ben acınacak haldeydim kendimi sevmeyi bilmediğim için beni seven bir adam bulup adına sevgili demiştim ama o beni sevdikçe soğumuştum ondan çünkü belli ki eziğin tekiydi beni sevdiği için.

Şeker reklamları neden dram filmleri gibi

Bizden nefret ediyorlar diye geveledim. Ne yaptık biz onlara? Zaten sayısı çok az tehlikesiz ve zararsız insanlarız savaşa, ayrımcılığa diktatörlüğe, faşizme, tembelliğe karşıyız. Elimiz silah tutmaz, yüreğimiz yufkadır, disipline gelemeyiz, kan görmeye dayanamaz en önemlisi aşka ve dostluğa inanır şiir okuruz. Ve bu yüzden, onlar gibi güvenceli bir yaşamın düzenli parmaklıklarına tutunarak, akrep ve yelkovanın devinimlerini üzüntüyle kovalayarak ya da katalog, rehber ve broşür indeksleri arasında uçuşup gidişini izlemiyoruz zamanın gidişini. Hangimizin emeklilik maaşı, yaşam sigortası ya da çizgili pijaması oldu söyler misin? İçimizde hangimiz büyüdüğünde asker, polis, bankacı olmak üzere ulusal marşlar ve oyuncak tüfeklerle eğitilen evlatlar yetiştirdi? Hangimizin anlatacak askerlik, yatılı okul anısı olmuştur? Hangimiz mutluluğunu gizler, mutsuzluktan korkar? Dahası hangimiz intihara öcü gibi bakıyor? Savaşta pasif, özgürlük, öncülük ve özgünlükte aktifiz. Yaşama ve ölüme saygı duyuyoruz işte sevgili çocuğum bu nedenle biz çok tehlikeliyiz!..

Sesini çıkaramayanların sesi olmakta sorun yok, ta ki ses çıkaramayanların da kendi sesleri olduğunu öğrenene kadar.