Πόσο λιώνω για πάρτυ του ρε πούστη μου✨

Πόσο λιώνω για πάρτυ του ρε πούστη μου✨

Πόσο λιώνω για πάρτυ του ρε πούστη μου✨

Πόσο λιώνω για πάρτυ του ρε πούστη μου✨

Πόσο λιώνω για πάρτυ του ρε πούστη μου✨

Make me admit stuff?

1. Would you have sex with the last person you text messaged? 2. You talked to an ex today, correct? 3. Have you taken someones virginity? 4. Is trust a big issue for you? 5. Did you hang out with the person you like recently? 6. What are you excited for? 7. What happened tonight? 8. Do you think it’s disgusting when girls get really wasted? 9. Is confidence cute? 10. What is the last beverage you had? 11. How many people of the opposite sex do you fully trust? 12. Do you own a pair of skinny jeans? 13. What are you gonna do Saturday night? 14. What are you going to spend money on next? 15. Are you going out with the last person you kissed? 16. Do you think you’ll change in the next 3 months? 17. Who do you feel most comfortable talking to about anything? 18. The last time you felt broken? 19. Have you had sex today? 20. Are you starting to realize anything? 21. Are you in a good mood? 22. Would you ever want to swim with sharks? 23. Are your eyes the same color as your dad’s? 24. What do you want right this second? 25. What would you say if the person you love/like kissed another girl/boy? 26. Is your current hair color your natural hair color? 27. Would you be able to date someone who doesn’t make you laugh? 28. What was the last thing that made you laugh? 29. Do you really, truly miss someone right now? 30. Does everyone deserve a second chance? 31. Honestly, do you hate the last boy you were talking to? 32. Does the person you have feelings for right now, know you do? 33. Are you one of those people who never drinks soda? 34. Listening to? 35. Do you ever write in pencil anymore? 36. Do you know where the last person you kissed is? 37. Do you believe in love at first sight? 38. Who did you last call? 39. Who was the last person you danced with? 40. Why did you kiss the last person you kissed? 41. When was the last time you ate a cupcake? 42. Did you hug/kiss one of your parents today? 43. Ever embarrass yourself in front of a crush? 44. Do you tan in the nude? 45. If you could, would you take back your last kiss? 46. Did you talk to someone until you fell asleep last night? 47. Who was the last person to call you? 48. Do you sing in the shower? 49. Do you dance in the car? 50. Ever used a bow and arrow? 51. Last time you got a portrait taken by a photographer? 52. Do you think musicals are cheesy? 53. Is Christmas stressful? 54. Ever eat a pierogi? 55. Favorite type of fruit pie? 56. Occupations you wanted to be when you were a kid? 57. Do you believe in ghosts? 58. Ever have a Deja-vu feeling? 59. Take a vitamin daily? 60. Wear slippers? 61. Wear a bath robe? 62. What do you wear to bed? 63. First concert? 64. Wal-Mart, Target or Kmart? 65. Nike or Adidas? 66. Cheetos Or Fritos? 67. Peanuts or Sunflower seeds? 68. Favorite Taylor Swift song? 69. Ever take dance lessons? 70. Is there a profession you picture your future spouse doing? 71. Can you curl your tongue? 72. Ever won a spelling bee? 73. Have you ever cried because you were so happy? 74. What is your favorite book? 75. Do you study better with or without music? 76. Regularly burn incense? 77. Ever been in love? 78. Who would you like to see in concert? 79. What was the last concert you saw? 80. Hot tea or cold tea? 81. Tea or coffee? 82. Favorite type of cookie? 83. Can you swim well? 84. Can you hold your breath without holding your nose? 85. Are you patient? 86. DJ or band, at a wedding? 87. Ever won a contest? 88. Ever have plastic surgery? 89. Which are better black or green olives? 90. Opinions on sex before marriage? 91. Best room for a fireplace? 92. Do you want to get married?

ΣΤΕΊΛΤΕ ΜΟΥΥΥΥΥ

ΜΗΝ ΜΕ ΑΓΝΟΉΣΕΤΕ.

