1 Φεβρουαρίου 2018
1 Φεβρουαρίου 2018.
Είμαι στο φροντιστήριο και πιστεψε με,με ολη μου την καρδια θα ευχομουν να σχολαγα και να σε εβλεπα κατω απο το φροντιστηριο μου,λεγοντας μου οτι έχεις μετανιωσει και πως με αγαπας οπως πρωτα.
Πως θα με ξανα αγαπησεις.
Τι άσχημο το ρήμα “ξανα αγαπησεις”
Λες και δεν με αγαπησες ποτε.
Δεν ηθελα να ειμαι μονη μου αυτην την χρονια,χωρις εσενα,χωρις εμας.
Ειμαι κομματια.
Καθε φορα που κανονιζαμε να βγουμε παντα ντυνομουν καλα για να νιωσεις πως εχεις κατι αντάξιο διπλα σου..
Παντα προσεχα τον εαυτο μου..
Ενιωθα ομορφη ακομα και να μην ειχα ντυθει καλα επειδη με εκανες εσυ να νιωθω καλα.
Σχολασα.
Δεν ησουν απο κατω.
Προχωράω προς τον στεργιου.
Καθομαι απεξω και σε περιμενω να φαμε μια παστα γελωντας καθως περιμενω να τσακωθουμε και να τα ξαναβρουμε ενω με παιρνεις αγκαλια και να λες “συγγνώμη που υπερεβαλλα τοσο”.
Γιατί ρε αγάπη μου,γιατι..
Σε αγάπησα πολύ ρε γαμωτο.
Ημουν αλλος ανθρωπος με σενα.
Καταστραφηκα αφου εφυγες.
Θελω να ξεφυγω απο αυτον τον πονο που μου προκαλει η σκεψη οτι φιλησες αλλη ενω πριν λιγο καιρο σκεφτοσουν πως μονο εμενα μπορουσες να φιλησεις ετσι.
Τωρα με τρελαινει που θα σε φιλαει αλλη.
Με σκοτωνει.
Μα αδειαζει πως να στο πω.
Ξαφνικα μπαινω στις κλησεις.
Βλεπω τον αριθμο σου που ειναι ακομα στα αγαπημενα μου και σπαραζω.
Ειναι ο μονος αριθμος που εχω βαλει στα αγαπημενα.
Σκεφτομαι πως δεν θα σε ξαναπαρω τηλεφωνο να σου πω πόσο χαρούμενη ειμαι που θα κοιμηθουμε μαζι.
Ουτε το ποσο χαλια ειμαι γιατι μου λειπεις.
Σηκωνομαι με δακρυα στα ματια και προχωραω στο Mucca.
Καθομαι ξανα και σκεφτομαι τι ειχες παραγγειλει και γελαω γιατί ηταν λες και ειχες να φας δυο βδομάδες..
Περιμενω για λιγα λεπτα μηπως παραγγειλεις κατι και με παρει μαζι του ο ντιλιβερας για να ερθω στην εξωπορτα σου.
Μονο και μονο για να σου πω για μια τελευταία φορα το ποσο ερωτευμενη ειμαι μαζι σου και μετα ας φυγω.
Τρελο το ξέρω.
Μα τι σου λεω και εσενα τωρα ;
Εσυ θα κανεις καινουργιες αναμνησεις με εναν ανθρωπο που σου ταιριαζει και εγω θα ειμαι εδω και θα σκεφτομαι με ποιον θα χαλαω τα λεπτα μου στο τηλεφωνο οταν ανανεώνεται ο χρονος ομιλιας μου καθε μηνα.
Οσο εσυ θα κοιμασαι ηρεμα με την καινουργια σου αγαπη και εγω Θα ξυπναω καθε βραδυ γιατι ακομα και τωρα σε βλεπω στον υπνο μου και στον ξυπνιο μου να μου λες πως δεν θα με αφησεις.
Θυμαμαι που συζητουσαμε για την καλοκαιρινη εκδρομη των προσκόπων και μου ελεγες πως δεν θα αντεξεις 10 μερες μακρυα μου και εγω σου ειπα αμεσως πως δεν θα παω για να μην χασουμε χρόνο απο τις διακοπες μας και τωρα σκεφτομαι το ποσο γρηγορα θελω να φυγω απο αυτον τον κοσμο.
Και τωρα ;
Κατεληξα σε αυτο το παγκάκι.
Το παγκακι μας.
Σε αυτο το παγκακι που με φιλησες με παθος και νομιζα πως θα πεθανω απο τον έρωτα που ένιωθα εκεινη την ημερα για σενα.
Σταματαω για ενα λεπτο να σκεφτομαι.
Αναβω ενα τσιγαρο.
Ειμαι εγω και τα συναισθήματα μου.
Θα σε περιμενω ειπα απο μεσα μου και τραβηξα την τελευταία τζουρα.
“Θα σε περιμενω,μην αργησεις”
Ειπα και κοιταξα το παγκακι, ανυπομονώντας να ερθω και αυριο να καθισουμε μαζι.
-Κ
