Mektubunda tek bir cümle yazıyordu “Bu intihar için tam yirmi dört yıl eğitim aldım.”

Biri olmalı insanın hayatında. Düşünen, seven, her an özleyen. İyi günde, kötü günde yanından ayrılmayan. Sıkıca sarılan, sebepsizce arayan.

Kimseyi “o öyle bir şey yapmaz” diyerek savunmayın. Çünkü artık herkes her şeyi yapar.

Sen çok haklısın..

LAN BEN BU POSTU SİLDİM VE DÜNDEN BU GÜNE 500 BİLMEM NOT ALMIŞ ŞU AN BENİM OŞARSK GÖZÜKMÜYOR ÇILDIRCAM

— Franz Kafka

Kafamın içinde binlerce çığlık sesi hep aynı ölümü bağırıyor,

Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı sadece. Çok yorgunum.

ne olduğunu bilemediğim bir şey var ama bundan sonra kendime bile anlatmam.

Bazen kaybetsen de kazanırsın.

garip şey bu sevgi, duvara bakıp gülümsetiyor.

Ne yaparsam yapayım olmadığında artık ne yapacağımı cidden bilmiyorum. Neyi diretiyorsun diye kendime kızmakla, neyi eksik yaptım diye sorgulamak arasında kaldım öyle duruyorum.

“Nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata. Öldüğünden haberi yok fotoğraflarının”

Ben mezarındaki o sarı çiçeğim Aysel. Çiçeğim ama beni yaşatan ölü.