Θυμάσαι άραγε;

Θυμάσαι που μου είπες εσυ πρωτος οτι με θες;

Θυμασαι που πηγες να φιλήσεις κι εγω η ηλίθια σε αγκάλιασα σφιχτά ψιθυριζοντας στο αυτί σου “Μην με ξεχάσεις. Ακομα κι αν δεν βρεθουμε ποτέ ξανά, μην με ξεχασεις.” Ένιωσα να χαμογελάς και ύστερα μου είπες “Δεν θα σε ξεχάσω.” Και μου χαϊδευες τα μαλλιά. Το θυμάσαι;

Θυμάσαι που εκανα να μπω 16 ωρες κι άρχισες τα τηλέφωνα γιατι ανησύχησες μήπως επαθα κατι;

Θυμάσαι που σου ειχα στείλει 3 μηνύματα και μου απάντησες 10 μέρες μετα και μου άρχισες τις γλυκες;

Θυμάσαι που οταν έσπασες το πόδι σου το πρώτο πράγμα που εκανα ηταν να σε παρω τηλέφωνο;

Θυμάσαι που μου ειπες πρωτος οτι σου λείπω;

Θυμάσαι που μια Πέμπτη ειχα πιεί αρκετα ρακομελα και σε πηρα τηλέφωνο κι αρχίσαμε να λεμε βλακείες; Θυμάσαι που εκεί που γελαγαμε σου ειπα “Σε θέλω ρε μωρό μου.” Και η κουβέντα εξελίχθηκε;

Θυμασαι που οταν τσακωθηκα άσχημα με τον πρωην μου με πηρες τηλέφωνο για να με ηρεμήσεις;

Θυμάσαι που μου έκανες πρώτος σκηνή ζήλιας Επειδή αποκάλεσα τον κολλητό μου “ζωη μου”;

Θυμάσαι που τσακωθηκαμε επειδή είχα μάθει πως ειχες “κοπέλα” και πως με κοροϊδευες; Τα τρία μηνύματα τα θυμασαι κι αυτα; Που με ρώταγες τι με έπιασε;

Θυμασαι που καναμε να μιλήσουμε 20 μερες και με πηρες τηλέφωνο μεθυσμένος τα ξημερώματα από του κολλητου σου για να ακουσεις την φωνη μου επειδή σου ελειπα;

Θυμασαι οταν τα βρήκαμε και σου ειπα πως σε Θέλω;

Θυμάσαι την ημερα που έκλεισα το εισιτήριο για να ερθω;

Θυμάσαι που με αγνοούσες χωρις λόγο λίγες μέρες πριν έρθω;

Θυμάσαι την αντίδραση μας οταν βρεθήκαμε μετά απο 3 μηνες;

Θυμασαι το πρωτο μας φιλι; Θυμάσαι με πόσο παθος με φιλαγες και με τι λαχτάρα με αγγιζες;

Αν δεν τα θυμασαι εσύ, τα θυμάμαι εγω. Με ήθελες και σε ηθελα. Που πήγε όλο αυτο ρε φιλε;

Θυμάσαι την εξής συζήτηση ενώ ήμασταν αγκαλιά στο κρεβάτι: “Θα ήθελα να ξημερωσουμε ετσι. Αγκαλιά.” “Θα ηθελα να σου κανω έρωτα οοολο το βράδυ και υστερα να αποκοιμηθουμε αγκαλιά.”;

Θυμασαι που εκείνο το βράδυ με ειχες αγκαλιά και με φιλαγες μεσα στο μαγαζί;

Θυμασαι που την επόμενη μερα τσακωθηκαμε;

Θυμάσαι που μου πες πως θες να το τελειωσουμε;

Θυμάσαι που με έλεγες πουτανα κι εύκολη;

Θυμάσαι που ηρθα να σε αποχαιρετήσω για τελευταια φορα και με έδιωξες;

Θυμασαι τα 290 χλμ. Που έκανα και πηγαν στράφι;

Καπου το'χασα νομίζω. Παμε την Ιστορία μας -ή το ψέμα μας- μια τελευταία φορά από την αρχή; Έτσι, για να σου τα θυμίσω λίγο, ακόμα κι αν εσυ εχεις ξεχασει την ύπαρξη μου. Στοιχηματίζω γι αυτο.

