uyanmak istemiyorum.
Kalbiniz ne kadar temiz olursa olsun karşındakinin düşüncelerine göre yargılanacaksınız. Bu kabulleniş fazlasıyla yorucu.
Yine anlaşılmayacağımı adım gibi bildiğim halde ne hissettiğimi anlattım.
yazılıya çalışmayıp yüksek aliyim allah ım diye dua ederken
“Eskiden sesin titrese nefesim kesilirdi. Şimdi ölsen, en fazla eşitleniriz. Ben artık yapamam Müzeyyen.”
Hafta sonu arkadaşlarla gezmek
Hareketsizce saatlerce yatakta yatmak
O çok tanıdığını sandığın insanı aslında hiç tanımadığını fark ettiğin o an.
Frida Kahlo şu sözlerle sanki beni anlatıyor; “Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.”
“bir şekilde, bir yerlerde eksildik; tamamlanamıyoruz.”




