Haberi yok ama şu an tek kelimesiyle beni bu hayattan kurtarabilir.

Hiçbir yere ait değilim. Her yerden gitmek istiyorum.

“Olayların üzerinden biraz zaman geçtikten sonra insanın gece balkonda otururken parçaları tek tek birleştirip gerçeği farketmesi.”

Gün gelir, Bir ömür bulduğunuz gözlere, Bir ömür hasret bırakır hayat sizi…

İçimde bir ateş her geçen gün büyüyüp canımı yakan.

Sevdiğim insanlara, eşyalara, mekanlara, şehirlere büyük anlamlar yükleyen duygusal yanım yüzünden ömrümün yarısı özleyip hüzünlenmekle geçiyor

O ev bin kez yıkıldı, bin kez yaptım. Şimdi yine yangın yeri fakat artık bir damla su dökmem.

“Bak bunu sakın unutma; her gözünü kapayan uyumaz, her veda eden de gitmiş sayılmaz.”

Mezarının başında bile sensiz duramıyorum.

İnsanları tanıdıkça hep İsmet Özel'in şu dizesi geliyor aklıma: “Neyin aslını öğrendiysem orada acı buldu beni”

Gidenlerin aklımızda kalan mutlu anları bizi üzecek

“Radyoda sevdiğim bir şarkıya denk gelir gibi karşıma çıkışını unutamıyorum.”

sanma ki gamsızım, keder benim kaderime bağlanmış. kimseler bilmesin, tanrı kalemini kırmış.

ağlıyorsun, ölüyorsun ve bazı cevaplar için dua ediyorsun.