Χτες έβρεχε. Χτες ήμουν στο αυτοκίνητο με τους γονείς μου και έβρεχε. Άκουγα τις σταγόνες να πέφτουν πάνω στο αυτοκίνητο και η βροχή όλο και δυνάμωνε. Πάλευα με τον εαυτό μου. Μια μάχη επιβίωσης. Ή θα επιβίωνα ή θα άρχιζα να τον σκέφτομαι. Η βροχή δυνάμωσε κι άλλο. Καθώς έβλεπα τις σταγόνες να κυλούν στο τζαμί, τον δρόμο να έχει σχεδόν πλημμυρίσει και τα γύρω αυτοκίνητα να προχωράνε αργά, δεν μπόρεσα να κρατήσω μακριά τις αναμνήσεις του. Βροχή. Η βροχή ξέρετε είναι, ήταν, ιδιαίτερη για την σχέση μας. Η βροχή μου τον θυμίζει ακόμα πιο πολύ. Γνωριστήκαμε βλέπετε, Σεπτέμβρη. Η σχέση μας άνθισε τους μήνες που ακολούθησαν. Οκτώβρης, Νοέμβρης, Δεκέμβρης και Ιανουάριος. Ένας χειμώνας. Ποτέ δεν καθόμασταν κάπου. Πάντα σε κάποιο παγκάκι ή σε κάποια πλατεία ή στο σταθμό του τρένου. Ξεπαγιάζαμε και συχνά εγώ έτρεμα από το κρύο και μου έδινε τη ζακέτα του. Με κορόιδευε που έτρεμε το πόδι μου από το κρύο. Και μου έλεγε πως έτσι θα φτάσει και Φεβρουάριος και θα καθόμαστε έξω να παγώνουμε. Μα δεν έφτασε Φεβρουάριος για μας… Χαρακτηριστικά λοιπόν θυμάμαι πώς με έκανε να νιώθω ο κρύος αέρας στο πρόσωπο μου. Την ίδια ψύχρα είχε και εχθές. Η ίδια αίσθηση. Και έβρεχε. Όπως είπα η βροχή ήταν χαρακτηριστική. Έβρεχε βλέπετε. Έβρεχε στο πρώτο μας ραντεβού. Έβρεχε στο πρώτο μας φιλί, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Έβρεχε την νύχτα που με άφησε… Εκείνη τη νύχτα. Είπες “εγώ πρέπει να την κάνω τώρα”. Και με άφησες στη βροχή. Δεν σε ένοιαξε που δεν μπορούσα να αναπνεύσω από τα κλάματα. Είχα φορέσει την κουκούλα μου και έκλαιγα με λυγμούς. Πέρασα το δρόμο χωρίς να κοιτάξω. Λεωφορείο θα πέρναγε σε μισή ώρα περίπου. Έβρεχε και δεν κυκλοφορούσε πολύ κόσμος. Κάθισα στο παγκάκι μας και έκλαιγα. Τα δάκρυα μου γινόντουσαν ένα με τη βροχή. Στη στάση του λεωφορείου έκλαιγα με λυγμούς. Όταν επιτέλους έφτασα σπίτι, έπεσα μούσκεμα στο πάτωμα και δεν σηκώθηκα μέχρι που άρχισε να ξημερώνει. Ήταν λοιπόν νύχτα κι έβρεχε.

Βροχή. Δεν ξέρω πως να χαρακτηρίσω τις αναμνήσεις που φέρνει. Αυτό που ξέρω είναι πως παλιά μου άρεσε η βροχή. Όταν έβρεχε έβγαινα στο μπαλκόνι για να την νιώσω να πέφτει πάνω μου. Πλέον δεν την αντέχω. Δεν αντέχω να τη νιώθω στο δέρμα μου. Τη φοβάμαι. Όπως ο σκύλος μου που κάθε φορά που βρέχει κρύβεται κάτω από το τραπέζι. Ειρωνεία λοιπόν. Έκλαιγα στο πίσω κάθισμα και οι γονείς μ δεν το είχαν καταλάβει.

Εκείνη την νύχτα, η βροχή που έπεσε ήταν οξύ. Ξέπλυνε ό,τι κι αν ένιωθε εκείνος για εμένα και ξέπλυνε την χαρα μου και την ψυχή μου. Την ψυχή μου, που την πήραν μακριά τα ρυάκια που έτρεχαν μπροστά στα πόδια μου στη στάση του λεωφορείου. Εκείνη τη νύχτα, που έβρεχε.

