Ne yapıldığını unuturum belki ama nasıl hissettirdiğini unutmam.

Bir şeyler olması gerektiği gibi değil, olması gerekenin de ne olduğu belli değil. Öyle boşlukta süzülüyor gibi.

kendime gelemiyorum

“Seni, beni hiç incitmeyecek biri sanmıştım.”

bir şeyler hep eksik.

Bırakın bazı insanlarla aranızda su sızsın, belki de çiçekleriniz böyle yeşerecek.

günahlarımın yazılı olduğu defterde seni görünce gülümseyeceğim.

yanlış biliyorsun. ben sana gelmeyeceğim, senden kaçacağım.

Bir şey aynı yerden kaç kere mahvolur? İnan bana sonu yokmuş.

titreyen ellerinle, yara izlerinle, korkularınla, zaaflarınla, zayıflıklarınla. bunlara rağmen değil, bunlar olduğu için

Kırgınlıklarımı dile getirebilseydim eğer kırıcı bir insan olurdum inancını atamıyorum kafamdan.

Sen benim bir daha kimseyi sevemem dediğim zamanda inancımın kırıldığı anda içimde bir çiçek açtırdın, hiç sevmesen de teşekkür ederim bu bile yeterdi.

İçeri gir. Kapıyı ört. Işıkları yak. Bana sarıl.

Sarılmanın Verdiği Huzur Sevildiğin Kadardır

Dışarı çıkalım. Sinemaya gideriz. Filmi terk ederiz. Yani illa terk edilecekse bir şey… Yürürüz. Sarhoş olurum. Sen olma. Bana sarıl.

Gökyüzüne bakarız. Karanlıkta olsa bakarız. Dua ederim. İkimizin yerine. Sen etme. Bana sarıl.

Sigara içeriz. Ellerimiz üşür. Ben ısıtırım. Sen bana sarıl.

Paramız biter, yürürüz. Bitmeyen bir yol buluruz. Bitmeyen bir türkü söyleriz. Aşık olurum. Sen olma. Bana sarıl.

Konuşuruz. Hep anlatırız. Kimleri öptüğünden bahsedersin. Ağlarım. Sen ağlama. Bana sarıl.

Kavga ederiz. Küfür ederiz. Bağırırsın. Küserim. Sen küsme. Bana sarıl.

Güleriz. Unuturuz öleceğini annelerimizin. Anneler ölmesin. Annem ölürse bana sarıl. Çünkü bilirsin, Bazen anneler ölüyor. Anneler ölünce çocuklar hep hüzünlü bakıyor. Hep yorgun bakıyor. Hep kırmızı bakıyor. Hep düşecekmiş gibi bakıyor. Ve benim sırtımı dayayabileceğim bir duvarım yok. Gölgesinde dinlenebileceğim bir omuzum da yok.

Korkuyorum. Bana sarıl.

Canım acıyınca, Ellerim titreyince, En çok gök gürleyince, Yağmur yağınca, Ve her gün doğumunda, Düşünce bir bebek rahme, Bir kuş uçunca, Denizler dalganınca, En çok yıldızların altında, Bu cehennemin dört bir yanında, Nefes aldıkça… Bana sarıl.

Dökmeye niyetim yok içimi zor sığdırdım zaten.

Bir insana seni kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni inciten o ama yine ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

senin miyavını yerim lan kedi

Okumaya devam et

- Ya sevdiğine kavuşman imkansızsa?

+ Kavuşman şart değil ki. Sevdiğin zaten kalbini ve ruhunu işgal etmiştir. Sen yoksundur, sadece o vardır.

- Kavuşsalar daha mutlu olmazlar mı?

+Sen hiç aşık olmadın galiba. Marmara da yani benim geldiğim yerde, aşk sevdiğini kaybetmekle başlar.

moral bozukluğundan sürekli uyuyorum ve sürekli uyuduğumdan moralim asla düzelmiyor hayatım bu kadar