Το πρώτο φιλί

Και δεν τολμούσε ούτε να τον αγγίξει

Δεν τολμούσε ούτε να τον κοιτάξει

Φοβόταν ότι θα τον ερωτευτεί και δεν άντεχε στην ιδέα όλων αυτών των συναισθημάτων

Φοβόταν τη δέσμευση,την αφοσίωση σε ένα μόνο πρόσωπο. Αυτή δεν μπορούσε να αφοσιωθεί στον εαυτό της, θα αφοσιωθεί σε άλλον;

Κι αυτός, ποτέ δεν είχε ξανά νιώσει έτσι, ποτέ, δεν είχε ξανά νιώσει την καρδιά του να χτυπάει τόσο δυνατά. Προσπαθούσε να μείνει μακριά της, αλλά κάθε μέρα βρισκόταν όλο και πιο κοντά στην ψυχή της

Κι οι δύο τόσο τρομοκρατημένοι από τα συναισθήματα που τους κυρίευαν και φοβούμενοι μήπως ερωτευτούν δεν είχαν καταλάβει ότι ήταν ερωτευμένοι ήδη ο ένας με τον άλλον

Μέχρι τη μέρα που εκτός από τα χείλη τους και οι ψυχές τους άγγιξαν η μία την άλλη

Τόσο απαλά, τόσο αγνά, προσεκτικοί μην πονέσουν ο ένας τον άλλον, μα ταυτόχρονα τόσο παθιασμένα για να δείξουν πόσο λαχταρούν το άγγιγμα που στερούνταν τόσο καιρό

Και κάπως έτσι, δίπλα στη θάλασσα, αγκαλιά κάτω απ’ τα αστέρια εκείνη την κρύα νύχτα του Φεβρουαριου, κοιτώντας μες τα μάτια, δύο ψυχές ενώθηκαν

Δυο ζευγάρια μάτια καστανά γέμισαν γαλαξίες και άγνωστα μέχρι τότε συναισθήματα

Δύο άνθρωποι που γέμισαν ζωή

Και εκείνη τη στιγμή ήξεραν πως ξανά γεννήθηκαν για να πεθάνουν πάλι

Αν ακόμα περιμένετε τις καλύτερες μέρες, ανεβείτε ένα απόγευμα στην ταράτσα και ξεκινήστε να τις φτιάχνετε.

Το παγωτό σου

Είχα γράψει ότι σου πήρα ένα παγωτό και ότι θα το αφήσω εδώ μέχρι να λήξει, ελπίζωντας ότι θα γυρίσεις πριν γίνει..Το έφαγα όμως..

Έχω ένα κόμπο στο στομάχι κάθε φορά που σε σκέφτομαι..δεν ξέρω τι είναι.. είναι ο ίδιος κόμπος που ένιωθα κάθε φορά που σε έφερνα στα όρια σου…

Μου λείπεις. Όχι επειδή δεν θέλω να είμαι μόνη μου. Επειδή ήσουν ο μόνος που του μιλούσα για τα πάντα. Με άκουγες πάντα. Μπορεί να μην μου χάιδευες τα αυτιά αλλά ήσουν εκεί.

Γιατί; Γιατί ρε γαμώτο; Γιατί δεν μπορούσε να γίνει όλο αυτό πριν από εσένα; Να με γνωρίσεις διαφορετική από ότι είμαι τώρα. Όχι έτσι όπως έχω καταντήσει.. Έχω να δώσω τόσα. Κι όμως όλη αυτή η μαυρίλα που επικρατεί στο κεφάλι μου δεν με αφήνει. Σου έχω δώσει τα μισά. Τα άλλα μισά και να τα έδινα τα έπαιρνα πίσω αμέσως.

Μου λείπεις. Θέλω μια αγκαλιά και να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν στην άδεια μας. Θυμάσαι; Ξέγνοιαστοι. Τίποτα άλλο δεν μας ένοιαζε. Να ξημερώσει, να φάμε πρωινό, να φορτώσεις τις μπύρες σου στο ψυγειάκι, να ετοιμαστούμε για μπάνιο. Σε 2′ είμασταν παραλία. Καθόμασταν στο γνωστό μας σημείο. Μπαίναμε μαζί. Και μετά αντηλιακό και ηλιοθεραπεία. Σε παρακαλούσα όλη την εβδομάδα να μην κάθεσαι στον ήλιο. Ξερό κεφάλι εσύ. Αστακός έγινες. Μόνο και μόνο για να σου βάζω κάθε μέρα γιαούρτι του Κορρέ.

Σεξ κάθε μέρα. Μίνι μήνας του μέλιτος. Αγκαλιές. Βαθιές κουβέντες. Κάθε βράδυ στην βεράντα με μπύρα να κοιτάμε τα αστέρια και να μου λες για τα καλοκαίρια σου στη Λευκάδα. Όλα αυτά που έλεγες τα έκανα εικόνα. Ακόμα κι αν μου είχες ήδη διηγηθεί πιο παλιά αυτά που είχαν συμβεί, σε άφηνα. Να τα ξαναπείς. Πρώτη φορά μου τα έλεγες όλα αυτά. Δεν μιλάς και συχνά. Σαν να αφέθηκες. Όπως στην αρχή.

Δεν θα σε ξεχάσω να με κοιτάς και να μου λες ότι φοβάσαι μην παω αλλού; Σε μένα. Σε μένα; Και κοίτα που είμαστε. Εγώ σπίτι μου -μόνη μου όπως ήθελα- εσύ σπίτι σου μόνος σου, κάτι που από την αρχή επιδίωκες να χάσεις. Την μοναξιά σου. Ίσως μαζί με αυτήν να έχασες και την ηρεμία σου.

Σε τάραξα. Το ξέρω. Έτσι λένε είναι ο έρωτας. Σου ταράζει τα ήρεμα νερά. Ίσως να σου τα παρατάραξα. Ίσως ήθελε λίγο λιγότερο. Όλα με μέτρο.

Υπομονή. Αυτό χρειάζομαι. Ηρεμία. Αγάπη. Όχι από τους άλλους, αυτήν την έχω.  Από εμένα. Προς εμένα.

Δεν το βλέπω όμως. Νιώθω ότι είμαι σε ένα πηγάδι. Όλα μαύρα. Εκεί ψηλά έχει ήλιο και λουλούδια και πεταλούδες. Εγώ είμαι όμως στο σκοτάδι. Και νομίζω είμαι αρκετά βαθιά. Στην άκρη, στο σκοινί που μπορεί να με σώσει, είμαι εγώ πάλι. Αλλά δεν με βλέπω ακόμη. Είναι εκείνη η κοπέλα του 2016 ίσως. Που χαιρόταν με όλα. Εκμεταλλεύοταν πολλά πράγματα και δεν στεναχωριόταν τόσο εύκολα. Δεν ήταν μέσα στο πηγάδι. Ήταν έξω με όλους τους άλλους και πάντα έδινε σκοινιά να σωθούν οι άλλοι από τα πηγάδια τους. Μάλλον ξέχασε να κοιτάξει πίσω της. Και σιγά σιγά έπεφτε στο πηγάδι. Και δεν αντιστεκόταν. Δεν ζητούσε βοήθεια.

Τώρα ξέρω ότι είμαι εκεί. Έχω βοήθεια. Δεν μου έχω φωνάξει ακόμα. Για πόσο καιρό δεν θα έχω φωνή;

ερμίνα

—

Καλύτερα ένα άθλιο τέλος,παρά μιαν αθλιότητα χωρίς τέλος.

-Καρλ Μαρξ

Favourite movie

A healthy relationship

If you love your Dad reblog this. If not he dies in 13 days.

I AM SO SORRY.

I AM SO SORRY that people like you exist you hoe ass bitch.

ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΩ, ΟΣΟΙ ΓΡΑΦΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ

ΣΚΑΣΤΕ

Γρουσουζικα..

E malakes

I cant risk it

ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΣΤ ΓΑΜΩ;

Α γαμηθειτε με αγχωσατε

Ο,τι να ναι είστε ρε μαλάκες

Όχι τον μπαμπά μου πουτάνες!

ποτε θα σταματησουν αυτες οι μαλακιες

Πάλι καλά που δεν μιλάω με τον πατέρα μου

Lovely things to include more in your life: 

‘’Happiness can be found even in the darkest of times. If only one remembers to turn on the light.’’